โดนแม่แท้ๆ ดูถูก ไม่มีกำลังใจแล้วทำยังไงดีคะ

เรามีพี่น้อง 3 คนค่ะ เราคนสุดท้องแต่เราคนละพ่อกับพี่คนแรกและคนกลางนะคะ เราเป็นคนเดียวที่ยังเรียนอยู่ ปัจจุบันเราอยู่กับพ่อแม่รวมเราด้วยก็ 3 คน เราชอบโดนแม่ดูถูกค่ะโดนมาตั้งแต่ประถมเลย แต่ช่วงนั้นก็เด็กอ่ะเนอะก็เลยไม่ได้สนใจอะไรแต่พอโตมาจนอยู่ม.ต้นแม่เราเคยดูถูกเราว่าโตมาอาชีพเราก็ไม่พ้นขายตัวแลกเงินเพราะตอนนั้นจำได้ว่าเป็นวันเกิดเพื่อนเราเลยซื้อของขวัญให้เพื่อนแล้วเงินไม่พอใช้ ตอนนั้นเราอยู่กับพี่คนกลางค่ะแม่ให้เงินรายอาทิตย์พอโทรไปขอเงินพ่อแล้วแม่รู้ก็เลยโดนด่ามาแบบนี้เราก็คิดว่าเออเขาแม่โดนแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก แต่พอขึ้นปวช.เราโดนบ่อยขึ้นค่ะ โดนด่าว่าไม่มีสมอง คนอย่างเราเลี้ยงดูใครไม่ได้ โง่ๆ อย่างเราเรียนไม่จบหรอก หลายครั้งโดนเปรียบเทียบค่ะ กับพี่คนโตบ้างเรื่องทำงานพาร์ทไทม์ ตอนแรกเราก็ทำค่ะแต่พอเราทำแล้วมันก็มีบ้างที่ต้องกลับบ้านดึกเราก็โดนด่าค่ะเลยเลิกทำเพื่อตัดปัญหา แล้วก็โดนเรื่องเรียนแม่เราเอาเราไปเปรียบเทียบกับพี่คนกลางเพราะพี่คนกลางเราเรียนบัญชีค่ะส่วนเรารั้นขอมาเรียนภาษา เราก็ยอมรับว่าไม่ได้เรียนเก่งแต่เราก็พยายามรักษาเกรดเฉลี่ยให้มันเกิน 3.00 ตลอด ไม่เคยได้ต่ำกว่านี้ แต่เราก็ยังโดนแม่ดูถูกว่าคนอย่างเราจะไปทำมาหากินอะไรได้ จนตอนนี้เริ่มท้อเริ่มหมดกำลังใจแล้วค่ะ แล้วที่เจ็บที่สุดคือแม่ไม่เคยชมเราเลยค่ะ มันเป็นความน้อยใจที่งี่เง่าของเราแต่เราก็ไม่เคยบ่นเลยแม้แต่ครั้งเดียว แข่งกิจกรรมอะไรมาไม่เคยได้คำชมจากแม่เลย พ่อก็มีให้เงินบ้างเพราะพ่อไม่ค่อยพูดเดินมาลูบหัวแล้วก็ไป เราต้องทำยังไงให้มีกำลังใจเพิ่มขึ้นมาคะ หลายครั้งที่เราทำอะไรผิดเราพยายามเอาเหตุผลมาพูดแต่แม่ก็บอกเราเถียงตั้งแต่นั้นเลยเงียบเวลาโดนด่า ตอนนี้ชีวิตก็เข้าใกล้คำว่าเก็บกดมากแล้วค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไงในความที่เขาเป็นแม่เราก็ไม่กล้าทำอะไรเลยนอกจากเมินทั้งๆ ที่ใจก็เก็บเอามาคิดทุกครั้งที่โดน ช่วยหน่อยนะคะตอนนี้ไม่มีกำลังใจจะทำอะไรเลย🙏