โดนพ่อเลี้ยงลวนลามค่ะ

กระทู้คำถาม
เราอายุ 14 ค่ะ โดนพ่อเลี้ยงลวนลาม เราไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันกับพ่อเลี้ยงค่ะตอนที่เราอยู่บ้านเราไม่ได้อยู่คนเดียวค่ะ มีตาอยู่ด้วยแต่ตาพิการเดินเองไม่ได้ มีแฟนของลุงอยู่ และมีพี่ของตามาเยี่ยมตาแต่เขาเมาอยู่เพราะกินเหล้ากันส่วนยายเราออกไปข้างนอกค่ะ เรานอนอยู่ในห้องเราค่ะเราล็อคประตูห้องเราไว้แต่ห้องเรามันเชื่อมกันกับอีกห้องที่ไม่ได้ล็อค เขาเดินเข้าอีกห้องที่ไม่ได้ล็อค ตอนแรกเราคิดว่าเป็นยายเราเพราะคนที่จะเข้ามาในห้องคงไม่มีใครนอกจากคนในบ้าน เขาทำเป็นเหมือนเข้ามาถูห้องเพราะเราเห็นเขาถือไม้ถูพื้นเข้ามาด้วย แต่เราก็เริ่มรู้สึกผิดปกติเพราะเขาเดินเข้ามาในห้องเรา เราคิดว่ามันไม่ควรเขาน่าจะคิดได้ แล้วเขาก็ชวนเราคุยว่าคุยกับแฟนอยู่หรอ มีแฟนรึยัง เราก็บอกว่าไม่มีแล้วเขาก็ขึ้นมาบนที่นอนเราค่ะ ตอนนั้นคือตกใจมาก มือเราเริ่มสั่น เขาขึ้นมาแล้วมาลูปหน้าเราแล้วก็เลื่อนมือลงมาที่หน้าอกเรา ตอนนั้นเริ่มน้ำตาคลอแล้วกลัวมากๆ แล้วเขาก็ลูปวนอยู่แบบนั้นจับหน้าบ้าง เลื่อนลงมาจับไหล่แล้วก็จับหน้าอก แล้วเขาก็พูดว่าขอโทษนะอย่าไปบอกใครนะเดี๋ยวเขาโดนด่า เราก็ตามน้ำเขาบอกว่าจะไม่บอกใครแล้วเขาก็ยื่นมือมาบอกให้จับมือก่อนเหมือนสัญญากันว่าจะไม่บอกใคร เราก็ไม่ยอมเขาก็บอกให้จับเราก็จับมือเขาแล้วเขาก็ออกจากห้องเราไป พอเขาออกไปแล้วเราน้ำตาไหลเลยค่ะ ตัวสั่นกว่าเดิมคือกลัวมากๆ เรารีบหายใจเข้าลึกๆแล้วคิดว่าจะทำยังไงดีเพราะเขาต้องกลับเข้ามาแน่ๆ เรารีบส่งข้อความหาลูกพี่ลูกน้องที่อยู่อีกบ้านให้มารับเราหน่อยเรากลัวมากๆแต่ลูกพี่ลูกน้องเราไม่ออนเราเลยโทรหา แต่เขาไม่รับเลย เราเลยตัดสินใจโทรหายายพอได้ยินเสียงยายเราก็ปล่อยโฮออกมาเลยค่ะ พูดติดๆขัดๆบอกว่ามาหาหน่อย เรายังไม่ได้บอกเลยว่าเป็นอะไร ยายก็ถามเลยว่าพ่อเลี้ยงทำอะไรใช่มั้ย เราก็ยิ่งร้องเลยบอกรีบๆมานะเรากลัว แล้วเราก็ออกจากห้องแล้วไปนั่งอยู่กับตารอยายกลับมา พอยายมาถึงเราก็เล่าให้ฟัง ยายก็บอกว่าขอโทษจะไม่ให้อยู่คนเดียวต่อไปแล้ว พอตกเย็นมาเราก็ออกมานอนตรงเปลหน้าบ้าน ยายออกไปซื้อของแปปเดียว เขาก็มาอีกให้ตังเรามา 80 บาทเราก็ทำท่าเอื่อยๆไม่อยากรับแต่ก็รับมาแต่เราก็รับมาแค่นั้นแต้เราไม่เอาเพราะรู้เหตุผลที่เขาให้แล้วเขาก็บอกว่าขอโทษนะอย่าบอกใครนะพูดวนซ้ำๆอยู่แบบนั้น เราก็ตอบอืมๆๆเพื่อปัดๆไปพอเขากลับไปเราก็เอาตังไปให้ยายเพราะเราไม่อยากได้จังเขา เหมือนเราเปลี่ยนจากความกลัวก่อนหน้านี้เป็นเหมือนความเกลียด แต่ตอนนี้เราก็ยังจิตตกอยู่ แบบคิดว่าผู้ชายคนไหนที่เข้าใกล้หรือคุยกับเขาก็คิดว่าเขาจะทำไม่ดีกับเราทุกคน กลัวไปหมดเหมือนเราจะเป็นปมค่ะ เวลาคิดถึงเรื่องนั้นเราก็สั่นๆ แล้วก็ร้องไห้ตอลดเลย
เราอยากจะขอวิธีที่ทำให้เราหายกลัวค่ะ เรากลัวแม้กระทั่งคนในครอบครัวที่เป็นผู้ชายไม่กล้าเข้าห้อง จะร้องให้ตลอดเวลา ยิ้มไม่ค่อยออกพยายามหาคลิปตลกๆมาดูก็ยิ้มไม่สุด ฝืนยิ้มตลอดค่ะ 😁😁
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่