ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนเลยครับ ว่าผมอายุประมาณ 30 ปีและมีลูกติดอายุประมาณ 12 ปี
พูดง่ายๆคือผมมีลูกตั้งแต่ตอนเด็กพลาดเพราะไม่รู้จักเรื่องเพศมากพอแต่เขาก็เกิดมาด้วยความรัก
แต่ผมก็เลี้ยงลูกของผมมาตลอดเพราะแม่เขาแยกทางกับผมไปมีครอบครัวใหม่
ผมมาทำงานที่ ตวจ และได้พบกับรักครั้งใหม่ได้มีโอกาศใช้ชีวิตแบบครอบครัวลองดู
ทำไมผมรู้สึกว่าไม่มีความสุขเลย แฟนชอบเอาแต่ใจ ชอบให้พิมไลน์ด้วยตลอด ไม่ชอบให้ไปกินเหล้า ไม่ชอบให้นอนก่อน
จะทำอะไรต้องบอกตลอด โดยเฉพาะผู้หญิงที่ทำงานห้ามคุยนอกเวลางานเลย
ผมก็ทำให้ทุกอย่างจนวันนึงผมไม่ไหวเพราะผมก้อต้องมีเวลาให้ลูกผมบ้าง
ผมก็เลยพูดกับแฟนตรงๆว่าเราไม่มีความสุขเลยจึงขอห่างเพื่อคิดทบทวน
ผมควรจะใช้ชีวิตกับลูก หรือผมไม่พร้อมที่จะมีชิวิตคู่
ใครเคยผ่านประสบการณ์แบบนี้ขอแชร์หน่อยได้ไหมครับควรทำยังไงดีครับ
ผู้ชายลูกติดยากที่ผู้หญิงจะเข้าใจ!! จริงไหมครับ
พูดง่ายๆคือผมมีลูกตั้งแต่ตอนเด็กพลาดเพราะไม่รู้จักเรื่องเพศมากพอแต่เขาก็เกิดมาด้วยความรัก
แต่ผมก็เลี้ยงลูกของผมมาตลอดเพราะแม่เขาแยกทางกับผมไปมีครอบครัวใหม่
ผมมาทำงานที่ ตวจ และได้พบกับรักครั้งใหม่ได้มีโอกาศใช้ชีวิตแบบครอบครัวลองดู
ทำไมผมรู้สึกว่าไม่มีความสุขเลย แฟนชอบเอาแต่ใจ ชอบให้พิมไลน์ด้วยตลอด ไม่ชอบให้ไปกินเหล้า ไม่ชอบให้นอนก่อน
จะทำอะไรต้องบอกตลอด โดยเฉพาะผู้หญิงที่ทำงานห้ามคุยนอกเวลางานเลย
ผมก็ทำให้ทุกอย่างจนวันนึงผมไม่ไหวเพราะผมก้อต้องมีเวลาให้ลูกผมบ้าง
ผมก็เลยพูดกับแฟนตรงๆว่าเราไม่มีความสุขเลยจึงขอห่างเพื่อคิดทบทวน
ผมควรจะใช้ชีวิตกับลูก หรือผมไม่พร้อมที่จะมีชิวิตคู่
ใครเคยผ่านประสบการณ์แบบนี้ขอแชร์หน่อยได้ไหมครับควรทำยังไงดีครับ