ผมอยู่ต่างจังหวัด เครียดครับ มีข้อจำกัดในชีวิตหลายอย่าง ไม่มีโอกาสเดินทาง ที่บ้านไม่ให้ขับรถยนต์ เขาให้เหตุผลว่าเป็นห่วงมากๆ ทุกวันนี้ ผมทำงานประจำกับแม่ เป็นธุรกิจร้านคาเฟ่ ส่วนสิ่งที่ผมรัก คือการถ่ายภาพ ผมถ่ายแต่ในจังหวัด ในอำเภอที่ตัวผมเองอาศัยอยู่ แบบขี่มอเตอร์ไซต์ไปได้ด้วยตัวคนเดียว ผมไม่มีเพื่อนครับแบบสไตล์ชอบถ่ายภาพ งั้นคงพออาศัยรถเขาไปวันหยุดได้ ให้ค่าน้ำมันเขาเอา ทุกวันนี้รู้สึกอยากมีใครสักคนสนับสนุนในสิ่งที่ผมทำ ผมมั่นใจสุดๆกับความสามารถ แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว กับโอกาสที่ไม่สามารถไขว่คว้าได้ ผมคิดทุกวันมาเป็นนานนับปี อึดอัด พยายามโน่นนี่ถ่ายรูปวิวท่องเที่ยวที่จังหวัดที่ผมอยู่พอจะมีให้ได้ตามสภาพ ผมทำเต็มที่คนเดียวตลอด ผมใช้กล้องคอมแพคที่แม่ซื้อเมื่อนานมาแล้วครับ ได้โปรดถ้าพอมีคำแนะนำที่จะสามารถให้ผมได้รับโอกาสที่ดีกว่านี้ เพื่อตอบโจทย์การได้ทำในสิ่งที่ชอบให้ถึงฝัน กรุณาแนะนำผมทีครับ ผมอายุ 29 ปีแล้ว คิดว่าสิ่งที่ทำแล้วคิดว่าถนัดที่สุดเป็นเรื่องการถ่ายรูปนี่แหละ มันทำให้ผมเห็นคุณค่าในตัวเอง แม้แค่ตัวผมเองคนเดียว
ชอบถ่ายรูป แต่ครอบครัวไม่สนับสนุนเท่าไหร่