เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนนั้นเราอยู่ม.5 กำลังตัดสินใจในการเรียนต่อมหาลัยจึงได้ไปค่ายๆนึงของม.ในกรุงเทพเป็นค่ายแนะนำการศึกษา ค่ายจัด3วัน2คืน ในค่ายจะมีพี่บัดดี้กับน้องบัดดี้ซึ่งพี่บัดดี้คือพี่ปี1ที่จัดค่ายนี้จัดมา เราจะรู้ว่าใครเป็นพี่บัดดี้ก็คืนสุดท้ายที่จะจบค่ายแล้วและนี่แหละค่ะพี่บัดดี้เป็นเหตุของเรื่องนี้
หลังจากกลับมาจากค่ายเราก็ปิดเทอมจะขึ้นม.6 ก็ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาเรียนพิเศษจนมีวันนึงพี่บัดดี้เขาเข้าแสดงความคิดเห็นบนสเตตัสของเรา จากนั้นเราก็มีโอกาสได้คุยแบบพี่น้องคือปรึกษาเรื่องเรียนพี่เขาก็จะคอยทักมาถามว่าเรียนเป็นยังไงบ้างอยู่2-3เดือน ก็นั่นแหละค่ะความรู้สึกดีๆของเราก็เกิดขึ้นเรารู้สึกว่าเขาไม่เหมือนคนอื่น แต่ด้วยคณะที่เราจะเข้าการแข่งขันสูงมากจึงเรียนหนักขึ้น แล้วพี่เขาก็เขียนหนักขึ้นด้วยเราก็เลยหายไปจากกันเลย ตลอดเวลาที่ไม่ได้คุยกันเลยแต่เราก็ยังรู้สึกชอบพี่เขาอยู่ดีเพียงแค่รอเราสอบติดแล้วเราจะบอกเขา เพราะเขาเป็นเหมือนแรงผลักดันในการเติมฝันจะเข้าคณะนี้ เขาเป็นกำลังใจนอกเหนือจากครอบครัว มันอาจฟังดูมากไปแต่เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ และตอนนี้เราสอบติดคณะที่อยากเข้าแล้ว แต่สิ่งที่ตั้งใจจะบอกพี่เขาเรากลับยังไม่ได้บอกเลย ด้วยความที่ไม่กล้า ไม่รู้จะเริ่มคุยยังไงในเมื่อไม่ได้คุยมาเป็นปีแล้ว จนตอนนี้เขาจะขึ้นปี4ส่วนเราจะขึ้นปี2 ตลอด2ปีที่ผ่านมาเราไม่ได้คุยกันเลย มีแอบไปส่องเฟสไอจีบ้าง และเราก็เขียนจดหมายถึงพี่เขาตอนนี้ก็ร้อยฉบับได้ แต่ก็นั้นแหละค่ะไม่รู้จะบอกดีไหม เราไม่รู้จะมีโอกาสจะได้เจอกันไหม ขนาดงานกีฬาสัมพันธ์ของคณะแต่มหาลัยซึ่งปีที่แล้วเราก็ยังไม่มีโอกาสเจอกัน เราควรบอกพี่เขาดีไหมคะ ใจนึงก็กลัวอีกใจก็อยากบอกให้มันจบไป
เราควรบอกเขาไปหรือเก็บไว้ดีกว่า???
หลังจากกลับมาจากค่ายเราก็ปิดเทอมจะขึ้นม.6 ก็ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาเรียนพิเศษจนมีวันนึงพี่บัดดี้เขาเข้าแสดงความคิดเห็นบนสเตตัสของเรา จากนั้นเราก็มีโอกาสได้คุยแบบพี่น้องคือปรึกษาเรื่องเรียนพี่เขาก็จะคอยทักมาถามว่าเรียนเป็นยังไงบ้างอยู่2-3เดือน ก็นั่นแหละค่ะความรู้สึกดีๆของเราก็เกิดขึ้นเรารู้สึกว่าเขาไม่เหมือนคนอื่น แต่ด้วยคณะที่เราจะเข้าการแข่งขันสูงมากจึงเรียนหนักขึ้น แล้วพี่เขาก็เขียนหนักขึ้นด้วยเราก็เลยหายไปจากกันเลย ตลอดเวลาที่ไม่ได้คุยกันเลยแต่เราก็ยังรู้สึกชอบพี่เขาอยู่ดีเพียงแค่รอเราสอบติดแล้วเราจะบอกเขา เพราะเขาเป็นเหมือนแรงผลักดันในการเติมฝันจะเข้าคณะนี้ เขาเป็นกำลังใจนอกเหนือจากครอบครัว มันอาจฟังดูมากไปแต่เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ และตอนนี้เราสอบติดคณะที่อยากเข้าแล้ว แต่สิ่งที่ตั้งใจจะบอกพี่เขาเรากลับยังไม่ได้บอกเลย ด้วยความที่ไม่กล้า ไม่รู้จะเริ่มคุยยังไงในเมื่อไม่ได้คุยมาเป็นปีแล้ว จนตอนนี้เขาจะขึ้นปี4ส่วนเราจะขึ้นปี2 ตลอด2ปีที่ผ่านมาเราไม่ได้คุยกันเลย มีแอบไปส่องเฟสไอจีบ้าง และเราก็เขียนจดหมายถึงพี่เขาตอนนี้ก็ร้อยฉบับได้ แต่ก็นั้นแหละค่ะไม่รู้จะบอกดีไหม เราไม่รู้จะมีโอกาสจะได้เจอกันไหม ขนาดงานกีฬาสัมพันธ์ของคณะแต่มหาลัยซึ่งปีที่แล้วเราก็ยังไม่มีโอกาสเจอกัน เราควรบอกพี่เขาดีไหมคะ ใจนึงก็กลัวอีกใจก็อยากบอกให้มันจบไป