มันเกิดอะไรขึ้นกับเรา

เรารู้สึกเราเป็นคนแปลกๆที่เหมือนทำดีกับใครก็ไม่เคยขึ้น เราเป็นคนที่จริงใจกับทุกคน แต่เราก็ไม่เคยได้รับกลับ ตอนมีเพื่อนสนิทที่คิดว่าเค้าก็คงจะสนิทกับเรา แต่เค้าก็ไปเลือกอีกคนเวลาให้จับคู่ แล้วเราก็โดนแบบนี้มาตลอดคิดว่าเขาสนิทกับเราที่สุดแต่เขาก็เลือกอีกคนมากกว่า  เราก็พยายามมองตัวเองว่าเราไม่ดีตรงไหน มีข้อบกพร่องอะไร เพราะเราก็เป็นคนแคร์ความรู้สึกเพื่อน เราจะเอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าเกิดคำพูดไหนหรือนิสัยแบบไหนที่เราไม่อยากให้เพื่อนทำกับเรา เราจะไม่ทำแบบนั้นกับเพื่อนเลย สุดท้ายเพื่อนพวกนั้นก็กลับมาเลือกเรา บางคนถึงจะแยกโรงเรียนกันอยู่ แต่ก็ยังติดต่อมาปรึกษาปัญหาต่างๆกับเราอยู่เสมอ อีกคนก็หมั่นชวนเราออกไปเที่ยวเล่นด้วยบ่อยๆ แต่กลับไม่ได้ติดต่อกับเพื่อนที่มันเลือกแคร์มากกว่าเราเลยทั้งๆที่เรียนที่เดียวกัน กับแฟนเราก็เหมือนกัน เค้าเคยทิ้งเราไปเลือกผู้หญิงคนอื่นแต่สุดท้ายเค้าก็กลับมาหาเรา บอกว่าเราดีที่สุด ทำไมทุกคนต้องมาเห็นค่าเราตอนที่ทิ้งเราไปกันแล้ว เราเกลียดความรู้สึก "เอ้า!!!แล้วกูล่ะ" กับเพื่อนมากเลย ไม่ว่าจะเพื่อนจะแฟนจะใครเราให้ใจแล้วเราก็มักจะมอบความรู้สึกดีๆให้ตลอด เราไม่เคยจะพูดให้เพื่อนรู้สึกเสียน้ำใจ ไม่เคยคิดหวังร้ายกับใครหรือทำอะไรที่คิดว่าเพื่อนต้องมารู้สึกแย่กับเราทีหลัง ใครที่ทำดีกับเรา เราดีกลับด้วยมากๆเลย  แต่เรารู้สึกว่าเพื่อนอาจหมั่นไส้เราอยู่หน่อยๆทั้งๆที่เราไม่เคยคิดแบบนี้กับใคร เราไม่รู้ว่าเราทำอะไรผิดเพราะสุดท้ายคนพวกนั้นก็กลับมาหาเรา ถ้าเขาไปได้เลยเราคงจะรู้สึกดีกว่านี้เพราะเราคงไปทำอะไรผิดมาจริงๆ แล้วบอกมาบอกว่าเราเป็นเพื่อนที่ไว้ใจได้ที่สุด เพื่อนหลายคนที่อยู่ห้องด้วยกันส่วนมากมักจะเกรงใจเรา แล้วก็บอกเราว่าเรามีความคิดเป็นผู้ใหญ่ เวลาทำงานกลุ่มหรือมีเรื่องให้ตัดสินใจหรือแก้ปัญหาเพื่อนจะเลือกวิธีเราไปใช้ แล้วก็จะเป็นคนให้เราออกความคิดเห็นส่วนมาก  กับเพื่อนทุกคนที่สนิทก็มีบางครั้งที่เราหงุดหงิดใจเวลามันพูดเหน็บแนมเรา หรือพูดว่าเราทางอ้อม แต่เราก็นึกถึงความดีของมันไว้ แล้วก็รู้ว่านิสัยมันก็เป็นแบบนี้เราเลยทำเป็นลืมๆไป เรามักจะคิดปลอบใจตัวเองเสมอว่ามันคงเป็นเวรกรรมเรา เราก็แค่ต้องชดใช้ให้มันหมดๆไป มันทำให้เราท้อไปหมด ไม่อยากมีเพื่อน ไม่อยากทำความรู้จักกับใครใหม่ๆ ไม่อยากเข้าสังคมเพราะเราไม่อยากจะเสียสุขภาพจิตกับคำพูดไม่คิดหรือการที่ทุกคนเลือกปฎิบัติไม่ดีต่อเรา เราเบื่อโลกไปหมดกลัวว่าถ้าให้ใจใครไปแล้วเราก็มาผิดหวังทีหลัง เอาจริงๆเราไม่เคยหวังผลตอบแทนที่จะให้เพื่อนต้องมาดีกับเราแค่คนเดียวหรืออะไรแต่อยากให้แคร์ความรู้สึกเราหน่อย  
เราเคยแอบน้ำตาตกในเพราะเพื่อนมาแล้วหลายครั้งแต่ก็ต้องกลั้นเอาไว้ มันเป็นความรู้สึกที่แย่มาก อยากจะร้องออกมาแต่ก็ทำไม่ได้ เพื่อนจะรู้บ้างมั้ยว่าบางคำมันก็ไม่ควรพูดแบบนี้ออกมา เป็นเราพูดใส่เธอ เธอก็รับไม่ได้แถมเธอคงไม่คุยกับเราเลย

.มีใครเคยเจอแบบเราบ้างมั้ยคะ