เราเข้ามาทำงานที่องค์กรแห่งหนึ่งซึ่งเราก็นับว่าโชคดีมากที่เข้ามาได้ แต่พออยู่ไปสักพักทุกอย่างก็เปลี่ยน เราเข้าใจดีว่าเราก็ต้องเจอแบบนี้อยู่แหล่ะ แต่ก็อดเล่าไม่ได้ เพื่อนร่วมงานของ ตอนแรกที่เข้ามา เขามีความอัธยาศัยดีมาก พอเวลาผ่านไปก็เริ่มเปลี่ยน เหมือนไม่พอใจเรา และเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ชอบเรียกร้องความสนใจจากเจ้านาย แต่ก็มีเจ้านายคนนึงนะที่เป็นเหมือนกันนับว่าเข้ากันได้ดี แล้วก็ออกอาการเหมือนประกาศว่ากูเป็นพวกเดียวกันนะ เวลาทำงานก็ชอบคุยกันส่งเสียงดัง คุยกันเรื่อง CF เสื้อผ้าบ้าง เครื่องสำองบ้าง โห!!! รวยอ่ะ หรือว่าเราอิจฉาเขาว่ะ ถ้าเราอิจฉาเราคงอยากเป็นแบบเขา อยากทำแบบเขา แต่นี่ไม่นะ เรารู้สึกรำคานมาก อ่ะ มันเรื่องครั้งนึงว๊อยยย นายใหญ่จับได้ว่าทำผิด เราอ่ะรู้แหล่ะว่าใครผิดใครถูก แต่ก็ไม่ยอมรับเว๊ย !! เอ่อ !!! แถไปต่อจ้า โคตรจะ

เลย แบบว่ารับชอบแต่ไม่รับผิด

(กูเคยเห็นแต่ในละคร นี่ก็มาเจอของจริงแล้วว่ะ ) คิดในใจ
แต่เรายังมีความสุขดีที่จะทำงานที่นี่ต่อนะ เพราะเรารักงานที่เราทำ
แต่กับคนเราอาจจะท้อหน่อย
เราไม่ชอบพวกที่เอาเรื่องไร้สาระมาคุยกันเวลางาน
เวลาทำงานก็ไม่มีความเกรงใจชาวบ้านเขา
คิดอยากพูดอะไรก็พูด
ถ้าเจอแบบนี้ในที่ทำงานเราควรทำยังไง
(กูเคยเห็นแต่ในละคร นี่ก็มาเจอของจริงแล้วว่ะ ) คิดในใจ
แต่เรายังมีความสุขดีที่จะทำงานที่นี่ต่อนะ เพราะเรารักงานที่เราทำ
แต่กับคนเราอาจจะท้อหน่อย
เราไม่ชอบพวกที่เอาเรื่องไร้สาระมาคุยกันเวลางาน
เวลาทำงานก็ไม่มีความเกรงใจชาวบ้านเขา
คิดอยากพูดอะไรก็พูด