เรื่องมันมีอยู่ว่า ตั้งแต่เราเกิดมานับเวลาจากที่ลืมตาดูโลกเลย เราก็มีป้าคอยเลี้ยงดูส่งเสียทุกอย่าง ตั้งแต่แรกเกิดจนถึงช่วงป.6 เรามีป้าเปรียบเสมือนแม่คนนึงเลย เพราะแม่เราคลอดเราเสร็จก็ทิ้งเราไป แต่นั่นแหละพอเราจะเข้าม.1 เราก็ย้ายมาอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยงที่ต่างจังหวัด ด้วยความที่เราไม่เคยอยู่กับพ่อมาก่อนมันก็จะแปลกๆหน่อย พอเรามาอยู่กับพ่อเราก็ช่วยที่บ้านทำงานมาตลอด ทำงานแลกเงินเพื่อใช้จ่ายส่วนตัวของตัวเอง ทำงานส่งเสียตัวเองเรียนจนจบ ไ่ม่ว่าเราจะป่วยหรือเรามีปัญหาใดๆเราก็ใช้เงินส่วนที่เราทำงานมาตลอด โดยไม่ได้แบมือของพ่อเลย เราทำอย่างนี้มาโดยตลอดเรื่อยๆจนถึงช่วงเรียนปี2 ตอนนั้นดันเกิดเหตุการณ์ที่แย่ที่สุดในชีวิต คือแม่เลี้ยงดันไม่ชอบเรา มองว่าเราเป็นส่วนเกิดทำให้ชีวิตครอบครัวที่จะมีลูกคนใหม่กับพ่อเราไม่สะดวก เราเลยอึดอัด ตัดสินใจเก็บกระเป๋าออกจากบ้านมาใช้ชีวิตคนเดียว หางานทำทุกอย่าง ไม่เคยเกี่ยงงานเลย ไม่ว่าจะเป็นเด็กเสิร์ฟตามร้านอาหารต่างๆ จนไปถึงพัฒนาตัวเองไปเป็นบาริสต้าที่ร้านกาแฟแห่งนึง เราใช้ชีวิตอยู่แบบนี้มาประมาณเกือบ2ปี จนเราตัดสินใจยอมไปหางานทำที่ต่างจังหวัดเพื่อหาเงินให้ได้มากที่สุด ...... จน ณ ตอนนี้ชีวิตเราเริ่มเข้าใกล้ช่วงอายุแต่งงาน อีก1-2ปีนี้เรากำลังคิดจะสร้างอนาคตกับแฟน เราเลยคุยกับแฟนเราว่า ถ้าเราแต่งงานกัน วันที่สู่ขอสินสอดทองหมั้นต่องยกให้ใครถึงจะเหมาะสมที่สุด ระหว่างป้าที่เลี้ยงดูเรามาตั้งแต่แรกเกิด สอนให้เรารู้จักใช้ชีวิต สอนให้เราเป็นคนดี กับพ่อเรา ที่อยู่ด้วยกันแต่เราก็ต้องทำงานที่บ้านเพื่อแลกเงินมาใช้จ่าย เพื่อแลกที่นอน ค่าน้ำค่าไฟเราก็ช่วยจ่ายนะ เราทำงานบ้านให้ทุกอย่าง ช่วยทำธุรกิจของที่บ้าน ทั้งหมดนี้ก็เพื่อหาเงินส่งเสียตัวเองทั้งนั้น !!!!
ทุกคนว่าเราควรทำยังไงดี
ฝากแชร์กันด้วยนะคะ อยากรู้ความคิดเห็นจากหลายๆคนค่ะ 🙏🏻
สินสอนควรเป็นของใครกันแน่ ????
ทุกคนว่าเราควรทำยังไงดี
ฝากแชร์กันด้วยนะคะ อยากรู้ความคิดเห็นจากหลายๆคนค่ะ 🙏🏻