คือผมกำลังจะเรียนจบ ป.ตรี ที่บ้านผมก็ไม่ได้รวยอะไรมาก ผมคิดไว้ว่าความฝันของผมหลังเรียนจบ คือเช่สหอ ใกล้ที่ทำงาน การเดินทางจะได้ไม่เหนื่อยมาก อีกอย่างผมโลกส่วนตัวสูง วันไหนผมเหนื่อยผมอยากเปิดเพลงดังๆ ดูซี่รี่ย์ Netfilx วันไหนอยากเมากับเพื่อน ก็เมากลับกี่โมงก็ได้ (อีกอย่างแม่ผมไม่รู้ว่าผมดื่ม) หัวโบราณนะครับ ผมไม่ชอบคนถามเซ้าซี้อะไรมากมาย เพราะตอนผมเรียนมหาลัย ผมก็อยู่ใช้ชีวิตแบบนี้ แต่ก็เรียนจบมาได้เกรดสวยๆ ผมก็แยกแยะออกนะ ว่าหน้าที่ของผมมีอะไรบ้าง เหมือนผมติดการใช้ชีวิตแบบนี้ไปแล้ว... ปัญหาคือ แม่ผม เขาก็อายุเยอะแล้ว เขาจะมาอยู่หอกับผมด้วย “ผมเลยตัดสินใจไปบอกไปว่า ผมอยู่หอกับเพื่อน” ผมไม่ได้จะทิ้งเขานะครับ ผมวางแผนไว้แล้วว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ ส่วนไหนใช้ส่งแม่ ส่วนไหนใช้ส่วนตัว ผมไม่มีทางให้ท่านลำบากแน่นอน อีกอย่างท่านเองก็อยู่กับพี่ชายผมได้ พี่ชายผมก็มีหลานตัวน้อยๆ ปัญหาคือ ผมรู้สึกผิด.... ที่ไม่ได้ให้ท่านมาอยู่ด้วย เฮ้อ......