เรารู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่งโดยบังเอิน เราสองคนเรียนโรงเรียนเดียวกัน เราแอบชอบรุ่นพี่คนนี้ตั้งแต่ตอนครั้งแรกที่เจอ ตอนแรกเราแค่ปลื้มพี่เค้า
แต่พอเราได้เจอกันบ่อยๆ เราก็เริ่มอยากรู้จักพี่เค้ามากขึ้น เราเลยไปถามเพื่อนที่สนิทกับเราว่ารู้จักพี่เค้ามั้ย เพื่อนบอกว่าเคยเรียนโรงเรียนเดียวกันตอนประถม
เพื่อนบอกว่าตอนแรกพี่เค้าอ้วนมาก แต่พี่เค้าหยุดเรียนไป 1 ปี พอเรารู้เรื่องของพี่เค้าเราก็ยิ่งอยากรู้จักมากขึ้น เราเลยขอไอจีพี่เค้าจากเพื่อนเรา
ตอนนั้นเราดีใจมากเลยนะที่เราติดตามพี่เค้า แล้วพี่เค้าก็ติดตามเรากลับ พอถึงช่วงกีฬาสีเราได้เจอพี่เค้าบ่อยขึ้นเพราะเราได้อยู่สีเดียวกัน แต่เราก็ไม่เคยได้คุยกับพี่เค้าเลย จนกระทั่งอยู่มาวันหนึ่งพี่เค้าตอบกลับสตอรี่เรา นั่นแหละที่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราได้คุยกัน แต่ก็คุยกันเรื่อยๆ ไม่ได้คุยตลอด
อยู่มาวันนึ่งเราเลยตัดสินใจบอกชอบพี่เค้าไป แต่พี่เค้าก็เฉยๆเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร แต่เราก็พยายามที่จะชวนคุยไปเรื่อยๆบางทีก็กลัวพี่เค้าจะเบื่อนะ
แต่จะทำไงได้อ่ะก็เราอยากคุยด้วย แต่พอใกล้จะปิดเทอมเราก็ไม่ค่อยได้คุยกัน หลังๆยิ่งไม่ได้คุยเลย แต่มีวันนึ่งพี่เค้าชวนเราไปเที่ยวที่สนามหลวง
ตอนแรกตื่นเต้นมากเลยนะ ไม่รู้ว่าจะตอบพี่เค้าไปว่าอะไรดี ตอนแรกก็กะว่าจะไปกับพี่เค้า เพื่อนมันแนะนำว่าไม่ต้องไปบวกกับแม่ไม่ให้ไปด้วย
เราเลยตัดสินใจที่จะไม่ไปกับพี่เค้า พอหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกับพี่เค้าเป็นอาทิตย์เลย พอเปิดเทอมช่วงที่2 เราก็กลับมาคุยกับพี่เค้าอีกครั้ง
ครั้งนี้เราเหมือนจะชัดเจนกับพี่เค้ามากๆ แต่กลับกันพี่เค้าไม่เคยชัดเจนกับเราเลย เราเคยคิดที่จะถามความรู้สึกพี่เค้านะ แต่เราก็ไม่กล้า เรากลัวจะไม่เหมือนเดิม พอช่วงสิ้นเทอมก็มีงานปัจฉิมนิเทศ พี่เค้าก็จบพอดี เราเลยให้ของขวัญพี่เค้าด้วยกรอบรูป ที่มีรูปพี่เค้าที่เราแอบถ่ายหลายๆรูปรวมกัน แล้วก็ขวดโหลที่เราเขียนความรู้สึกลงไป จากวันนั้นจนถึงวันนี้เราก็ไม่ได้คุยกับพี่เค้าอีกเลย....
มีโอกาสที่เขาจะหันกลับมามั้ย??
แต่พอเราได้เจอกันบ่อยๆ เราก็เริ่มอยากรู้จักพี่เค้ามากขึ้น เราเลยไปถามเพื่อนที่สนิทกับเราว่ารู้จักพี่เค้ามั้ย เพื่อนบอกว่าเคยเรียนโรงเรียนเดียวกันตอนประถม
เพื่อนบอกว่าตอนแรกพี่เค้าอ้วนมาก แต่พี่เค้าหยุดเรียนไป 1 ปี พอเรารู้เรื่องของพี่เค้าเราก็ยิ่งอยากรู้จักมากขึ้น เราเลยขอไอจีพี่เค้าจากเพื่อนเรา
ตอนนั้นเราดีใจมากเลยนะที่เราติดตามพี่เค้า แล้วพี่เค้าก็ติดตามเรากลับ พอถึงช่วงกีฬาสีเราได้เจอพี่เค้าบ่อยขึ้นเพราะเราได้อยู่สีเดียวกัน แต่เราก็ไม่เคยได้คุยกับพี่เค้าเลย จนกระทั่งอยู่มาวันหนึ่งพี่เค้าตอบกลับสตอรี่เรา นั่นแหละที่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราได้คุยกัน แต่ก็คุยกันเรื่อยๆ ไม่ได้คุยตลอด
อยู่มาวันนึ่งเราเลยตัดสินใจบอกชอบพี่เค้าไป แต่พี่เค้าก็เฉยๆเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร แต่เราก็พยายามที่จะชวนคุยไปเรื่อยๆบางทีก็กลัวพี่เค้าจะเบื่อนะ
แต่จะทำไงได้อ่ะก็เราอยากคุยด้วย แต่พอใกล้จะปิดเทอมเราก็ไม่ค่อยได้คุยกัน หลังๆยิ่งไม่ได้คุยเลย แต่มีวันนึ่งพี่เค้าชวนเราไปเที่ยวที่สนามหลวง
ตอนแรกตื่นเต้นมากเลยนะ ไม่รู้ว่าจะตอบพี่เค้าไปว่าอะไรดี ตอนแรกก็กะว่าจะไปกับพี่เค้า เพื่อนมันแนะนำว่าไม่ต้องไปบวกกับแม่ไม่ให้ไปด้วย
เราเลยตัดสินใจที่จะไม่ไปกับพี่เค้า พอหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกับพี่เค้าเป็นอาทิตย์เลย พอเปิดเทอมช่วงที่2 เราก็กลับมาคุยกับพี่เค้าอีกครั้ง
ครั้งนี้เราเหมือนจะชัดเจนกับพี่เค้ามากๆ แต่กลับกันพี่เค้าไม่เคยชัดเจนกับเราเลย เราเคยคิดที่จะถามความรู้สึกพี่เค้านะ แต่เราก็ไม่กล้า เรากลัวจะไม่เหมือนเดิม พอช่วงสิ้นเทอมก็มีงานปัจฉิมนิเทศ พี่เค้าก็จบพอดี เราเลยให้ของขวัญพี่เค้าด้วยกรอบรูป ที่มีรูปพี่เค้าที่เราแอบถ่ายหลายๆรูปรวมกัน แล้วก็ขวดโหลที่เราเขียนความรู้สึกลงไป จากวันนั้นจนถึงวันนี้เราก็ไม่ได้คุยกับพี่เค้าอีกเลย....