คือตอนนี้เราเรียนยุปวช2 คือแบบพ่อชอบพูดเหมือนเราเป็นตัวปัญหาเลยแบบชอบว่า เราขอแต่เงิน เอาจริงๆ นอนอยู่บ้านเราก็ได้แค่วันละ20 ตอนเย็น20 คือเข้าใจป้ะวะ ช่วงนี้ก็เปิดเทอมมันก็ต้องจ่ายหนักเป็นทำดา สงสัยแกคงอยากจะเก็บตังโอนไปให้พี่สาวเราเพราะพี่สาวเราขอตังพ่อไปทำห่าไรนี้แหละ คือ..เมิงก็ไปอยู่กับผัวแล้วบ้านก็ไม่เคยจะกลับมาเหยียบด้วยซ่ำ งานก็ไม่ทำ ยิ่งพูดยิ่งเสียใจบางครั้งเราแทบอยากจะออกจากโรงเรียนเพราะคำพูดของคนในครอบครัวนี้แหละพูดคล้ายๆแบบไม่ต้องเรียน เงี้ยคือแบบบางคำพูดโครตเจ็บ เห้อ อยากหนีไปทำงานหาเลี้ยงตัวเองจัง ทำไมยิ่งโตยิ่งเหนื่อยแบบนี้
อยากหายไปจังวะ