อ่านประวัติสตีฟ จอปเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยแล้วไม่เหมือนกับที่หลายคนชอบพูดกันเรื่องนี้เลย อ่านจากหนังสือของไอแซกสัน

จอปเรียนมหาวิทยาลัยลีด แต่เรียนไม่จบเพราะเขาไม่อยากเรียนวิชาบังคับพวกวรรณคดีต่างๆที่เขาไม่ชอบ แต่เขาก็ชอบอ่านหนังสือมากเช่นพวกปรัชญาของเพลโต และพวกแนวจิตวิญญาณ ศาสนาพุทธนิกายเซน ทำให้เขาได้รับแรงบัลดาลใจมากถึงกับไปอินเดีย สินค้าต่างๆออกแนวมินิมอลลิสก็ได้รับแรงบัลดาลใจส่วนหนึ่งจากการอ่านนี้ เขาเรียนไม่จบแต่เขาก็เรียนเก่งตอนมัธยมได้ข้ามไปหนึ่งเกรด พ่อแม่บุญธรรมรับจอบมาเลี้ยงมีข้อตกลงจากพ่อแม่จริงว่าจะต้องส่งจอปเรียนให้จบมหาวิทยาลัยให้ได้ ต้องเสียเงินไปมากเพราะค่าเทอมแพง จอปเลิกเรียนอีกเหตุผลหนึ่งก็เพราะไม่มีตัง แต่เขาขอทางฝ่ายกิจการนิสิตว่าไม่จ่ายค่าเทอมแล้วขออยู่หอพักมหาวิทยาลัยต่อ ไม่ต้องเรียนวิชาบังคับ แต่ขอเรียนวิชาที่เขาชอบโดยไม่ต้องจ่ายค่าเทอม ซึ่งคือพวกวิชาการออกแบบตัวอักษร ซึ่งความรู้เหล่านี้ก็ไปใช้ในคอมพิวเตอร์เครื่องแมค และวินโดวกอปปี้ไปด้วย ทำให้ตัวอักษร ช่องไฟในคอมที่เราใช้ทั่วโลกสวยงาม

จอปใช้เวลาเรียนโดยไม่จ่ายค่าเทอมอยู่หอพักนักศึกษานี้นานถึง สิบแปดเดือน ก่อนไปอินเดีย กลับมาตอนค่ำเขายังไปลงเรียนวิชาฟิสิกส์ตอนค่ำเป็นประจำ

สรุปจอปแม้เรียนไม่เก่งแต่ก็มีนิสัยชอบอ่าน ชอบลงเรียนในมหาวิทยาลัยวิชาที่ตัวเองชอบ และเรียนเก่ง อีกทั้งมีเพื่อนรุ่นพี่วอชเนียกเป็นมันสมองของแอปเปิล ก็จบมหาวิทยาลัยชื่อดังระดับโลก

คนไทยมาพูดกันเฉยๆว่าจอบเรียนไม่จบมกาวิทยาลัยก็ประสบความสำเร็จได้ พูดเชิงว่ามหาวิทยาลัย การเรียนไม่สำคัญ ทั้งที่อ่านประวัติดูจะพบว่า จอปก็ใช้วิชาที่เรียนมา หนังสือที่อ่านมา ไปใช้ในการทำงานของเขาทั้งสิ้น

ไม่รู้ว่าทำไมชอบอ้างเรื่องจอปเรียนไม่จบกันจัง