11.55 น. พ.ศ. 2562 ณ ในรถ ติดไฟแดงบนถนนพหลโยธิน อยู่ๆคำว่า “อาชีพนักท่องเที่ยว”ก็ปรากฎขึ้นมาในหัว และตราตรึงอยู่ในใจ ทำให้อดีตในวัยเด็กค่อยๆผุดขึ้นมาทีละน้อย
14.04 น. พ.ศ. 2562 ณ ร้านกาแฟ
...ปัจจุบันเราอายุย่างเข้า 31 ปี...
เมื่อ 22 ปีที่แล้ว ขณะนั้นเราอยู่ ป.3 เพื่อนในห้องเรียนเรามีประมาณ 7-8 คน โรงเรียนที่เราเรียนเป็นโรงเรียนประถมขนาดเล็กมาก ทั้งโรงเรียนมีไม่ถึง 50 คน โรงเรียนเราอยู่ในจังหวัดนึงเล็กๆทางภาคเหนือ เป็นจังหวัดที่ไม่ค่อยมีผู้คน นักท่องเที่ยว ว่ากันว่าถ้าไม่ตั้งใจมา ก็จะไม่ได้มา เนื่องจากไม่เป็นทางผ่านจังหวัดผ่านของจังหวัดใดๆทั้งสิ้น เอาล่ะ ทุกคนถึงนึกภาพสภาพแวดล้อมที่อยู่ของเด็กหญิงตัวเล็กๆอายุประมาณ 9 ขวบได้แล้ว ตอนนั้นพักเที่ยง ครูห้ามเล่นในห้อง แต่พวกเราแก๊งค์เด็กผู้หญิง 5 คนในห้องก็ยังแอบเล่นในห้องอยู่ดี พวกเราเรียกการเล่นนี้ว่า “เล่นฉัน-เธอ” ฮ่าาาา ก็คล้ายๆกับเล่นพ่อแม่ลูกนั้นแหละ แต่ไม่มีพ่อแม่ไง ทุกคนเล่นเป็นเพื่อนกัน เมื่อเล่นฉันเธอทุกคนก็จะสมมุติอาชีพให้ตัวเอง เราก็จะมโนว่าเราเป็นนักท่องเที่ยว ไม่รู้ว่าเราในสมัยเมื่อ 22 ปีที่แล้วรู้ได้ยังไงว่ามันมีอาชีพนักท่องเที่ยวด้วย ซึ่งอาชีพที่ฝังหัวเราตอนนั้นที่ไม่ว่าครูถาม หรือใครถามก็ตามว่าอยากเป็นอะไร เราจะตอบเสมอๆว่า เป็นครู เพราะเราโดนปลูกฝังมาว่าโตไปต้องเป็นครูนะ ซึ่งผ่านมา 22 ปี ตอนนี้เราเป็นครู เรามีโอกาสทำตามความฝันที่มโนไว้ตอนเด็กเฉพาะปิดเทอมเท่านั้น เราอยากรู้ว่าคนที่เขามีอาชีพนักท่องเที่ยวจริงๆ ที่ทั้งปีเดินทางไม่หยุดนั้นเป็นยังไงนะ ต้องรวย พอมีเงินมาก่อนถึงมีโอกาสเดินทางไปนู้นมานี่ได้ แล้วเอามาเขียนหนังสือ มารีวิว เพื่อหาเงินหรืออย่างไรนะ??
เอาล่ะได้เวลาเตรียมสอนเสียที ใกล้เปิดเทอมแล้ว หวังว่าปิดเทอมหน้าเราจะได้เดินทางท่องเที่ยวในโลกกว้างต่อไปนะ
ปล.ไม่รู้tagอะไรดี
อาชีพในฝันเด็กเล็กตัวน้อย “อาชีพนักท่องเที่ยว”!??
14.04 น. พ.ศ. 2562 ณ ร้านกาแฟ
...ปัจจุบันเราอายุย่างเข้า 31 ปี...
เมื่อ 22 ปีที่แล้ว ขณะนั้นเราอยู่ ป.3 เพื่อนในห้องเรียนเรามีประมาณ 7-8 คน โรงเรียนที่เราเรียนเป็นโรงเรียนประถมขนาดเล็กมาก ทั้งโรงเรียนมีไม่ถึง 50 คน โรงเรียนเราอยู่ในจังหวัดนึงเล็กๆทางภาคเหนือ เป็นจังหวัดที่ไม่ค่อยมีผู้คน นักท่องเที่ยว ว่ากันว่าถ้าไม่ตั้งใจมา ก็จะไม่ได้มา เนื่องจากไม่เป็นทางผ่านจังหวัดผ่านของจังหวัดใดๆทั้งสิ้น เอาล่ะ ทุกคนถึงนึกภาพสภาพแวดล้อมที่อยู่ของเด็กหญิงตัวเล็กๆอายุประมาณ 9 ขวบได้แล้ว ตอนนั้นพักเที่ยง ครูห้ามเล่นในห้อง แต่พวกเราแก๊งค์เด็กผู้หญิง 5 คนในห้องก็ยังแอบเล่นในห้องอยู่ดี พวกเราเรียกการเล่นนี้ว่า “เล่นฉัน-เธอ” ฮ่าาาา ก็คล้ายๆกับเล่นพ่อแม่ลูกนั้นแหละ แต่ไม่มีพ่อแม่ไง ทุกคนเล่นเป็นเพื่อนกัน เมื่อเล่นฉันเธอทุกคนก็จะสมมุติอาชีพให้ตัวเอง เราก็จะมโนว่าเราเป็นนักท่องเที่ยว ไม่รู้ว่าเราในสมัยเมื่อ 22 ปีที่แล้วรู้ได้ยังไงว่ามันมีอาชีพนักท่องเที่ยวด้วย ซึ่งอาชีพที่ฝังหัวเราตอนนั้นที่ไม่ว่าครูถาม หรือใครถามก็ตามว่าอยากเป็นอะไร เราจะตอบเสมอๆว่า เป็นครู เพราะเราโดนปลูกฝังมาว่าโตไปต้องเป็นครูนะ ซึ่งผ่านมา 22 ปี ตอนนี้เราเป็นครู เรามีโอกาสทำตามความฝันที่มโนไว้ตอนเด็กเฉพาะปิดเทอมเท่านั้น เราอยากรู้ว่าคนที่เขามีอาชีพนักท่องเที่ยวจริงๆ ที่ทั้งปีเดินทางไม่หยุดนั้นเป็นยังไงนะ ต้องรวย พอมีเงินมาก่อนถึงมีโอกาสเดินทางไปนู้นมานี่ได้ แล้วเอามาเขียนหนังสือ มารีวิว เพื่อหาเงินหรืออย่างไรนะ??
เอาล่ะได้เวลาเตรียมสอนเสียที ใกล้เปิดเทอมแล้ว หวังว่าปิดเทอมหน้าเราจะได้เดินทางท่องเที่ยวในโลกกว้างต่อไปนะ
ปล.ไม่รู้tagอะไรดี