เมื่อ อาของฉัน เปลี่ยนไป

ครอบครัวที่เราอาศัยอยู่มีด้วยกัน 3คน อาม่า อาและฉัน นอกนั้นแยกย้ายกันไปอยู่คนละบ้าน อาม่า กับเลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็ก
เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับอาของเรา อาเป็นสาวโสด ไม่เคยมีแฟน ไม่เที่ยว เพื่อนไม่ค่อยมี ทำงาน เกี่ยวกับแผนกบัญชี เข้ากับเพื่อนที่ทำงานไม่ค่อยได้ ศักยภาพตัวเองในการทำงาน อยู่ในระดับปานกลาง พัฒนามากกว่านี้ไม่ได้แล้ว อยู่บ้านแกเป็นคน ขี้บ่น แต่ใจดี ตามใจหลาน แต่พอนานวัน แกมักจะบ่นเรื่องคนที่ทำงานบ้าง ว่าเขามองเราแปลกๆ กลายเป็นคนขี้ระแวง เล่นมือถือก็มักจะชอบพูดว่ามีคนHackข้อมูลแน่เลย เราบอกแกเสมอว่า ถ้าอยู่ที่ทำงานแล้วไม่มีความสุขหรืออึดอัดให้ออกมา แกก็ไม่ออก ยิ่งนานวันเข้าจนปัจจุบันนี้ แกเปลี่ยนไปจากแต่ก่อน จากที่เคยยิ้มหัวเราะ ก็นิ่งเฉย อาหารไม่ค่อยกิน ยืนพูดคนเดียว นั่งยองๆเหม่อลอยตรงหน้าถังขยะ มองออกไปนอกบ้านก็บ่นงึมงำ ระแวงทุกอย่าง มีเฟสบุ้คแค่คนอื่นถ่ายรูปก็บอกว่าทำไมต้องถ่ายแบบนี้ด้วยมีอะไรรึเปล่าถึงถ่ายแบบนี้ บางวันเรานอนเปิดประตู ยืนจ้องซะเราตกใจ ล่าสุดเข้ามานั่งยองๆ แล้วจ้องพอเราตื่น ก็พูดอะไรไม่รู้เรื่อง ก่อนหน้าแกเคยไปหาหมอกินยาปกติ แต่อยู่ๆก็หยุดไป เวลาแกสงสัยเราจะอธิบายพูดดีๆ จนบางทีอารมณ์มันหลุดไปโดยที่ตะคอกใส่เค้า เรากลัวอารมณ์ตัวเองด้วยเช่นกัน พยายามใจเย็นๆไม่ระเบิด แต่ทำไม่ได้ ในบ้านก็มีแค่เราที่ต้องเจอแบบนี้ใส่คนเดียว
#อาทิตย์หน้าอาจะไปหาหมอต่อ
#เราต้องจัดการอารมณ์ของตัวเองให้มากกว่านี้ใช่มั้ย
#อาเราสามารถกลับมาปกติได้หรือไม่