ไม่รู้ว่าเราผิดไหมที่เราหายไปดื้อๆโดยไม่บอกเขาก่อน

คบกับเขามายังไม่ถึงเดือนเลยคะ ไม่แน่ใจว่าเรียกว่าคบรึป่าวเขาเป็นคนที่ขี้งอลมากๆทำทุกอย่างเพื่อเราเหมือนเขาจะรักเราจริงช่วงแรกๆเขาดีมากเลยคะสม่ำเสมอแต่พอเริ่มนานขึ้นเราว่าเขาไม่ค่อยจะเหมือนเดิมแต่ก่อนถามนั้นนี้เราตลอดไปไหนเขาก็บอกเราตลอดบอกคิดถึงตลอดบอกฝันดีตลอดจนถึงวันที่เราไม่ได้อยู่บ้านแล้วคะคือต้องไปเรียนที่อื่น ซึ้งไกลจากเขามาก เราค่อยๆคุยกันน้อยลง แต่เขาบอกเราเสมอว่าเขาจะรอเรา พอนานเข้าก็คุยกันน้อยลงไปอีกจนเรากลัวว่าเราจะหมดความสำคัญ เคยมีครั้งหนึ่งที่เขาบอกว่าคิดถึงเมื่อไหร่ก็โทรมานะ ไอ้เราก็คิดถึงตลอดไงแต่จะให้โทรไปตลอดก็กลัวเขารำคาญคะ เลยโทรบ้างไม่โทรบ้าง เขาเริ่มทำให้เรารู้สึกว่ามีแค่เราที่พยายามทำเพื่อเขาอยู่ฝ่ายเดียว เขาเฉยมาก ขนาดเรางอลเขายังไม่คิดจะง้อเลยจนเราหายงอลเอง โทรไปก็บอกว่าง่วงนอน มันดูไม่ใส่ใจเราเลย จนเราโกรธเขาเข้าจริงๆ เราเลือกที่จะหายไปแบบเงียบๆ หนึ่งวันเต็มๆ เขาก็ยังไม่คิดจะง้อเราเลยทั้งๆที่เวลาเขางอลเราง้อเขาตลอด เราใส่ใจเขาตลอด คนอื่นทักมาเรายังไม่คิดจะคุยด้วยเลยคือเราแคร์เขามาก จนเขาได้ใจรึป่าว?
จนเราต้องทักไปเองหายงอลเอง เเต่คำตอบที่ได้คือ "ครับ" คำเดียว นี่เราน่ารำคาญขนาดนั้นเลยหรอ เราดูไร้ค่าขนาดนั้นเลยหรอ ทั้งที่ทั้งหมดที่ทำไปมันไม่ใช่ตัวเราเลย เราเป็นคนที่ไม่สนโลก ไม่สนใคร ไม่แคร์ ไม่เคยง้อใครจนกระทั้งมาเจอเขา คือเราแค่อยากจะรักษาคนที่เรารักไว้ให้นานที่สุดแค่นั้นเองแต่เขากลับทำให้เรารู้สึกว่าเราเข้าไปเป็นอะไรในชีวิตเขาก็ไม่รู้ จะเรียกแฟนก็เรียกได้ไม่เต็มปาก เจ็บจนไม่รู้จะเจ็บยังไงแล้ว จนตอนนี้เรายังไม่คุยกันเลย😣
มันเป็นคำตอบที่ชัดเจนแล้ว เข้าใจทุกๆอย่างแล้ว เราถอยออกมาก็ได้ เราคงเป็นคนที่เขาต้องการไม่ได้จริงๆ