จะเล่าตั้งแต่ต้นนะครับ
ผมเจอผู้หญิงคนนึงระหว่างฝึกงานที่โรงพยาบาล คือผมเป็นนศ.พยาบาลครับ เธอคนนั้นก็ด้วย แต่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนนะครับเพราะอยู่คนละชั้นปี ระหว่างที่ฝึกงานก็ราบรื่นดีครับ แต่ผมรู้สึกว่าเธอชอบมองผม ผมก็งงสิครับเลยคิดว่าเขาจ้องเราทำไม ผมก็มองกลับทุกครั้งคือเป็นแบบนี้หลายวันเลย ผมเลยตัดสินใจเดินเข้าไปถามว่ามีอะไรหรอเห็นชอบมอง เขาก็บอกว่าไม่มีอะไรมองเฉยๆ
ไม่ได้หรอ จากนั้นก็ถามชื่อทำความรู้จักกัน ได้แลกเฟสแลกเบอร์กัน ก็คุยกันมาเรื่อยๆ แต่จะไม่ได้คุยกันตลอด เพราะต่างคนก็ต่างต้องไปฝึกงาน เวลาไม่ค่อยตรงกันเพราะผมได้ย้ายสถานที่ฝึกงาน ก็มีโทรคุยกันบ้าง ให้กำลังใจกัน เวลาคุยกับเขาแล้วผมรู้สึกสบายใจมาก เพราะนิสัยเข้ากันได้แบบสุดๆ
พอวันหยุดเราก็นัดกันไปดูหนัง ในโรงหนังเขาบอกผมว่าหนาวแล้วก็จับมือผมไม่ปล่อยจนหนังจบแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ในระยะเวลาที่คุยกันมาประมาณ3อาทิตย์ ผมก็รู้สึกดีกับเขามาก แต่ผมเคยมีปมกับเรื่องแบบนี้ กลัวจะเจ็บอีก ผมไม่รู้ว่าเขามีใจให้ผมหรือรู้สึกกับผมเหมือนที่ผมรู้สึกกับเขามั้ย ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อครับ จะขอเป็นแฟนเลยดีมั้ย หรือดูๆไปก่อนดีครับ
เขาคิดยังไงกับเรา เขามีใจหรือเปล่าครับ ควรทำไงดีครับ
ผมเจอผู้หญิงคนนึงระหว่างฝึกงานที่โรงพยาบาล คือผมเป็นนศ.พยาบาลครับ เธอคนนั้นก็ด้วย แต่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนนะครับเพราะอยู่คนละชั้นปี ระหว่างที่ฝึกงานก็ราบรื่นดีครับ แต่ผมรู้สึกว่าเธอชอบมองผม ผมก็งงสิครับเลยคิดว่าเขาจ้องเราทำไม ผมก็มองกลับทุกครั้งคือเป็นแบบนี้หลายวันเลย ผมเลยตัดสินใจเดินเข้าไปถามว่ามีอะไรหรอเห็นชอบมอง เขาก็บอกว่าไม่มีอะไรมองเฉยๆ
ไม่ได้หรอ จากนั้นก็ถามชื่อทำความรู้จักกัน ได้แลกเฟสแลกเบอร์กัน ก็คุยกันมาเรื่อยๆ แต่จะไม่ได้คุยกันตลอด เพราะต่างคนก็ต่างต้องไปฝึกงาน เวลาไม่ค่อยตรงกันเพราะผมได้ย้ายสถานที่ฝึกงาน ก็มีโทรคุยกันบ้าง ให้กำลังใจกัน เวลาคุยกับเขาแล้วผมรู้สึกสบายใจมาก เพราะนิสัยเข้ากันได้แบบสุดๆ
พอวันหยุดเราก็นัดกันไปดูหนัง ในโรงหนังเขาบอกผมว่าหนาวแล้วก็จับมือผมไม่ปล่อยจนหนังจบแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ในระยะเวลาที่คุยกันมาประมาณ3อาทิตย์ ผมก็รู้สึกดีกับเขามาก แต่ผมเคยมีปมกับเรื่องแบบนี้ กลัวจะเจ็บอีก ผมไม่รู้ว่าเขามีใจให้ผมหรือรู้สึกกับผมเหมือนที่ผมรู้สึกกับเขามั้ย ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อครับ จะขอเป็นแฟนเลยดีมั้ย หรือดูๆไปก่อนดีครับ