เริ่มเลย แต่ก่อนเราเป็นคนน้องตอนนั้นมีพี่ 1 คนเป็นพี่สาวส่วนเราเป็นน้องรวมเป็นสองคน ตอนนั้นพี่ยังไม่ได้ทำงานอยู่ ม.ปลายอยู่ เรื่องมันเริ่มตั้งแต่พี่เข้า ทำงาน รู้สึกแม่จะตามใจพี่มากกว่าปกติเราก็เคยคุยกีบแม่นะ ว่าเอ๊ะ! สรุปทำไมแม่ดูตามใจเอจัง แล้วหนูอ่ะ ทำไมรู้สึกแม่ไม่ตามใจมั่ง แม่ด่ารามาเป็นชุดเลยค่ะเราก็เถียงนะ คืออย่ามาบอกเรยว่าด่าพ่อด่าแม่เถียงพ่อแม่อ่ะบาป อันนี้รู้อยู่แต่ด้วยความที่เราเป็รคนหัวร้อนละอารมณ์ร้อนง่ายมากๆใครมาสะกิดก็คือเราทนไม่ไหวจริงๆสรุปก็เถียงกับแม่ค่ะ คนแพ้คือเรา ยังไงเขาจะเอาข้ออ้างต่างๆนาๆเขามาด่ามาติมาว่าเาให้ได้ สรุปบางเรื่องสิ่งที่เราว่าเอออันนี้ดี้ว้ยเห้ยอันโน้นโอเคนะ อม่กลับไม่เห็นด้วยสักอย่างแถมยังมาว่าเราปัญญาอ่อนอีก บกตรงๆว่าคิดน้อยใจไปหลายครั้งมากค่ะจนบางทีตัวเองจะเป็นไบโพล่าละมั้ง นึกจะร้องก็ร้อง นึกจะดีใจก็ดีใจ เราไม่เข้าใจแม่เลยจริงๆ และไม่กี่ปีมานี้ แม่ก้คลอดน้องหญิงมาอีกคนอิน้องคนนี้ดื้อมากตามประสาเด็กอ่ะค่ะ ละคือวันนี้เราก็กวาดบ้านขัดหน้าบ้านอะไรของเรา ละ ข้างๆก้มีเตียงที่ไม่ได้ใช่เราก็เอามันไปวางใว้เราบอกแม่เราว่าเดะหนูจะจัดตรงนี้ๆนะ แต่จะไม่ไห้โดน้ตียงคือเราพยายามจะกวาดๆน้ำไม่ไห้ไปไกล้อ่ะค่ะ แต่เขาก็ว่าเราอยู่นั่นแหละจนเราทำเสร็จมันก้เลอะบ้างนิดหน่อยเป็นกระปอยๆไป สุดท้ายแม่ออกมาอ่าด่าจนเราคิดว่าเราไปฆ่าใครมาอย่างงั้นแหละ จนเราไม่ทนรีบเดือนเข้าบ้านไปเปลี่ยนชุดก็ยังไม่วาย ด่าลอยๆอีก คือด่าแบบเบาๆอ่ะแต่ตั้งใจให้เราได้ยิน และเราก็เข้ามาเขียนให้ทุกคนได้อ่านนี่แหละ ว่าเราจะเอาไงต่อ บางทีเรารู้สึกไม่แฟร์ละไม่ยุติธรรมเลย พ่อก็เหมือนกันอต่ก่อนเรานั่งกินข้าวก้ชิบว่าว่าเราอ้วรไม่ออกกำลังกายละก้ชอบว่าว่ากระดูกดังก๊อบแก๊บผักไม่กิน จนเดี๋ยวนี้ต้องออกมานั่งกินข้าวคนเดียวหน้าบ้านทุกวันค่ะ นั่งร้อนๆพัดลมไม่มีก็ต้องนั่ง เพื่อเลี่ยงไม่ให้เจอเขามากที่สุดบางทีเราเอานู้นเอานี่มาอวดว่าเรียนได้อย่างนี้นะยังเฉยๆกับเราเรย ทีพี่เราเอาเงินเดือนให้เป็นพันธ์กลับตาลุกวาว พี่อยากได้อะไรก็ให้หมด ทิ้งเราเป็นหมาหัวเน่าอยู่คนเดียว เห้อ...