เราเห็นแก่ตัวไหมที่อยากให้แฟนแยกออกจากครอบครัวเขามาอยู่กับเรา

เราคบกับแฟนมา4ปีกว่า อดทนและสู้อะไรหลายๆ อย่างมาด้วยกัน ตั้งแต่แรกเริ่มจนตอนนี้แฟนก็ดีกับเราเสมอ ส่วนครอบครัวเขานั้น...ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรว่าเขาดีหรือไม่ ตามหัวข้อกระทู้ เป็นเรื่องของความสัมพันธ์ระหว่างเรา แฟน รวมไปถึงพ่อแม่แฟน และพี่ชายกับพี่สะใภ้แฟนด้วย แต่เราจะไม่กล่าวถึงความรู้สึกที่เรามีต่อครอบครัวเขานะคะ 

ช่วงแรกที่เราคบกับแฟน เรายังเรียนอยู่ ส่วนแฟนก็ทำงานรับเหมาก่อสร้างกับครอบครัวเขา ไปมาหาสู่กันตามปกติ ก่อนจะย้ายมาอยู่ด้วยกันที่บ้านเราตอนคบกันได้ปีกว่าๆ พอเราเรียนจบก็ไปทำงานกับพ่อแม่เราที่กทม. ไปทำได้ไม่นาน แม่แฟนก็โทรตามให้ไปช่วยงานบอกว่าสักสามสี่วัน ก็เลยโอเค ไปช่วย แต่ไม่ใช่สามสี่วันค่ะ จนล่วงเลยเป็นปี ด้วยปัจจัยหลายๆ อย่างทำให้ต้องช่วยเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่พี่ชายเขาเอาตัวรอดคนเดียว พอไม่มีเงินใช้ ก็โทรมาขอแม่ แม่ก็ให้ตลอด  พองานมีปัญหาจึงกลับไปอยู่บ้าน เรากับแฟนก็อยู่บ้านเรา ส่วนพ่อแม่เขาก็อยู่บ้านเขาที่พี่ชายเขาพักอยู่ก่อนหน้านี้ ปรากฏว่าที่บ้านเขาไม่เหลืออะไรเลย เครื่องมือทำมาหากินต่างๆ ที่อยู่บ้าน พี่ชายแฟนเอาไปขาย/จำนำหมดเลยค่ะ แฟนเราก็ไม่สนใจหางานเหมาเล็กๆ ทำ พ่อแม่เขาก็ทำด้วย สักพักพี่เขาโดนจับข้อหาเสพยา แม่แอบเบิกเงินไปประกันตัวพี่เขา โดยไม่บอกแฟนเราสักคำ แฟนเราก็โกรธนะคะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เลยแยกมาเหมาเองต่างหาก ช่วงไหนที่พวกเขาไม่มีเงิน ก็จะโทรมาถามว่ามีเท่านั้นเท่านี้มั้ย เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ 

ปัจจุบันมารับงานต่างจังหวัด เนื่องจากแถวบ้านไม่ค่อยมีงาน ตอนแรกเรา กับแฟน และพ่อแฟน มากันสามคน แม่แฟนเขาไม่อยากมามั้งคะ เขาคงห่วงลูกคนโตเขา ช่วงนั้นค้างค่างวดรถยนต์ 5 งวด สามคนช่วยกันใช้เวลาสองเดือนปิดค่างวดเป็นปกติ พอเริ่มดีขึ้นแม่เขาก็ตามมา... พอดีขึ้นอีกนิดตามลูกคนโตมาด้วย โดยไม่บอกเรากับแฟน มาได้ไม่กี่วันพี่เขาก็เอารถกลับบ้าน อ้างมีธุระ ไม่บอกเรากับแฟนเช่นกัน ทางนี้ก็ไม่มีรถใช้ ปรากฏว่าไปทำรถเสีย เอารถไปจอดทิ้งไว้อู่ แล้วไม่มีเงินไปเอารถออก เรากับแฟนก็เลยจำเป็นต้องกลับไปเอารถ เบ็ดเสร็จค่าใช้จ่ายประมาณ สองหมื่นห้า ใครจ่าย? แฟนเรา..กับพ่อ หารครึ่งหักจากค่าแรง แฟนเราก็บอกพ่อแม่เขาว่าไม่เอาแล้วนะ ถ้ายังจะเลี้ยงดูมันอยู่ก็เชิญ แต่จะไม่ยุ่ง เป็นหนี้เป็นสินก็จ่ายกันเอง พ่อแม่เขาก็ไม่พูดอะไร ผ่านไปราวครึ่งเดือน คุณแม่ก็น่าจะติดต่อกับลูกเขามาซักพักแหละ เพราะจู่ๆ เขาก็กลับมาพร้อมกับหอบลูกเมียมาด้วย แฟนเราเลยไม่ยุ่ง แยกกันอยู่ แต่งานก็ยังคงหารกับพ่อเขาเหมือนเดิม รถก็ไม่เอา ให้แม่และพี่เขาจ่ายกันเอง แต่ก็ไม่ม่ใครจ่าย รอวันเขามายึด

ทุกวันนี้ก็ยังมีเรื่องปวดหัวเรื่อยๆ สงสารแฟนมากค่ะ เราก็พูดอะไรมากไม่ได้ เพราะนั่นก็ครอบครัวเขา เคยคิดจะไปหลายครั้ง แต่ก็ทิ้งเค้าไว้ไม่ได้ เพราะคิดว่าถ้าไม่มีเราแฟนก็คงไม่มีใครแล้วล่ะ ทุกอย่างที่เล่ามานี้เป็นเหตุผลที่เราอยากเห็นแก่ตัว..