พวกเขาหาว่าพวกเราเป็นสลิ่ม

นาย A : นั่นเอ็งสองคนจะไปไหนกัน

นาย B : ไปกินข้าว

นาย C : ไปด้วยกัน

นาย A : ข้ามีอะไรจะบอกพวกเอ็ง

นาย B : ว่า...

นาย C : จัดมากำลังรีบ

นาย A : พวกเอ็งสองคนเป็นสลิ่ม

นาย B : หา?!

นาย C : ไงนะ!!!

นาย B : สลิ่มคืออัลไล

นาย C : นั่นสิ

นาย A : สลิ่มคือพวกเปลี่ยนสีเสื้อไปตามม๊อบเรื่อยๆ อยู่ม๊อบนี้ไม่นานก็ไปอยู่อีกม๊อบหนึ่ง ไม่เหมือนข้า...สีแดงมาแต่ไหนแต่ไร ไม่เคยเปลี่ยน

นาย B : ข้าเลือกพรรคเดียวมาตลอดว่ะ ไม่เคยเข้าม๊อบอื่นนอกจากม๊อบคนเป็นล้าน

นาย C : ส่วนข้าไม่เคยเลือกพรรคใหญ่เลือกแต่พรรคเล็กไม่เคยร่วมม๊อบไหนเลย

นาย A : …

นาย B : แล้วตกลงพวกข้าเป็นสลิ่มเหรอวะ

นาย C : นั่นสิ ข้าก็งงว่าข้าจะเป็นสลิ่มได้ยังไง

นาย A : พวกเอ็งเป็นสลิ่ม

นาย B : ยังไง

นาย C : นั่นสิ...ยังไง

นาย A : พวกเอ็งไม่ได้ใส่เสื้อสีเดียวกับข้า พวกเอ็งต้องเป็นสลิ่ม

นาย B : แบบนั้นมันมั่ว

นาย C : เมื่อกี้เห็นพูดหลักการซะดิบดี ไหงกระทืบทิ้งแบบนั้นล่ะ

นาย A : พวกเอ็งเป็นสลิ่ม พวกเอ็งเป็นสลิ่ม พวกเอ็งเป็นสลิ่ม พวกเอ็งเป็นสลิ่ม พวกเอ็งเป็นสลิ่ม พวกเอ็งเป็นสลิ่ม พวกเอ็งเป็นสลิ่ม พวกเอ็งเป็นสลิ่ม พวกเอ็งเป็นสลิ่ม พวกเอ็งเป็นสลิ่ม

นาย B : ปล่อยมันเถอะ

นาย C : นั่นสิ