อยากหาทางออกปัญหาเรื่องครอบครัวกับชีวิตตัวเองครับ

ผมเป็นคนรักพ่อผมมากกว่าแม่ผมครับ ด้วยเหตผลหลายอย่างแต่ผมก็รักแม่ผมครับ. ผมลาออกจากที่ทำงานมาทำงานช่วยที่บ้านที่เป็นกงสีเพราะผมเป็นคนจีน, ช่วงแรกๆผมทะเลาะกับแม่แทบทุกวันเพราะน้องสาวไม่ช่วยงาน ผ่านมาปีหนื่งผมก็ทะเลาะกับพ่อผมทุกวันเพราะช่วงนี้สร้างบ้านใหม่ เวลาพ่อมีปัญหากับใครพ่อมักจะมาลงที่ผม, พ่อผมมักสอนว่า "คนฉลาดคือคนที่ต่อสู้กับคนนอกไม่ใช่คนในครอบครัว" ชื่งที่ผ่านมาทุกครั้งไม่ว่าใครจะด่าพ่อผม ด่าแม่ผม พวกท่านไม่เคยโต้ตอบ แต่กลับมาลงที่ผมคนเดียว เพราะน้องสาวผมสองคนเขาไม่สน, พ่อกับแม่ทุดครั้งที่ทะเลาะกับผมมักลงเอยด้วยการไล่ผมออกจากบ้าน "มืงหาที่ดีกว่ากูมืงก็ใสหัวไป" พอผมมีทางไปเขาก็มาพูดว่าพ่อแม่แก่แล้วอยากให้ผมอยู่ไกล้ๆช่วยงาน (พ่อผม 65 แม่ผม 56) แล้วทุกอย่างก็กลับมาเหมือนเดิม ผมก็เป็นที่รองอารมณ์พ่อแม่เหมือนเดิม. ความฝันผมคือการใช้ชีวิตของตัวเองข้างนอก แต่ผมก็ทิ้งพ่อแม่ไม่ได้ ตอนนี้ผมขัดแย้งในตัวเองมาก จะไปก็ไม่ได้ อยู่ต่อก็ไม่รู้ว่าจะคิดสั้นวันไหน.
ผมเลยตั้งกระทู้เพื่อขอข้อคิดเพื่อประกรอบการตัดสินใจครับ ผมเป็นคนที่ค้อนข้างมีวุฒิภาวะในระดับหนื่งครับ แต่ผมก็ยังลังเลไม่รู้ว่าจะหาทางออกยังไงให้กับตัวเอง
ปล. ที่บ้านผมมีลูก 3 คนครับ ผมเป็นลูกชายคนโต และน้องสาวอีก 2 คน ปีนี้ผม 27 ครับ