ขอเล่าเลยนะคือแฟนเราอายุ26ซึ่งมีน้องอายุแค่9ขวบ(ลูกหลงมา)เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆดำๆ แม่ก็ทำงานพ่อก็ทำงานมักจะเอาไปฝากไว้กะเพื่อนบ้านแบบเลิกงานแล้วไปรับ ตอนเราคบกับแฟนใหม่ๆก็สงสารเห็นใจว่าเด็กผู้หญิงเพื่อนแถวบ้านก็ไม่มี พ่อแม่ก็ยังแบบดูบ้างไม่ดูบ้าง วันหยุดกินข้าวเช้า6โมงถึงเที่ยง อาบน้ำ4โมงวันๆเล่นแต่เกมยิงปืนพอเราเริ่มไปบ้านแฟนก็มาไปเที่ยวโน้นนี่ พากินของอร่อย นางก็จะมาอยูด้วยทุกเสาร์อาทิตย์แหละ แต่หลังๆ็เริ่มมาดื้นไม่ฟังเราทำหน้าทำตาและไปติดแฟนน้องอีกคนซึ่งเขาตามใจมากกว่าเราแต่ด้วยความที่บ้างท็ไม่ได้เป็นคนอารมณ์ดีตลอดเลยหัวร้อนและเลือกที่จะไม่ค่อยยุ่ง แต่แฟนน่ะชอบแกล้งน้องมัน ชอบถามเยอะแยะกินไรจะเอาอะไร รำคาญคำถามพวกนี้มาก ไปไหนจากที่ตอนแรกมันไม่เคยเอาน้องไปพอเราเอาไปมันก้เริ่มพาไป จนตอนแรกคิดว่าจะเลิกกับแฟนเลยแหละเพราะไม่อยากจะมาหัวร้อนทะเลาะด้วย แต่โอ๊ยยดันมาท้อง และนี่แหละทำให้เริ่มไม่โอเคยิ่งไปอีกจากที่กับน้องนะต่อมานี่กับแม่แฟนละ เราท้องแต่ยังไม่ได้บอกให้แม่เรารู้ เราเลือกที่จะบอกบ้านแฟนก่อน ซึ่งตอนนั้นแรกมีแพลที่จะบวชให้พ่อแม่ แฟนเลยปรึกษาแม่เขาก่อน ตอนนั้นท้องได้5เดือนละแต่ท้องมันไม่โตยังไปฝึกงานได้ปกติ แม่แฟนเป็นห่วงเรื่องงานบวชเลยบอกให้ช่วงนี้เราไม่ต้องไปบ้านเขาบ่อยเพื่อจะไม่ให้พ่อรู้รอให้ถึงงานบวชก่อน เราก้อดทนคะ ฝึกงานไปอุ้มท้องไปแฟนไม่เคยมาดูแลหรือพาไปหาหมอเลย เราตัดสินใจบอกแม่แต่แม่เรากลับบอกว่ารู้นานแล้วและไม่ได้ว่าอะไรเลย แฟนบวชตจวก่อนงานบวชทุกคนก็เตรียมงานกัน เราก็เตรียมตัวจะไปท้องมันก้ยังไม่ออกแม่แฟนกลับให้แม่โทมาบอกเราว่าไม่ให้เราไปกลัวเราจะได้บุญแทนพ่อแม่ (ใจสลายมาก)นั้นสามีเราและนี่ก็ลูกเขาหลานคุณ (กลายเป็นส่วนเกินเฉย) แต่ยังสั่งห้ามติดต่อเราจนกว่าจะศึก ตอนแรกบอกบวช7วันอยู่ๆเลื่อนเป็นเดือนนึง เป็นเวลาที่ทมานมากต้องดูแลตัวเองและลูกยืนทำงาน8ชม.งกๆกลัวไม่มีเงินค่าคลอด เครียดแต่พยายามไม่ร้องกลัวลูกเป็นเด็กขี้แง หาอะไรทำตลอดไม่กล้าอยู่เฉยๆ นั้นแหละทำให้เราว่าทำไมแม่เขาถึงคิดอะไรแบบนั้น พอต่อมาแฟนเราศึกก็ไปบอกเรื่องที่เราท้องให้พ่อเขาฟัง ถามว่าหวังไหมกะงานแต่งก็หวังแหละก็ผู้หญิงอะนะ พ่อแฟนตอบกลับมาว่า ไม่มีเงินจะแต่งหรอใช้งานบวชไปหมดแล้ว เราเลยมาบอกแม่เราแต่แม่น่ะเป็นคนง่ายๆคิดบวกมากเลยบอกว่าผูกข้อมือไหว้ผู้ใหญ่ และก็เงินขวัญถุงให้อาม่าผู้ใหญ่บ้านเรา50,000ทอง2บาท แค่นี้ก็พอ พ่อแฟนยังต่ออีกมีแค่40,000ทองไม่มีจะแต่งไหม นาทีนั้นเราท้องโตใกล้คลอดเราเลือกได้หรอ😢(ต่อเป็นผักเป็นปลา)บ้านเรายอม ขอจัดเงียบๆแค่คนในบ้าน2บ้านพอ แต่พ่อแฟนกลับบอกว่าก็ต้องมีกินข้าวเหล้าเบียซึ่งบ้านเรามีแต่ผู้หญิงคนแก่เด็กและก้ไม่ชอบความวุ่ยวายแต่พ่อแฟนบอกจะทำเอง แต่พ่อแฟนกลับมาบอกเราว่าจริงๆการจัดสถานที่อาหารต้องเป็นฝ่ายหญิงทำนะ แต่นี่ฝ่ายชายทำก็ครวที่จะมีน้ำใจ(คือจะเอาเงินจากเรา) ตอนนั้นเราไม่มีใจจะทำอะไรเลยไม่ได้สมใจสักอย่างยังต้องแบกหน้าไปขอเงินที่บ้านมาให้เขาอีก(โคตรเสียใจอยาหนีไปเลย)แต่แม่ขอไว้ให้เห็นแก่ลูกงานก็ออกมาเซ็งๆแบบที่เราไม่มีความสุขใดๆในวันนั้น บ้านเราผูกเสร็จก้รีบกลับไม่ได้คูยอะไรมากมาย ต่อมาแฟนเราก้ย้านมาอยู่บ้านเราเพราะแม่เราช่วยเลี้ยงลูก พอทุกอย่างเริ่มเข้าที่ บ้างครั้งเราก็ไปนอนบ้านแฟน ไม่ก็แฟนเราก็จะพาน้องมันมานอนด้วย ซึ่งนั้นแหละตอนที่น้องมันอยู่และทะเลาะกันน้องมันจะรับรู้หมดร่วมถึงช่วงหลังมันก้ทำร้ายเราต่อหน้าน้องมัน ทำให้เราเริ่มไม่สนิทใจด้วยความที่อายุน้องมันก็เด็กมาเห็นพี่ตัวเองทำแบบนี้ พอมาขอโทษดีกันก็ปกติมันเลยยิ่งทำให้เราดูไม่น่าเคารพและวางตัวยากขึ้นไปอีก เวลาเห็นหน้าน้องมันภาพที่มันทำร้ายก็จะกลับมา พ่อกับแม่มันก็เช่นกัน เราอดทนแบบนี้มาจะ3ปีแล้ว พอถึงช่วงเดือนพฤษภา มิถุนายนเราจะเครียดมากเพราะเป็นเวลาที่เราอยู่คนเดียวตอนแฟนบวชและเป็นเดือนที่เราผูกข้อมือซึ่งเราไม่อยากเจอหน้าใครเลย เรารู้สึกเจ็บทรมานและอายมาก เราครวจะทำยังไงกับชีวิตต่อดี ไม่มีความเหมือนเดิม หยุดเลยจะดีกว่าไหม?
มีใครเป็นบ้างไหมคะ รู้สึกว่ามันไม่โอเคและไม่เคยลืมเรื่องที่ผ่านมา?