ตามหัวเลยครับ พอดีผมเป็นเกย์แล้วถ้าคนที่พอจะเข้าใจเรื่องความของเกย์ น่าจะทราบดีนะครับว่าเป็นยังไง สำหรับคนที่ไม่ชอบอะไรพวกนี้หรือแอนตี้ ปัดทิ้งไปเลยครับ ..
ขอเริ่มเลยนะครับ ตอนนี้ผมอายุประมาณ 24 ปีครับ ขอเล่าก่อนกว่าผมเป็นเกย์หรือชอบผชมาตั้งแต่เด็กๆ แต่ไม่ได้มีอาการตุ๊ดกะเทยอะไร ปกติเฉยๆ แต่ก็ไม่ได้แมนขั้นแมนๆ เตะบอลหรอกครับ สมัยก่อนช่วงเรียน ปี 1-2 จะบอกก่อนเลยว่าแต่ก่อนผมจะเป็นคนมองว่าความรักมันไร้สาระ จนผมมีแฟนครับคบหากันแบบจริงจัง แต่แฟนผมเขานอกใจก่อน หลังจากนั้นเลิกกับคนนั้นไป ผมเปลี่ยนไปเลยครับ ผมยอมรับว่าผมเป็น คน เหี้* คนหนึ่งเลยครับ มีแฟนก็ยังเล่นแอพส้มหานัดไปเรื่อย ๆ พอมาถึงจุด จุดหนึ่งเริ่มคิดได้ว่า เออที่ทำมันไม่ดีนะ หลังจากผ่านเรื่องแย่ๆ แย่มากๆ แย่จนไม่คิดว่า เด็กอย่างผมต้องมาแบกรับความรู้สึกอะไรมากมายขนาดนี้ แต่ผมก็สามารถผ่านมันมาจนได้ และมาเจอคน คนหนึ่งซึ่งเขาไม่ได้หล่อหรือดูดีอะไรมาก แต่รวมๆ ในสายตาผม เขาหล่อมากครับ แค่ได้คุยกันแปปเดียวก็มีความรู้สึกบางอย่างว่าเออคนนี้แหละนะ คือคนที่อยากจะทุ่มทั้งชีวิตให้ ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่มีความคิดแบบนี้เลยด้วยซ้ำ รู้สึกว่ารักคนคนนี้มากๆ ได้มาเข้าใจคำว่ารักจริงๆ ก็ตอนนี้ รักจนไม่อยากเสียใจ แต่ผมเข้าใจดีว่าทุกอย่างไม่มีอะไร จีรัง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เข้าใจดีทุกอย่าง แต่ทำไมจู่ๆ ผมถึงอยากเปลี่ยนตัวเอง ซื่อสัตย์กับเขามาก ทุ่มเททุกอย่างให้ ถึงไม่มีก็จะหามาให้ ซึ่งผมก็รับรู้ว่าเขาก็รักผม แต่ ผมรู้สึกว่าทำไมรักที่ผมให้ไป ผมถึงได้คืนมาไม่ถึงครึ่ง ตอนแรกผมก็เข้าใจว่า อ๋อเขาเป็นคนแบบนี้มั้ง แต่เปล่าเลย ผมไปส่องไปขุดดู โซเชียลมีเดียเขาทั้งหมด มีทั้งลงรูปคู่ โพสหากัน อ้อนกัน หยอกล้อกัน แต่กับผมไม่มีเลย เขาได้แต่อ้างว่ากลัวที่บ้านรู้ ถ้าที่บ้านรู้ว่ายังไม่เลิกเป็นแบบนี้จะฆ่าตัวตาย ผมเลือกอะไรไม่ได้นอกจากอยู่แบบเงียบๆ หลังจากคุยกันได้ไม่กี่เดือน ผมดันเซ้นแรงไปจับได้ว่าเขานอกใจผม ผมโกรธมาก เสียใจมาก แต่แปลกที่ผมยอมใจอ่อนและให้อภัย เขาบอกว่าจะไม่ทำอีก หลังจากนั้นมาเขาทำอะไรจะรายงานตลอด แต่ยังไง ผมก็ไม่ไว้ใจเขาอีกแล้ว ทุกวันนี้ก็รักกันดีนะครับ แต่ผมแค่ไม่แน่ใจว่าผมรักเขาคนเดียวหรือเปล่า กับแฟนเก่าเค้าสามารถสร้างเฟสใหม่เพื่อไปลงรูปด้วยกันได้ แต่กับผมไม่มีอะไรเลย แม้กระทั่งใน สตอรี่ไอจี ไม่มีแม่แต่เงาผมไปโผล่ ผมเข้าใจว่าสื่อโซเชียลไม่ใช่ทุกอย่าง ผมก็ไม่ใช่คนที่ไปไหนก็ต้องอินเช็คนะครับ ผมแค่รู้สึกว่า ' รูปภาพจะเป็นสิ่งเดียวที่เป็นหลักฐานว่าเรื่องนั้นเกิดขึ้นจริง' ผมดูเยอะไปใช่มั้ย อย่างน้อยๆ ทำอะไรที่คนอื่นๆ เขาทำกันให้ชื้นใจมั้งได้มั้ย
ปล. ไม่เคยเล่นกระทู้นะครับ ถ้าพิมให้อ่านยากหรือมีคำผิดตรงไหนก็ขออภัยด้วยนะครับ ผมแค่อยากระบาย มันช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้น ขอบคุณครับ
ปรึกษาปัญหาเรื่องความรักครับ ช-ช
ขอเริ่มเลยนะครับ ตอนนี้ผมอายุประมาณ 24 ปีครับ ขอเล่าก่อนกว่าผมเป็นเกย์หรือชอบผชมาตั้งแต่เด็กๆ แต่ไม่ได้มีอาการตุ๊ดกะเทยอะไร ปกติเฉยๆ แต่ก็ไม่ได้แมนขั้นแมนๆ เตะบอลหรอกครับ สมัยก่อนช่วงเรียน ปี 1-2 จะบอกก่อนเลยว่าแต่ก่อนผมจะเป็นคนมองว่าความรักมันไร้สาระ จนผมมีแฟนครับคบหากันแบบจริงจัง แต่แฟนผมเขานอกใจก่อน หลังจากนั้นเลิกกับคนนั้นไป ผมเปลี่ยนไปเลยครับ ผมยอมรับว่าผมเป็น คน เหี้* คนหนึ่งเลยครับ มีแฟนก็ยังเล่นแอพส้มหานัดไปเรื่อย ๆ พอมาถึงจุด จุดหนึ่งเริ่มคิดได้ว่า เออที่ทำมันไม่ดีนะ หลังจากผ่านเรื่องแย่ๆ แย่มากๆ แย่จนไม่คิดว่า เด็กอย่างผมต้องมาแบกรับความรู้สึกอะไรมากมายขนาดนี้ แต่ผมก็สามารถผ่านมันมาจนได้ และมาเจอคน คนหนึ่งซึ่งเขาไม่ได้หล่อหรือดูดีอะไรมาก แต่รวมๆ ในสายตาผม เขาหล่อมากครับ แค่ได้คุยกันแปปเดียวก็มีความรู้สึกบางอย่างว่าเออคนนี้แหละนะ คือคนที่อยากจะทุ่มทั้งชีวิตให้ ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่มีความคิดแบบนี้เลยด้วยซ้ำ รู้สึกว่ารักคนคนนี้มากๆ ได้มาเข้าใจคำว่ารักจริงๆ ก็ตอนนี้ รักจนไม่อยากเสียใจ แต่ผมเข้าใจดีว่าทุกอย่างไม่มีอะไร จีรัง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เข้าใจดีทุกอย่าง แต่ทำไมจู่ๆ ผมถึงอยากเปลี่ยนตัวเอง ซื่อสัตย์กับเขามาก ทุ่มเททุกอย่างให้ ถึงไม่มีก็จะหามาให้ ซึ่งผมก็รับรู้ว่าเขาก็รักผม แต่ ผมรู้สึกว่าทำไมรักที่ผมให้ไป ผมถึงได้คืนมาไม่ถึงครึ่ง ตอนแรกผมก็เข้าใจว่า อ๋อเขาเป็นคนแบบนี้มั้ง แต่เปล่าเลย ผมไปส่องไปขุดดู โซเชียลมีเดียเขาทั้งหมด มีทั้งลงรูปคู่ โพสหากัน อ้อนกัน หยอกล้อกัน แต่กับผมไม่มีเลย เขาได้แต่อ้างว่ากลัวที่บ้านรู้ ถ้าที่บ้านรู้ว่ายังไม่เลิกเป็นแบบนี้จะฆ่าตัวตาย ผมเลือกอะไรไม่ได้นอกจากอยู่แบบเงียบๆ หลังจากคุยกันได้ไม่กี่เดือน ผมดันเซ้นแรงไปจับได้ว่าเขานอกใจผม ผมโกรธมาก เสียใจมาก แต่แปลกที่ผมยอมใจอ่อนและให้อภัย เขาบอกว่าจะไม่ทำอีก หลังจากนั้นมาเขาทำอะไรจะรายงานตลอด แต่ยังไง ผมก็ไม่ไว้ใจเขาอีกแล้ว ทุกวันนี้ก็รักกันดีนะครับ แต่ผมแค่ไม่แน่ใจว่าผมรักเขาคนเดียวหรือเปล่า กับแฟนเก่าเค้าสามารถสร้างเฟสใหม่เพื่อไปลงรูปด้วยกันได้ แต่กับผมไม่มีอะไรเลย แม้กระทั่งใน สตอรี่ไอจี ไม่มีแม่แต่เงาผมไปโผล่ ผมเข้าใจว่าสื่อโซเชียลไม่ใช่ทุกอย่าง ผมก็ไม่ใช่คนที่ไปไหนก็ต้องอินเช็คนะครับ ผมแค่รู้สึกว่า ' รูปภาพจะเป็นสิ่งเดียวที่เป็นหลักฐานว่าเรื่องนั้นเกิดขึ้นจริง' ผมดูเยอะไปใช่มั้ย อย่างน้อยๆ ทำอะไรที่คนอื่นๆ เขาทำกันให้ชื้นใจมั้งได้มั้ย
ปล. ไม่เคยเล่นกระทู้นะครับ ถ้าพิมให้อ่านยากหรือมีคำผิดตรงไหนก็ขออภัยด้วยนะครับ ผมแค่อยากระบาย มันช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้น ขอบคุณครับ