คือเราเป็นเลสค่ะ แล้วเราดั้นไปชอบเพื่อนสนิทตัวเองตั้งแต่ม.1แล้วอ่ะค่ะลากยาวมาสามปีพอดี แต่เค้าไม่รู้ เราเองก็รู้ว่าเค้ามีคนที่ชอบแล้วแถมเป็นผู้ชายด้วย เราเลยไม่กล้าบอก แต่มันอึดอัดจริงๆนะคะ แต่อีกใจก็กลัวว่าถ้าเราบอกไป เค้าจะมองเราไม่เหมือนเดิมอ่ะค่ะ บางทีเค้าก็มีมาซบมีมาขอกอดไรงี้ เรานี่กลายสภาพเป็นซอมบี้เลยค่ะ เงอะงะไปหมด เหงื่อแตกพลั่กๆๆๆ เขินหุบยิ้มแทบไม่ได้แต่ก็ยังคงเก๊กต่อไป (เพื่ออัลไลลลล) บางทีเราต้องมาคอยตัดต่อรูปเพื่อนด้วยค่ะ เหมือนๆเค้าไปถ่ายรูปกับรุ่นพี่ที่ชอบ เราก็พอมีสกิลโฟโต้ช็อปบ้างเค้าก็ให้เราช่วยรีทัชบ้าง เรานั่งทำไปก็ตะหงิดๆอ่ะค่ะแบบ ...........อ่า.......... อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เลย T--T บางทีเราเองก็ไซโคตัวเอง มั่นไว้ แล้วจอเขาหอมแก้มเฉย ได้ด้วยประเด็น จังหวะนั่นคือแบบ ฟิ้วววววว บินไปแล้วววว แล้วพักหลังๆก็เริ่มหงุดหงิดตัวเองละ ชอบมองปากเค้าอ่ะ...[รู้เนาะว่าคิด(kiss)อะไรอยู่] มองเองเขินเอง ปัจจุบันก็ชอบทำตัวเป็นพระรองนิยายแบบ แอบชอบไปเรื่อยๆคอยดูแล คอยป้องกันำรงี้ แค่นี้หัวใจก็ฟูฟ่องแล้วค่ะ แต่จริงๆก็อยากบอกเหมือนกัน แต่พอบทจะบอกจริงๆมันร้อนๆหนาวๆทั้งตัวเลย เหมือนจะเป็นไข้._. สั่นงกๆและสุดท้ายก็ไม่ได้บอก อยากทราบค่ะว่ามีวิธีทำลายความไม่กล้าบอกชอบเพื่อนยังไงดีอ่ะคะ