เมื่อ2เดือนที่แล้วเราซื้อแฮมเตอร์พันธ์โรโบมา มันน่ารักมากแต่มันขี้กลัว แต่เราก็รักมันตั้งแต่ที่ซื้อเลย มันชื่อปุ้มปุ้ย
เวลาใครทำอะไรมันจะมองผ่านกรง
เวลาเรียกชื่อมันก็จะมองขึ้นมา
มันชอบถีบจักรมากๆ ถีบจนตัวหมุนตามจักร555
นางชอบแอบเราด้วย
มันมีนิสัยหวงของเอามากๆ
ใครหยิบอะไรไปอย่างนึงมันจะไม่ยอม
นอนเลยประมาณปลายเดือนเมษาเราต้องไปเรียนปรับพื้นฐาน10วันเราเรียนได้8วันเข้าวันที่9อากาศร้อนมากขนาดเรายังทนไม่ได้เราเรียนไม่ได้เลยเรากลัวมันจะเป็นอะไรไป
พอกลับมาเราก้เห้นมันนอนพอเดินเข้ามาใกล้ๆนางถึงจะตื่นมาถีบจักรให้ดู
ไม่มีอะไรผิดปกติเลย แต่เราก็ไม่สบายใจอยู่ดี จนเราเรียนวันสุดท้ายก่อนไปเราบอกมันว่าวันนี้วันสุดท้ายแล้วเดี๋ยวเราก็จะได้อยู่ด้วยกันเต็มวันแล้วนะ พอเย็นเราก็กลับมาปกติ เราก็มาเล่นกับมันมันก็ปีนป่ายเล่นกับเราแบบกล้าๆกลัวแต่ไม่กลัวแบบวันแรกที่ไม่ยอมให้จับเราก้ปล่อยมันเข้ากรงนอนเราก้ไปเล่นเกม ละเผลอหลับไป ตื่นมาอีกที่21:50เราเดินไปหาปุ้ย แต่สิ่งที่เราเห็นคือมันดูเหนื่อยๆ เราเลยลองอุ้มดู มันเดินเฉื่อยเรารู้เลยว่า
อาการมันไม่ดีแน่ๆ เราเลยให้มันนอนพัก
แต่เรานั่งเฝ้าตลอดมันก้เดินขยับแต่ไม่วิ่งไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน เราเลยคุยกับแม่ ดูโชคจะไม่เข้าข้าง เพราะวันนั้นแม่เข้างานกะดึกเลิกเช้า
(ปกติแม่เข้าบ่ายเลิกเที่ยงคืน)ไม่มีใครพาไปหาหมออีก ตอนนั้นเราเริ่มร้องไห้
ตั้งแต่เลี้ยงมาเราไม่เคยต้องมานั่งเฝ้า
มีแต่เดินมาเจอว่ามันตายแล้ว สถานการณ์มันบีบหัวใจมากก เราเจ็บ
ใจที่เราทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ยืนดูแค่นี้หรอเราลองเสิดหาในเน็ต ก็มีแค่อาการกับไปหาหมอด่วน
ตอนนั้นใจทรุดมาก สงสาร
พอมา4ทุ่มครึ่งอาการสาหัดมากก
นอนนิ่งไม่มีแรงเราอยากช่วยแต่เราทำได้แค่ให้กำลังใจยุ่ข้างๆ บอกกับมันว่า
อดทนนะ ถ้าไม่ไหวก็หลับไปเลย
เราก็นอนร้องไห้ข้างๆมันไม่ได้ลุกไปไหนเลยจน5ทุ่ม46แม่ทักมาบอกว่า
ให้พูดกับมันว่ารอแม่กลับไปก่อนนะ
(ปกติแม่เลิกเที่ยงคืน)เราก็พูดตามที่แม่บอกมันขยับ3ครั้งพยายามลุกแต่ก้ล้มลงเราร้องไห้หนักกว่าเดิม เราเลยพูดกับมันว่า เก่งแล้วนะ มาไกลขนาดนี้มันเงยหน้ามามองเราแปลกใจมากทั้งๆที่เมื่อกี้ยังลุกไม่ไหว แต่แล้ววินาทีสุดท้ายก้มาถึง เงยหน้ามองหน้าเราเสร้จปุ้ยก้นอนท่าเดิมละตัวก้เริ่มกะตุกถี่ มันไม่ดีแน่ๆ
เราเลยอุ้มมาวางไว้บนมือละลูบหัว
ละบอกพอแล้ว ไปเถ้อะนะ มันทรมาน
23:50มันเสียชีวิตบนมือเราเลย
มันไปสบายแล้ว ทรมานมาตั้ง2ชม.
จนถึงวันนี้ก้ยังไม่ชินยังร้องไห้ คิดถึงเสมอนะ เราอาจจะเลี้ยงผิดพลาด
เราอาจจะเลี้ยงไม่ดีพอ แกถึงจากไปกระทันหันขนาดนี้
แต่ยังไงก็ขอบคุณนะสำหรับความรู้สึกดีๆ
ให้คำแนะนำได้นะคะเราอยากรู้ว่ามันตายเพราะร้อนจนเครียดหรือสาเหตุ
หลับให้สบายนะปุ้มปุ้ย
เวลาใครทำอะไรมันจะมองผ่านกรง
เวลาเรียกชื่อมันก็จะมองขึ้นมา
มันชอบถีบจักรมากๆ ถีบจนตัวหมุนตามจักร555
นางชอบแอบเราด้วย
มันมีนิสัยหวงของเอามากๆ
ใครหยิบอะไรไปอย่างนึงมันจะไม่ยอม
นอนเลยประมาณปลายเดือนเมษาเราต้องไปเรียนปรับพื้นฐาน10วันเราเรียนได้8วันเข้าวันที่9อากาศร้อนมากขนาดเรายังทนไม่ได้เราเรียนไม่ได้เลยเรากลัวมันจะเป็นอะไรไป
พอกลับมาเราก้เห้นมันนอนพอเดินเข้ามาใกล้ๆนางถึงจะตื่นมาถีบจักรให้ดู
ไม่มีอะไรผิดปกติเลย แต่เราก็ไม่สบายใจอยู่ดี จนเราเรียนวันสุดท้ายก่อนไปเราบอกมันว่าวันนี้วันสุดท้ายแล้วเดี๋ยวเราก็จะได้อยู่ด้วยกันเต็มวันแล้วนะ พอเย็นเราก็กลับมาปกติ เราก็มาเล่นกับมันมันก็ปีนป่ายเล่นกับเราแบบกล้าๆกลัวแต่ไม่กลัวแบบวันแรกที่ไม่ยอมให้จับเราก้ปล่อยมันเข้ากรงนอนเราก้ไปเล่นเกม ละเผลอหลับไป ตื่นมาอีกที่21:50เราเดินไปหาปุ้ย แต่สิ่งที่เราเห็นคือมันดูเหนื่อยๆ เราเลยลองอุ้มดู มันเดินเฉื่อยเรารู้เลยว่า
อาการมันไม่ดีแน่ๆ เราเลยให้มันนอนพัก
แต่เรานั่งเฝ้าตลอดมันก้เดินขยับแต่ไม่วิ่งไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน เราเลยคุยกับแม่ ดูโชคจะไม่เข้าข้าง เพราะวันนั้นแม่เข้างานกะดึกเลิกเช้า
(ปกติแม่เข้าบ่ายเลิกเที่ยงคืน)ไม่มีใครพาไปหาหมออีก ตอนนั้นเราเริ่มร้องไห้
ตั้งแต่เลี้ยงมาเราไม่เคยต้องมานั่งเฝ้า
มีแต่เดินมาเจอว่ามันตายแล้ว สถานการณ์มันบีบหัวใจมากก เราเจ็บ
ใจที่เราทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ยืนดูแค่นี้หรอเราลองเสิดหาในเน็ต ก็มีแค่อาการกับไปหาหมอด่วน
ตอนนั้นใจทรุดมาก สงสาร
พอมา4ทุ่มครึ่งอาการสาหัดมากก
นอนนิ่งไม่มีแรงเราอยากช่วยแต่เราทำได้แค่ให้กำลังใจยุ่ข้างๆ บอกกับมันว่า
อดทนนะ ถ้าไม่ไหวก็หลับไปเลย
เราก็นอนร้องไห้ข้างๆมันไม่ได้ลุกไปไหนเลยจน5ทุ่ม46แม่ทักมาบอกว่า
ให้พูดกับมันว่ารอแม่กลับไปก่อนนะ
(ปกติแม่เลิกเที่ยงคืน)เราก็พูดตามที่แม่บอกมันขยับ3ครั้งพยายามลุกแต่ก้ล้มลงเราร้องไห้หนักกว่าเดิม เราเลยพูดกับมันว่า เก่งแล้วนะ มาไกลขนาดนี้มันเงยหน้ามามองเราแปลกใจมากทั้งๆที่เมื่อกี้ยังลุกไม่ไหว แต่แล้ววินาทีสุดท้ายก้มาถึง เงยหน้ามองหน้าเราเสร้จปุ้ยก้นอนท่าเดิมละตัวก้เริ่มกะตุกถี่ มันไม่ดีแน่ๆ
เราเลยอุ้มมาวางไว้บนมือละลูบหัว
ละบอกพอแล้ว ไปเถ้อะนะ มันทรมาน
23:50มันเสียชีวิตบนมือเราเลย
มันไปสบายแล้ว ทรมานมาตั้ง2ชม.
จนถึงวันนี้ก้ยังไม่ชินยังร้องไห้ คิดถึงเสมอนะ เราอาจจะเลี้ยงผิดพลาด
เราอาจจะเลี้ยงไม่ดีพอ แกถึงจากไปกระทันหันขนาดนี้
แต่ยังไงก็ขอบคุณนะสำหรับความรู้สึกดีๆ