คือเราเป็นคนชอบพูดคนเดียวอ่ะ แบบไม่ว่าจะเรื่องดีหรือเรื่องไม่ดี แบบคงจะเหมือนไม่มีใครให้เราระบายความรู้สึกด้วยแหละ บางครั้งเราคิดว่าพ่อแม่ก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก พูดไปก็ไม่เขาใจเราอยู่ดี เราเลยคิดว่าพูดคนเดียวดีกว่าไม่งั้นบางทีเราก็ไปพูดให้หมาฟังนะ มันอาจจะไม่เขาใจเราแต่แบบเรื่องแย่ๆเราก็ได้พูด มันก็อยู่กับเราอ่ะ แบบพูดคนเดียวทำนองแบบ เป็นเรื่องเป็นราวเหมือนคุยกันปกตินิแหละ แต่ถามเอง เออเองงี้
อยากรู้ว่าถ้าเป็นแบบนี้ คนจะมองว่าเป็นบ้ารึป่าว
เราก็พูดกับตัวเองมานานละเหมือนจะชินละเลย55555 บางทีคุยกับคนอื่นก็หลงมาพูดกับตัวเอง