ก็ตั้งแต่ปี48ผมกับแฟนแต่งงานกัน แล้วก็มีเรื่องมือที่สามเข้ามาอยู่เป็นช่วงๆ ซึ่งผมจับได้ก็ประมาณ4-5ครั้งได้ ซึ่งผมเองจะกลัวแฟนแอบนอกใจมากที่สุด มันเป็นอะไรที่รับไม่ได้และฝังใจเราไปตลอด มันทรมานที่สุด และครั้งนี้ก็ทำให้ผมเจ็บใจสุดๆและแค้นสุดๆที่รู้ว่าคนไกล้ตัวเราที่เปนชุ้กะเมียผม ซึ่งตอนแรกที่รุ้จักกันผมก้เคารพและฟังคำแนะนำอะไรหลายอย่างจากเขา แต่พอนานเข้าผมเหนว่ามันมีอะไรแปลกๆหล่ยอย่าง มันน่าสงสัย ผมเลยติดจีพีเอสและที่ดักฟังไว้บนรถแฟนผม และแล้วสิ่งที่ผมสงสัยก้คือความจริงแฟนผมคุยกะคนนั้นทุกวัน และผมก้ไม่ใช่คนเก็บกด เลยนัดคุยกับแฟนผมคืนนั้น แต่รุ้มั้ยว่าแฟนผมไม่ยอมรับอะไรเลยสักอย่างบอกอย่างเดียวอค่ว่าไม่ใช่พี่เค้าแต่คนที่คุยคือผุ้ชายอีกคนชึ่งไม่มีตัวตนเลย แฟนผมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องมัน แต่ผมก้บอกนะว่าได้ยินทุกอย่างหมดแล้วที่คุย และพิกัดสถานที่ที่แฟนผมไปผมก็ตามเช็คแล้วก้คือบ้านผุ้ชายรุ่นพี่คนนั้น แต่ก้ยังไม่รับสารภาพยุดี แต่แฟนผมก้ขอผมเริ่มต้นใหม่เพราะอย่างมีครอบครับที่อบอุ่นพ่อแม่ลุกและสัญญาว่าจะหยุดคุยกะผุ้ชายที่ไม่มีตัวตนแล้วเริ่มใหม่ ซึ่งสิ่งที่ผมเจอครั้งนี้มันทำร้ายจิตใจผมที่สุด เค้าคนหัวเราะเยอะผมที่ผมโง่และโดนสวมเขามาตลอด ผมอยากลืมเรื่องในอตีตแต่มันยากและไม่มีวันที่จะลืมได้ แล้วสิ่งที่ผมกลัวและไม่อยากเจอก็อยู่ติดตัวทำร้ายจิตใจผมไปตลอดชีวิต จนทำให้ผมเกือบยิงผุ้ชายคนนั้นไปแล้ว แต่ผมก้นึกถึงลุกทุกครั้งที่ขาดสติ แล้วต่อจากนี้ผมควรทำงัยต่อ สับสน เหงา เศร้า สุดท้ายนี้ตัวผมเองก้ไม่ได้ดีไปสะทุกอย่างเพราะผมก้เคยนอกใจเค้าเหมือนกันแต่ก้แค่สนุกเล่นๆแค่นั้น เพราะรักเธอมากจึงไม่มีใครแทนที่ได้
อ่านแล้วอาจจะงงๆสับสนนะ ผมเจ็บจนอธิบายไม่ถุกเหมือนกันขนาดพุดยังเริ่มพุดไม่รุ้เรื่องด้วย 😞