พอมีคนเข้ามาในชีวิตพอทุกอย่างเริ่มจะดีก็เป็นผมเองที่วิ่งหนีผมรู้สึกว่าผมอยู่คนเดียวได้ยังไม่อยากจะจริงจังอะไรกับใครผมก็พยายามหาสาเหตุก็คิดได้ว่าอาจจะเป็นเพราะเคยจริงจังกับผู้หญิงคนนึ่ง คือผมวาดฝันไว้หมดแล้วว่าอนาคตข้างหน้าก็อยากมีเขาคนนี้เดินไปด้วยกันแต่ทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นผมยอมรับเลยว่าผู้หญิงคนนี้ก็ยังเป็นคนที่ผมรักสุดหัวใจตอนช่วงแรกๆก็อยู่ไม่ได้เสียใจ ร้องไห้ จนเวลาผ่านมาเข้าปีที่2 ผมก็เหมือนเลือกเก็บเธอไว้ในความทรงจำแทน เธอก็มีแฟนใหม่พึ่งคบกันก็มีคุยกันบ้างตอนวันเกิดเขากับวันเกิดผม มันเป็นเพราะอะไรทุกๆคนที่เข้ามาไม่เคยมีใครจะเท่าเธอได้อีก ผมก็เลยคิดแต่จะทำตามความฝันตัวเองและก็แม่ อยากพาเข้าไปที่ญี่ปุ่นแม่ผมอยากเห็นหิมะ บนภูเขาไฟ ในหัวผมไม่เคยคิดเรื่องจะต้องแต่งงานมีครอบครัวอีกเลย....
มันเป็นเพราะอะไร??