เราเป็นซิงเกิ้ลมัม ภาระหน้าที่ความรับผิดชอบเยอะมาก ทำงานหาเงินส่งลูกเรียน จ่ายค่าเช่าบ้าน (อยู่กัน5-6คน) พ่อแม่อายุมากแล้วไม่มีรายได้ ได้แต่เงินที่รัฐบาลให้ มีพี่ชาย2คน คนนึงอยู่ด้วยกันแต่เป็นออทิสติกอายุก็เกือบๆ50แล้วอะ ไม่ได้ทำงานอะไร วันๆไปช่วยงนวัดนู้นวัดนี้ ส่วนอีกคนทำงานอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่งของภาคใต้ เป็นร้านสักก็น่าจะหุ้นๆกันหลายคน อายุไล่ๆกะพี่คนโต ส่วนเราเป็นลูกหลงอายุ29ปี ตั้งแต่เกิดมาหรือจำความได้ก็อยู่กับครอบครัวนี้มาตลอด พ่อแม่พี่ชายส่งเสียเลี้ยงดูเรามาจนโตมาได้ขนาดนี้ เราเป็นความหวังของรอบครัวมาก แต่สุดท้ายเราก็มาทำให้เค้าเสียใจ เพราะว่าเราท้องตอนอายุ21-22 เราเลยเรียนไม่จบป.ตรี พ่อแม่พี่ชายเสียใจมาก แต่ทำไงได้ในเมื่อเกิดมาแล้วก็ต้องยอมรับให้ได้ ช่วงท้องแฟนเราเป็นทหารเกณฑ์ กลับบ้านทุกเดือนจนปลดประจำการก็มาทำงนใกล้ๆบ้าน ลูกเราก็ได้ขวบพอดี ก็ใช้ชีวิตอยู่แบบครอบครัวพ่อแม่ลูกมาได้เต็มที่ประมาณปีกว่าๆได้หลังจากที่ปลดทหาร จนลูกเราอายุประมาณ2ขวบกว่าๆ เรากับพ่อของลูกก็เลิกรากันไป (ไม่มีเรื่องมือที่3นะ แต่ขอไม่เล่ารายละเอียดละกัน) หลังจากนั้นเราก็เลี้ยงลูกเองมาโดยตลอด ช่วง3ขวบลูกต้องเข้าร.ร. พี่ชายที่ทำงานสักเค้าเป็นคนออกคชจ.ทั้งหมดของเทอมแรกนี้ให้ หลังจากนั้นเราก็ค่อยๆเก็บเงินสะสมเล็กๆน้อยๆไว้คอยจ่ายค่าเทอมให้ลูก ส่วนค่ารถตู้พี่ชายเราจะเป็นคนจ่ายให้ทุกเดือน รถตู้เที่ยวขากลับดที่ยวเดียวเพราะไม่มีคนไปรับ ตาเดินทางลำบาก เลยรอรับหลานหน้าบ้านทุกวัน ลืมบอกไปแม่เราก็เดินไม่ได้ด้วย พ่อเลยต้องเหนื่อยที่ต้องดูแลแม่แล้วก็หลานด้วย 2ตายายอายุ80กว่าๆกันแล้วอะ เราทำงานประจำเป็นมนุษย์เงินเดือนหลักหมื่นต้นๆ แต่ภาระหน้าต่อเดือนนี่คูณไป2เท่าของเงินเดือนเลย แต่พี่ชายยังพอช่วยบ้างทุกเดือนๆ แต่ก็ไม่ได้มากนัก คือเราก็สู้มาขนาดนี้ไง จนตอนนี้ลูกเราขึ้นป.1ล่ะ ส่งเรียนเอกชนมาตั้งแต่อนุบาล
พ่อของลูกที่เลิกราไปก็ไม่เคยส่งเสียเลี้ยงดูอะไรลูกเลยจ้าา ขนาดมาหาลูกยังไม่เคยเห็นแม้แต่เงา แล้วเราก็ไม่เคยไปเอ่ยปากขอค่าเลี้ยงดูด้วยนะ แต่เรากับพ่อเด็กก็เคยคุยกันทางไลน์บ้าง บอกรักลูกแต่ขอไม่เคยมาหา รักแต่ปากอย่ารักดีกว่า คือเราอะไม่ได้จะอะไรหรอก แต่เราแค่อยากรู้ว่าจิตใจพ่อเด็กทำด้วยอะไรลูกในไส้แท้ๆแต่กลับไม่มีจิตใต้สำนึกของคนเป็นพ่อ ต่างจากเราที่พยายามดิ้นรนหาเงินส่งลูกเรียน ลูกอยากได้อะไรก็พยายามหามาให้ บางทีเราก็เหนื่อย บางทีก็ท้อ คิดตลอดนะว่าทำไมชีวิตเราต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย เลี้ยงลูกคนเดียวไม่ใช่ว่าจะไม่เหนื่อย ดูแลทุกอย่างในบ้านบางทีมันก็เหนื่อยและท้อมากกๆๆ ณ ตอนนี้เราก็ยังไม่มีใครหรอกนะ และก็ไม่รู้ว่าอนาคตจะมีไหม เราเป็นคนกลัวๆการเริ่มต้นใหม่ กลัวทุกอย่างๆของความรัก เรานึกถึงลูกตลอดลูกเรามาอันดับหนึ่งเสมอ ใครที่จะเข้ามาเค้าคนนั้นก็ต้องยอมรับอดีตเราได้ รับลูกและครอบครัวเราได้ แต่มันก็เป็นเรื่องของอนาคต ตอนนี้โฟกัสแค่ลูก ต่างจากพ่อเด็กที่ปัจจุบันนี้เค้ามีชีวิตความรักที่ดีล่ะ เค้าดูมีความสุขดีเหมือนกันเนอะแฟนใหม่เค้าก็มีลูกติดนะ น่าอิจฉาชีวิตรักเค้าจัง บางทีเราก็อยากมีวามสุขแบบเค้าแหละ แต่เราก็ทำไม่ได้ไง เราแค่มีความสุขกับลูกก็พอล่ะ
ที่มาโพสๆไม่ได้ต้องการอะไร เราแค่อยากระบายสิ่งที่อยู่ในใจ ทุกวันนี้คนข้างๆไม่มีใครรู้หรอกว่าข้างในเราอ่อนแอขนาดไหน เพราะเค้าเห็นแต่มุมที่เราเข้มแข็ง ต่อสู้เรื่องราวๆต่างๆมาได้ ตอนนี้เราแค่อ่อนแอ และอ่อนแอมากๆ อย่างน้อยได้ระบายออกมากบ้างก็คงดี
เรื่องราวที่ระบายออกเราก็ไม่ได้เล่าละเอียดมากนัก เป็นคนพิมเรื่องราวไม่เก่ง ใครที่เข้ามาอ่านแล้วเรื่องราวคล้ายๆเราก็มาแชร์กันได้นะ เป็นกำลังใจให้ซิงเกิ้ลมัมทุกคน สู้ๆนะ บอกตัวเองด้วย!! 😊
แค่วันนี้รู้สึกอ่อนแอ....😔
พ่อของลูกที่เลิกราไปก็ไม่เคยส่งเสียเลี้ยงดูอะไรลูกเลยจ้าา ขนาดมาหาลูกยังไม่เคยเห็นแม้แต่เงา แล้วเราก็ไม่เคยไปเอ่ยปากขอค่าเลี้ยงดูด้วยนะ แต่เรากับพ่อเด็กก็เคยคุยกันทางไลน์บ้าง บอกรักลูกแต่ขอไม่เคยมาหา รักแต่ปากอย่ารักดีกว่า คือเราอะไม่ได้จะอะไรหรอก แต่เราแค่อยากรู้ว่าจิตใจพ่อเด็กทำด้วยอะไรลูกในไส้แท้ๆแต่กลับไม่มีจิตใต้สำนึกของคนเป็นพ่อ ต่างจากเราที่พยายามดิ้นรนหาเงินส่งลูกเรียน ลูกอยากได้อะไรก็พยายามหามาให้ บางทีเราก็เหนื่อย บางทีก็ท้อ คิดตลอดนะว่าทำไมชีวิตเราต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย เลี้ยงลูกคนเดียวไม่ใช่ว่าจะไม่เหนื่อย ดูแลทุกอย่างในบ้านบางทีมันก็เหนื่อยและท้อมากกๆๆ ณ ตอนนี้เราก็ยังไม่มีใครหรอกนะ และก็ไม่รู้ว่าอนาคตจะมีไหม เราเป็นคนกลัวๆการเริ่มต้นใหม่ กลัวทุกอย่างๆของความรัก เรานึกถึงลูกตลอดลูกเรามาอันดับหนึ่งเสมอ ใครที่จะเข้ามาเค้าคนนั้นก็ต้องยอมรับอดีตเราได้ รับลูกและครอบครัวเราได้ แต่มันก็เป็นเรื่องของอนาคต ตอนนี้โฟกัสแค่ลูก ต่างจากพ่อเด็กที่ปัจจุบันนี้เค้ามีชีวิตความรักที่ดีล่ะ เค้าดูมีความสุขดีเหมือนกันเนอะแฟนใหม่เค้าก็มีลูกติดนะ น่าอิจฉาชีวิตรักเค้าจัง บางทีเราก็อยากมีวามสุขแบบเค้าแหละ แต่เราก็ทำไม่ได้ไง เราแค่มีความสุขกับลูกก็พอล่ะ
ที่มาโพสๆไม่ได้ต้องการอะไร เราแค่อยากระบายสิ่งที่อยู่ในใจ ทุกวันนี้คนข้างๆไม่มีใครรู้หรอกว่าข้างในเราอ่อนแอขนาดไหน เพราะเค้าเห็นแต่มุมที่เราเข้มแข็ง ต่อสู้เรื่องราวๆต่างๆมาได้ ตอนนี้เราแค่อ่อนแอ และอ่อนแอมากๆ อย่างน้อยได้ระบายออกมากบ้างก็คงดี
เรื่องราวที่ระบายออกเราก็ไม่ได้เล่าละเอียดมากนัก เป็นคนพิมเรื่องราวไม่เก่ง ใครที่เข้ามาอ่านแล้วเรื่องราวคล้ายๆเราก็มาแชร์กันได้นะ เป็นกำลังใจให้ซิงเกิ้ลมัมทุกคน สู้ๆนะ บอกตัวเองด้วย!! 😊