ก่อนอื่นผมอายุ24พอดี แฟนผมประมาณ35ครับ
เราอยู่ห่างกันนิดหน่อย
เรื่องมันมีอยู่
1. ตอนคบกันแรกๆเขาก็ดูเอาใจโทรหาตลอด (ถ้าเขาว่างนะ) ไปไหนมาไหนก็บอกรายงานเสมอ เพราะเขาบอกว่าเขาชอบคนที่ไปไหนมาไหนบอก มันเลยทำให้ผมโอเคนะกับสิ่งที่เขาทำ ผมเลยตัดสินใจลองคบดู
2. พอคบไปสักพักนึ่งผมก็แอบมีปัญหาเล็กๆน้อยๆ
เช่น เขาเลิกงานแล้วหายเงียบไปเลย โทรไปไม่รับ ไลน์ไปไม่ตอบผมก็เป็นห่วง ผมก็พยายามโทรไปเป็นระยะๆเพราะเข้าไปดูใน chat facebook ก็เห็นออนไลน์เมื่อ2ชม.ที่ผ่านมา ผมก็คิดว่าเขาต้องเห็นสายโทรเข้าเราสิ เขาตอบไลน์ผมประมาณเที่ยงของอีกวัน ผมด้วยความที่เป็นห่วง+งอล เลยถามว่าเป็นอะไรทำไมไม่รับสาย เขาบอกเขาเหนื่อยเลยหลับไป ผมก็โอเคไม่เป็นไร แล้วก็ถามอีกว่า พี่ชอบพิมพ์คุยหรือโทรมากกว่า เขาบอกเขาชอบพิมพ์ ผมก็บอกผมชอบโทร แต่ด้วยความที่ไม่อยากทะเลาะอะไรก็ยอมพิมพ์คุยกันมาตลอด ( ตั้งแต่ตอนนั้นจนตอนนี้ผมเป็นฝ่ายโทรหาเขาตลอด ยกเว้นถ้าเขามีธุระจริงๆถึงโทรมา) เขาก็บอกผมนิสัยเด็กมากๆเลยนะ ผมก็บอกเขาไปว่าพี่พูดแบบนี้มันให้ผมตัดสินใจยากนะที่จะไปอยู่กับพี่ด้วย เขาตอบกลับมาว่า ก็แล้วแต่สิ (มันเริ่มจากจุดนี้แหละครับ)
3. และแล้วพอผมได้ที่ทำงานใกล้เขา ผมถามนะว่าถ้ามาอยู่ด้วยจะโอเคไหม เขาบอกก็คงต้องลองมาอยู่ ศึกษากันไป ผมก็ย้ายของเข้าไปอยู่กับเขา เพราะว่าที่ทำงานห่างกันแค่1.6กิโล พอเข้าไปอยู่ด้วยนิสัยส่วนตัวของเขา (เขาบอกกับผมหลังจากเริ่มคบ) เขาบอกว่าเขาเป็นคนโลกส่วนตัวสูงมากๆ บ้างาน ไม่ค่อยอยากออกไปไหน ทั้งหมดนี้ผมบอกผมโอเค แต่เวลาอยู่กันข้างนอกเขาจะดูเป็นอีกคนดู คุยเล่นต่างๆนาๆ แต่เวลากลับเข้าห้องผมกับแฟนก็จะแยกย้ายคนละมุม เขาก็จะไปเล่นโทรศัพท์เล่นเกมส์ของเขาไป ส่วนผมก็นั่งเล่นของผมเหมือนกัน แต่บ้างครั้งก็มีอยากไปนั่งเล่นนั่งคุยกับเขา ผมก็จะพยายามเดินเขาไปช่วนคุย ช่วนถามเขา จนบางครั้งผมก็รู้สึกว่าเขาจะรำคาญไหม ถามว่าน้อยใจไหมก็มีแต่ผมเก็บ ผมคิดว่ามันเรื่องเล็ก ก็ดีกว่าเขาจะไปแอบคุยกับคนอื่นให้เขาติดเกมส์ดีกว่า (เขาเคยพูดขึ้นมาว่าเหมือนพี่ไม่ค่อยสนใจเราเลยเนอะ) ผมก็บอกไม่เป็นไรหรอก เพราะไม่อยากพูดความรู้สึกข้างในเพราะกลัวเขาจะมองว่า “นิสัยเด็ก”
4. เขานั้นยังติดต่อกับแฟนเก่าเขา (เป็นพี่น้องกันแล้วตอนนี้ย้ายชื่อเข้าบ้านพร้อมเพราะแม่แฟนรักเหมือนลูก แต่เขายืนยันว่าแค่พี่น้อง และพี่แฟนเก่าเขาไม่มีใครแล้ว) วันนั้นผมมีธุระต้องไปทำหลายๆที่ แล้วตรงกับวันหยุดของเขา ผมเลยช่วนว่าไปด้วยไหมจะได้ถือว่าไปเที่ยวกันเดินเล่นกัน เขาบอกไม่แน่ใจเดียวบอกอีกที พอถึงวันจริงๆเขาบอกไม่ไปนะจะไปช่วยงานพี่คนนี้ ตื่นเช้ามาเขารีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกไปเลย ที่แรกผมก็คิดว่าเขานั่งรถตู้ไป หรือรถเมล์ แต่ผมมารู้อีกที่คือเขาส่งรูปหน้ารถมาให้ก็คือรถแฟนเก่า เขาบอกว่ามาไกลมาก ผมก็ไม่ได้อะไรผมก็ทำธุระไปก็มีไลน์คุยกันนิดหน่อยปกติต่อวันเราจะไลนคุยกันบ่อยอยู่ ผมโทรไปก็ไม่ค่อยรับสาย เขาบอกว่าปิดเสียงทั้งๆที่ปกติไม่ปิด พอผมถึงหอพักผมก็บอกพี่เขาว่าถึงแล้วนะ เขาก็ตอบว่ากินข้าวไปเลยนะกลับดึก ผมเลยบอกแฟนว่านัดกับเพื่อนที่ทำงานไปกินข้าวกันแถวหอนะ เพราะบ้านเพื่อนอยู่ใกล้ ผมไปกินได้ประมาณ 20นาที ก็กลับห้องแฟนผมไลน์บอกว่ากำลังเดินดูของนะ ผมก็เลยบอกว่าอยู่กับพี่เขาหรอ เขาบอกใช่ ผมก็ไม่ได้อะไรสักพักเขาก็ทักมาบอกถึงห้องแล้ว ผมนั่งอยู่ในห้องด้วยความงงว่า ผมนั่งอยู่หน้าประตูเลยทำไมไม่เห็นเขาเดินเขามา ผมก็ถามย้ำไปว่าถึงห้องแล้วหรอ นั่งอยู่ในห้องไม่เห็นเลย (ผมยังไม่ได้บอกเขาว่าผมถึงห้องแล้ว) พอเขากลับถึงห้องก็กินข้าวอาบน้ำคุยกันไม่ถึง10นาที เขาก็เข้าไปในห้องนอนและแฟนเก่าก็โทรมาคุยเรื่องงานต่างๆนานๆที่วันนี้เขาไปช่วยกัน (คือคนเป็นแฟนอะเรื่องแบบนี้เป็นพี่น้องกันแล้วก็จริง แต่หายไปสองต่อสองทั้งวัน ไม่ให้คิดได้ไงอะ) ผมก็แอบน้อยใจนะเพราะเวลามีอะไรที่ผมอยากให้เข้าไปกับผมด้วย อยากให้เขาทำเพื่อผมด้วย เขาก็จะคิดก่อนนะ ดูก่อนนะไม่แน่ใจไปได้ไหม แต่แฟนเก่าเขาแค่คำเดียวเขาไปเลย (ผมคิดแง่บวกนะเขาคงทำเพราะเขาถือว่าเป็นพี่น้องกันแล้ว พี่น้องก็ต้องช่วยกัน) ผมเลยพูดกับเขาตรงๆไปว่า วันไหนว่างผมอยากเจอพี่คนนี้ พี่กล้าให้ผมเจอไหม เขาบอกกล้าสิ ผมก็โอเคก็ไม่ได้อะไร แต่ผมเขาไปในfacebook ก็ยังเจอรูปคู่เขาอยู่แต่เวลาโพสนานมาและ (ใจจริงวันนั้นผมอยากถามเขามากกว่านี้นะ แต่กลัวเขาหาว่าผมนิวัยเด็ก จู่จี้)
4. เวลาเพื่อนช่วนไปไหนเขาไปทันที ไม่ต้องใช้ความคิดมากเลย แต่พอผมช่วนคิดนั้นคิดนี้ ไม่ไป เขาบอกให้ผมไปเองสิโตแล้ว ผมอยากไปเดินเล่นเขาก็บอกไปเลยรอที่ห้อง ถ้าเขาอยากไปเขาก็จะไปด้วย ถ้าเขาไม่อยากไปเขาก็จะไม่ไป ผมก็ไม่อยากงี่เง่าใส่ผมก็เลยเงียบ เพราะกลัวเขาจะมองผมนิสัยเด็ก
5. บางครั้งที่ผมน้อยใจงอล เขาจะมองข้ามไม่พูด รีบตัดบทบอกว่าง่วง นอนแล้วนะ ผมเลยไประบายลงFBระบายแบบ “ตัดสินใจถูกไหมที่เลือกแบบนี้” (อันนี้ยอมรับว่าอันนี้เด็กจริง555 ทำไงได้อะก็เสียใจอะ) เขาเห็นโพสนั้นเขาก็ไม่คุยกับผมเลยโทรไปไม่รับ เขาบอกเขาโมโหที่ผมไปโพสลบในFB เขากลัวเขาจะด้าผม หรือฟิวขาดใส่ เขาก็บอกนิมันนิสัยเด็กมากๆ แน่มากๆ (เรื่องของเรื่องคือผมกลับบ้านแล้วพอจะกลับมาหอพักก็เลยอ้อนให้เขามารับที่ท่ารถหน่อยเพราะของหนัก กระเป๋าเดินทาง2ใบ แล้วเขาบอกให้นั่งแท็กซี่มาผมเลยน้อยใจ)
6. เขาชอบแกล้งว่าผมหน้าเหมือนผี ชอบบอกว่าผมไม่น่ารัก (ทั้งๆที่เขาอ้วนกว่าผม คอดำ มีสิว ผมจะตี๋ๆขาว อ้วนๆอวบๆหมีๆ ตัวสูง หน่อย) แต่ผมไม่เคยพูดแบบนี้เลย ผมชมว่าเขาน่ารักเสมอ เพราะผมให้เกียรติเขานะมองข้ามหน้าตาเขาไปตั้งแต่วันแรก เพราะวันแรกผมเห็นก็ตกใจนิดหน่อยนะที่เห็นเขา แต่ด้วยที่เขาพูดดีมั่งผมเลยตัดสินใจคบ
-ปัญหาผมอย่างที่ข้างบนที่เล่าให้ฟังไปแหละ ผมควรแก้นิสัยเด็กน้อยของผมยังไง
-ทุกวันนี้ถ้าไม่ติดว่าที่ทำงาน+เงินโอเค บอกตรงๆผมอยากกลับบ้านมาก อยากกลับไปอยู่บ้านมากเพราะที่บ้านแม่ก็ไม่อยากให้มาที่บ้านพอมีฐานะอยู่แล้ว แต่ผมดื้ออยากออกมาเจอโลกข้างนอก
ขอบคุณครับที่อ่านยาวไปหน่อย55555
แฟนผมบอกว่าผมนิสัยเด็ก อยากรู้วิธีแก้
เราอยู่ห่างกันนิดหน่อย
เรื่องมันมีอยู่
1. ตอนคบกันแรกๆเขาก็ดูเอาใจโทรหาตลอด (ถ้าเขาว่างนะ) ไปไหนมาไหนก็บอกรายงานเสมอ เพราะเขาบอกว่าเขาชอบคนที่ไปไหนมาไหนบอก มันเลยทำให้ผมโอเคนะกับสิ่งที่เขาทำ ผมเลยตัดสินใจลองคบดู
2. พอคบไปสักพักนึ่งผมก็แอบมีปัญหาเล็กๆน้อยๆ
เช่น เขาเลิกงานแล้วหายเงียบไปเลย โทรไปไม่รับ ไลน์ไปไม่ตอบผมก็เป็นห่วง ผมก็พยายามโทรไปเป็นระยะๆเพราะเข้าไปดูใน chat facebook ก็เห็นออนไลน์เมื่อ2ชม.ที่ผ่านมา ผมก็คิดว่าเขาต้องเห็นสายโทรเข้าเราสิ เขาตอบไลน์ผมประมาณเที่ยงของอีกวัน ผมด้วยความที่เป็นห่วง+งอล เลยถามว่าเป็นอะไรทำไมไม่รับสาย เขาบอกเขาเหนื่อยเลยหลับไป ผมก็โอเคไม่เป็นไร แล้วก็ถามอีกว่า พี่ชอบพิมพ์คุยหรือโทรมากกว่า เขาบอกเขาชอบพิมพ์ ผมก็บอกผมชอบโทร แต่ด้วยความที่ไม่อยากทะเลาะอะไรก็ยอมพิมพ์คุยกันมาตลอด ( ตั้งแต่ตอนนั้นจนตอนนี้ผมเป็นฝ่ายโทรหาเขาตลอด ยกเว้นถ้าเขามีธุระจริงๆถึงโทรมา) เขาก็บอกผมนิสัยเด็กมากๆเลยนะ ผมก็บอกเขาไปว่าพี่พูดแบบนี้มันให้ผมตัดสินใจยากนะที่จะไปอยู่กับพี่ด้วย เขาตอบกลับมาว่า ก็แล้วแต่สิ (มันเริ่มจากจุดนี้แหละครับ)
3. และแล้วพอผมได้ที่ทำงานใกล้เขา ผมถามนะว่าถ้ามาอยู่ด้วยจะโอเคไหม เขาบอกก็คงต้องลองมาอยู่ ศึกษากันไป ผมก็ย้ายของเข้าไปอยู่กับเขา เพราะว่าที่ทำงานห่างกันแค่1.6กิโล พอเข้าไปอยู่ด้วยนิสัยส่วนตัวของเขา (เขาบอกกับผมหลังจากเริ่มคบ) เขาบอกว่าเขาเป็นคนโลกส่วนตัวสูงมากๆ บ้างาน ไม่ค่อยอยากออกไปไหน ทั้งหมดนี้ผมบอกผมโอเค แต่เวลาอยู่กันข้างนอกเขาจะดูเป็นอีกคนดู คุยเล่นต่างๆนาๆ แต่เวลากลับเข้าห้องผมกับแฟนก็จะแยกย้ายคนละมุม เขาก็จะไปเล่นโทรศัพท์เล่นเกมส์ของเขาไป ส่วนผมก็นั่งเล่นของผมเหมือนกัน แต่บ้างครั้งก็มีอยากไปนั่งเล่นนั่งคุยกับเขา ผมก็จะพยายามเดินเขาไปช่วนคุย ช่วนถามเขา จนบางครั้งผมก็รู้สึกว่าเขาจะรำคาญไหม ถามว่าน้อยใจไหมก็มีแต่ผมเก็บ ผมคิดว่ามันเรื่องเล็ก ก็ดีกว่าเขาจะไปแอบคุยกับคนอื่นให้เขาติดเกมส์ดีกว่า (เขาเคยพูดขึ้นมาว่าเหมือนพี่ไม่ค่อยสนใจเราเลยเนอะ) ผมก็บอกไม่เป็นไรหรอก เพราะไม่อยากพูดความรู้สึกข้างในเพราะกลัวเขาจะมองว่า “นิสัยเด็ก”
4. เขานั้นยังติดต่อกับแฟนเก่าเขา (เป็นพี่น้องกันแล้วตอนนี้ย้ายชื่อเข้าบ้านพร้อมเพราะแม่แฟนรักเหมือนลูก แต่เขายืนยันว่าแค่พี่น้อง และพี่แฟนเก่าเขาไม่มีใครแล้ว) วันนั้นผมมีธุระต้องไปทำหลายๆที่ แล้วตรงกับวันหยุดของเขา ผมเลยช่วนว่าไปด้วยไหมจะได้ถือว่าไปเที่ยวกันเดินเล่นกัน เขาบอกไม่แน่ใจเดียวบอกอีกที พอถึงวันจริงๆเขาบอกไม่ไปนะจะไปช่วยงานพี่คนนี้ ตื่นเช้ามาเขารีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกไปเลย ที่แรกผมก็คิดว่าเขานั่งรถตู้ไป หรือรถเมล์ แต่ผมมารู้อีกที่คือเขาส่งรูปหน้ารถมาให้ก็คือรถแฟนเก่า เขาบอกว่ามาไกลมาก ผมก็ไม่ได้อะไรผมก็ทำธุระไปก็มีไลน์คุยกันนิดหน่อยปกติต่อวันเราจะไลนคุยกันบ่อยอยู่ ผมโทรไปก็ไม่ค่อยรับสาย เขาบอกว่าปิดเสียงทั้งๆที่ปกติไม่ปิด พอผมถึงหอพักผมก็บอกพี่เขาว่าถึงแล้วนะ เขาก็ตอบว่ากินข้าวไปเลยนะกลับดึก ผมเลยบอกแฟนว่านัดกับเพื่อนที่ทำงานไปกินข้าวกันแถวหอนะ เพราะบ้านเพื่อนอยู่ใกล้ ผมไปกินได้ประมาณ 20นาที ก็กลับห้องแฟนผมไลน์บอกว่ากำลังเดินดูของนะ ผมก็เลยบอกว่าอยู่กับพี่เขาหรอ เขาบอกใช่ ผมก็ไม่ได้อะไรสักพักเขาก็ทักมาบอกถึงห้องแล้ว ผมนั่งอยู่ในห้องด้วยความงงว่า ผมนั่งอยู่หน้าประตูเลยทำไมไม่เห็นเขาเดินเขามา ผมก็ถามย้ำไปว่าถึงห้องแล้วหรอ นั่งอยู่ในห้องไม่เห็นเลย (ผมยังไม่ได้บอกเขาว่าผมถึงห้องแล้ว) พอเขากลับถึงห้องก็กินข้าวอาบน้ำคุยกันไม่ถึง10นาที เขาก็เข้าไปในห้องนอนและแฟนเก่าก็โทรมาคุยเรื่องงานต่างๆนานๆที่วันนี้เขาไปช่วยกัน (คือคนเป็นแฟนอะเรื่องแบบนี้เป็นพี่น้องกันแล้วก็จริง แต่หายไปสองต่อสองทั้งวัน ไม่ให้คิดได้ไงอะ) ผมก็แอบน้อยใจนะเพราะเวลามีอะไรที่ผมอยากให้เข้าไปกับผมด้วย อยากให้เขาทำเพื่อผมด้วย เขาก็จะคิดก่อนนะ ดูก่อนนะไม่แน่ใจไปได้ไหม แต่แฟนเก่าเขาแค่คำเดียวเขาไปเลย (ผมคิดแง่บวกนะเขาคงทำเพราะเขาถือว่าเป็นพี่น้องกันแล้ว พี่น้องก็ต้องช่วยกัน) ผมเลยพูดกับเขาตรงๆไปว่า วันไหนว่างผมอยากเจอพี่คนนี้ พี่กล้าให้ผมเจอไหม เขาบอกกล้าสิ ผมก็โอเคก็ไม่ได้อะไร แต่ผมเขาไปในfacebook ก็ยังเจอรูปคู่เขาอยู่แต่เวลาโพสนานมาและ (ใจจริงวันนั้นผมอยากถามเขามากกว่านี้นะ แต่กลัวเขาหาว่าผมนิวัยเด็ก จู่จี้)
4. เวลาเพื่อนช่วนไปไหนเขาไปทันที ไม่ต้องใช้ความคิดมากเลย แต่พอผมช่วนคิดนั้นคิดนี้ ไม่ไป เขาบอกให้ผมไปเองสิโตแล้ว ผมอยากไปเดินเล่นเขาก็บอกไปเลยรอที่ห้อง ถ้าเขาอยากไปเขาก็จะไปด้วย ถ้าเขาไม่อยากไปเขาก็จะไม่ไป ผมก็ไม่อยากงี่เง่าใส่ผมก็เลยเงียบ เพราะกลัวเขาจะมองผมนิสัยเด็ก
5. บางครั้งที่ผมน้อยใจงอล เขาจะมองข้ามไม่พูด รีบตัดบทบอกว่าง่วง นอนแล้วนะ ผมเลยไประบายลงFBระบายแบบ “ตัดสินใจถูกไหมที่เลือกแบบนี้” (อันนี้ยอมรับว่าอันนี้เด็กจริง555 ทำไงได้อะก็เสียใจอะ) เขาเห็นโพสนั้นเขาก็ไม่คุยกับผมเลยโทรไปไม่รับ เขาบอกเขาโมโหที่ผมไปโพสลบในFB เขากลัวเขาจะด้าผม หรือฟิวขาดใส่ เขาก็บอกนิมันนิสัยเด็กมากๆ แน่มากๆ (เรื่องของเรื่องคือผมกลับบ้านแล้วพอจะกลับมาหอพักก็เลยอ้อนให้เขามารับที่ท่ารถหน่อยเพราะของหนัก กระเป๋าเดินทาง2ใบ แล้วเขาบอกให้นั่งแท็กซี่มาผมเลยน้อยใจ)
6. เขาชอบแกล้งว่าผมหน้าเหมือนผี ชอบบอกว่าผมไม่น่ารัก (ทั้งๆที่เขาอ้วนกว่าผม คอดำ มีสิว ผมจะตี๋ๆขาว อ้วนๆอวบๆหมีๆ ตัวสูง หน่อย) แต่ผมไม่เคยพูดแบบนี้เลย ผมชมว่าเขาน่ารักเสมอ เพราะผมให้เกียรติเขานะมองข้ามหน้าตาเขาไปตั้งแต่วันแรก เพราะวันแรกผมเห็นก็ตกใจนิดหน่อยนะที่เห็นเขา แต่ด้วยที่เขาพูดดีมั่งผมเลยตัดสินใจคบ
-ปัญหาผมอย่างที่ข้างบนที่เล่าให้ฟังไปแหละ ผมควรแก้นิสัยเด็กน้อยของผมยังไง
-ทุกวันนี้ถ้าไม่ติดว่าที่ทำงาน+เงินโอเค บอกตรงๆผมอยากกลับบ้านมาก อยากกลับไปอยู่บ้านมากเพราะที่บ้านแม่ก็ไม่อยากให้มาที่บ้านพอมีฐานะอยู่แล้ว แต่ผมดื้ออยากออกมาเจอโลกข้างนอก
ขอบคุณครับที่อ่านยาวไปหน่อย55555