ตัวเรา >> ทำงานบริษัทมีเพื่อนที่ทำงานเยอะ ชอบชวนกันไปกินข้าวพร้อมกัน ไปกันหลายคนบ่อยๆ ข้าวเช้า ข้าวเที่ยง แทบทุกวัน บางทีก็มักจะมีรอบเย็น(แต่เราไม่ค่อยได้ไปรอบเย็น เพราะเลิกงานต้องรีบกลับบ้าน ไปช่วยงานที่บ้าน ถ้าจะไปเรามักจะกลับไปรับแฟนไปด้วยเสมอ) เพื่อนที่ทำงานส่วนใหญ่เป็นคนสนุกสนานเฮฮา ชอบทำอะไรตลกๆ ชอบคุย ชอบเล่นอะไรเรื่อยเปื่อย บรรยากาศในการทำงานเลยดูสนุกสนานไม่เครียด
แฟนเรา>> เคยทำงานประจำ แต่ปัจจุบันทำธุรกิจส่วนตัว เปิดกิจการอยู่ใกล้ๆบ้าน เลยไม่ค่อยได้ไปไหน นอกจากนานๆทีจะไปกับเพื่อน หรือไม่ก็ไปกับเรา กับเพื่อนเรา
เรามักจะทะเลาะกันบ่อยๆ เวลาทะเลาะกันแฟนจะชอบพูดว่า ทีอยู่กับเพื่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย
ยกตัวอย่างเช่น
- บางทีเรากลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ ทำอะไรเสร็จแล้ว เราอยากอาบน้ำเปิดแอร์เย็นๆนอนดูทีวี(หมายถึงอยากนอนดูกับแฟนด้วยนะคะ) แต่เราทำแบบนั้นไม่ได้ เราต้องนั่งคุยกับแม่แฟน เพราะแฟนจะให้เวลากับแม่ช่วงหลังปิดร้าน ถ้าเราไม่อยู่ก็จะโดนว่า ว่าทำแบบนี้แม่เค้าจะคิดยังไง กลับมาบ้านทำเป็นเหนื่อย ทำไมเวลาอยู่ที่ทำงานเห็นสนุกสนานเฮฮา
- บางทีเรามีเรื่องเครียด กลับมาบ้านสีหน้าเราก็บ่งบอกว่าเครียด แต่กลับถูกมองว่า ทำไมเวลาอยู่ที่ทำงานไม่เห็นจะเครียด ก็เห็นคุยเล่นกับเพื่อนสนุกสนานดี พอกลับบ้านมีอาการ (เราควรแสดงความเครียดให้คนที่ไม่ใช่คนในครอบครัว หรือคนที่เป็นแค่เพื่อนร่วมงานเห็นหรอ)
- บางทีเรากลับมาบ้านพูดกับเค้าไม่ดี ก็ถูกเอาไปเปรียบเทียบว่าที่กับที่ทำงานไม่เห็นกล้าพูดกับเค้าไม่ดี ขนาดใครทำให้เรารู้สึกแย่ ยังไม่กล้าว่าอะไรเค้าเลย ทำไมต้องมาพูดกับเค้าไม่ดีด้วย
- บางทีเพื่อนที่ทำงานมีเรื่องเกี่ยวกับงานให้ช่วย แต่จะต้องออกไปนอกสถานที่ ซึ่งเราไปได้ หัวหน้าเราไม่ว่าเพราะเกี่ยวกับงาน แต่เค้ามักจะพูดว่า เวลาให้มาช่วยที่ร้าน มาไม่ได้ ทีกับคนอื่นไปช่วยเค้าได้ (เราจะเอาเวลางานไปช่วยงานที่ร้านส่วนตัวได้ยังไงกัน)
- บางทีเรามีงานติดพันทำให้กลับบ้านช้า เราเองก็ลืมบอกเค้า กว่าจะบอกก็เลยเวลาเลิกงานมาแล้ว (แต่เราก็ขอโทษเค้าทุกครั้งนะ) ก็กลายเป็นเค้าโกรธที่ไม่บอก เพราะเค้าแพลนทุกอย่างไว้แล้ว ว่าเราจะต้องกลับมาเวลานี้ บางที่เค้ารับงานไว้เพื่อที่จะให้เรากลับไปช่วย เพราะคิดว่าเราจะกลับบ้านตรงเวลา
- เค้าไม่ค่อยโอเคถ้าเราจะไปไหนกับเพื่อนในเวลางานบ่อยๆ เช่น ผู้หญิงก็จะมีอะไรนอกจากกินกับช้อปปิ้ง ซึ่งถ้าจะไปก็ต้องบอกต้องขอเค้าก่อน ไปบ่อยไปกระทันหันไม่ค่อยได้ ผู้หญิงก็ร็ๆกันอยู่ นึกครึ้มนึกสนุก นึกเบื่อก็ชวนกันไปช้อปปิ้ง นั่งๆคุยกันอยู่นึกจะไปก็ไปแล้วจะให้เราต้องมานั่งโทขอแฟนว่าเพื่อนจะไปกินกาแฟกินเค๊กกันขอไปได้มั้ย แล้วถ้าแฟนบอกว่าไม่ได้ จะให้เราบอกเพื่อนว่ายังไง เราก็ไม่อยากให้เพื่อนมองแฟนเราไม่ดี สุดท้ายก็ต้องใช้วิธี โกหก (ซึ่งไม่อยากทำเลย) บางทีคนเราก็อยากไปไหน ทำอะไรตามใจตัวเองบ้าง (พื้นที่ส่วนตัวอ่ะค่ะ) เวลาเค้าจะไปกับเพื่อนเราไม่เคยว่า ไม่เคยห้ามเลย บางทีไม่ไปกับเค้าด้วยซ้ำ เพื่อให้เค้าได้ใช้เวลาส่วนตัว คุยปัญหาอะไรที่อยากระบายกับเพื่อนบ้าง
จริงๆแล้วทั้งหมดนี้เรารับได้นะคะ ทำตามที่เค้าต้องการได้ ปรับตัวตามที่เค้าต้องการได้ แต่แค่ไม่โอเคที่เค้าเอาเพื่อนร่วมงาน คนอื่นๆมาเปรียบเทียบ มันไม่เหมือนกัน แล้วคนเหล่านั้นเค้าไม่เกี่ยว และทุกครั้งที่เลาะกันเค้าจะพูดทำนองนี้เสมอ คือชอบเห็นคนอื่นดีกว่า ล่าสุดเราชวนเพื่อนมาทำงานด้วย ก็พูดดักเอาไว้แล้วว่า เด๋วดูถ้าเพื่อนมาทำงาน ทีนี้จะยิ่งไปกันใหญ่ มีเพื่อนสนิทมาทำงานด้วยคงไม่เห็นเค้าในสายตา
เราไม่รู้จะทำยังไง ตอนแรกที่มีปัญหา เราก็พยายามพาเค้าไปทำความรู้จักกับเพื่อนๆเรา จนทุกวันนี้เค้ารู้จักกือบทุกคน ไปไหนมาไหนด้วยกันกับเพื่อนเราได้ และถ้านอกเวลางานเราแทบจะไม่ไปกับเพื่อนเลย ถ้าไม่มีเค้าไปด้วย ถ้าว่างจากงาน หรือเลิกงานแล้ว เราก็กลับบ้านมาช่วยเค้าตลอด ยอมรับว่ามีบ้างที่เวลาไปกับเพื่อนในเวลางานที่ไม่ใช่กินข้าว ก็แอบโกหกเค้าบ้าง เพราะไม่อยากทะเลาะกับเค้า
เราไม่รู้จะทำยังไง.......เราเข้าใจเค้านะคะ(เพราะเคยทำงานบริษัท มีสังคม แต่ตอนนี้เปิดร้านเป็นของตัวเอง ไม่ค่อยมีเวลาไปเจอเพื่อน ไม่มีสังคมที่ทำงาน ก็เหมือนมีแค่เรา) แต่บางทีมันก็อดไม่ได้ที่จะหัวเสียเหมือนกันค่ะ.........เพราะทุกวันนี้เวลาทะเลาะกัน ก็จะมีการเอาเพื่อนที่ทำงานมาเปรียบเทียบเสมอ
หรือจริงๆแล้วเราเห็นเพื่อนที่ทำงานสำคัญกว่าจริงๆ.......
####..ถ้ามีกระจกที่ส่องแล้วเห็นตัวเองก็คงดี..####
แฟนชอบว่าเราเห็นเพื่อนที่ทำงานสำคัญกว่า......
แฟนเรา>> เคยทำงานประจำ แต่ปัจจุบันทำธุรกิจส่วนตัว เปิดกิจการอยู่ใกล้ๆบ้าน เลยไม่ค่อยได้ไปไหน นอกจากนานๆทีจะไปกับเพื่อน หรือไม่ก็ไปกับเรา กับเพื่อนเรา
เรามักจะทะเลาะกันบ่อยๆ เวลาทะเลาะกันแฟนจะชอบพูดว่า ทีอยู่กับเพื่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย
ยกตัวอย่างเช่น
- บางทีเรากลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ ทำอะไรเสร็จแล้ว เราอยากอาบน้ำเปิดแอร์เย็นๆนอนดูทีวี(หมายถึงอยากนอนดูกับแฟนด้วยนะคะ) แต่เราทำแบบนั้นไม่ได้ เราต้องนั่งคุยกับแม่แฟน เพราะแฟนจะให้เวลากับแม่ช่วงหลังปิดร้าน ถ้าเราไม่อยู่ก็จะโดนว่า ว่าทำแบบนี้แม่เค้าจะคิดยังไง กลับมาบ้านทำเป็นเหนื่อย ทำไมเวลาอยู่ที่ทำงานเห็นสนุกสนานเฮฮา
- บางทีเรามีเรื่องเครียด กลับมาบ้านสีหน้าเราก็บ่งบอกว่าเครียด แต่กลับถูกมองว่า ทำไมเวลาอยู่ที่ทำงานไม่เห็นจะเครียด ก็เห็นคุยเล่นกับเพื่อนสนุกสนานดี พอกลับบ้านมีอาการ (เราควรแสดงความเครียดให้คนที่ไม่ใช่คนในครอบครัว หรือคนที่เป็นแค่เพื่อนร่วมงานเห็นหรอ)
- บางทีเรากลับมาบ้านพูดกับเค้าไม่ดี ก็ถูกเอาไปเปรียบเทียบว่าที่กับที่ทำงานไม่เห็นกล้าพูดกับเค้าไม่ดี ขนาดใครทำให้เรารู้สึกแย่ ยังไม่กล้าว่าอะไรเค้าเลย ทำไมต้องมาพูดกับเค้าไม่ดีด้วย
- บางทีเพื่อนที่ทำงานมีเรื่องเกี่ยวกับงานให้ช่วย แต่จะต้องออกไปนอกสถานที่ ซึ่งเราไปได้ หัวหน้าเราไม่ว่าเพราะเกี่ยวกับงาน แต่เค้ามักจะพูดว่า เวลาให้มาช่วยที่ร้าน มาไม่ได้ ทีกับคนอื่นไปช่วยเค้าได้ (เราจะเอาเวลางานไปช่วยงานที่ร้านส่วนตัวได้ยังไงกัน)
- บางทีเรามีงานติดพันทำให้กลับบ้านช้า เราเองก็ลืมบอกเค้า กว่าจะบอกก็เลยเวลาเลิกงานมาแล้ว (แต่เราก็ขอโทษเค้าทุกครั้งนะ) ก็กลายเป็นเค้าโกรธที่ไม่บอก เพราะเค้าแพลนทุกอย่างไว้แล้ว ว่าเราจะต้องกลับมาเวลานี้ บางที่เค้ารับงานไว้เพื่อที่จะให้เรากลับไปช่วย เพราะคิดว่าเราจะกลับบ้านตรงเวลา
- เค้าไม่ค่อยโอเคถ้าเราจะไปไหนกับเพื่อนในเวลางานบ่อยๆ เช่น ผู้หญิงก็จะมีอะไรนอกจากกินกับช้อปปิ้ง ซึ่งถ้าจะไปก็ต้องบอกต้องขอเค้าก่อน ไปบ่อยไปกระทันหันไม่ค่อยได้ ผู้หญิงก็ร็ๆกันอยู่ นึกครึ้มนึกสนุก นึกเบื่อก็ชวนกันไปช้อปปิ้ง นั่งๆคุยกันอยู่นึกจะไปก็ไปแล้วจะให้เราต้องมานั่งโทขอแฟนว่าเพื่อนจะไปกินกาแฟกินเค๊กกันขอไปได้มั้ย แล้วถ้าแฟนบอกว่าไม่ได้ จะให้เราบอกเพื่อนว่ายังไง เราก็ไม่อยากให้เพื่อนมองแฟนเราไม่ดี สุดท้ายก็ต้องใช้วิธี โกหก (ซึ่งไม่อยากทำเลย) บางทีคนเราก็อยากไปไหน ทำอะไรตามใจตัวเองบ้าง (พื้นที่ส่วนตัวอ่ะค่ะ) เวลาเค้าจะไปกับเพื่อนเราไม่เคยว่า ไม่เคยห้ามเลย บางทีไม่ไปกับเค้าด้วยซ้ำ เพื่อให้เค้าได้ใช้เวลาส่วนตัว คุยปัญหาอะไรที่อยากระบายกับเพื่อนบ้าง
จริงๆแล้วทั้งหมดนี้เรารับได้นะคะ ทำตามที่เค้าต้องการได้ ปรับตัวตามที่เค้าต้องการได้ แต่แค่ไม่โอเคที่เค้าเอาเพื่อนร่วมงาน คนอื่นๆมาเปรียบเทียบ มันไม่เหมือนกัน แล้วคนเหล่านั้นเค้าไม่เกี่ยว และทุกครั้งที่เลาะกันเค้าจะพูดทำนองนี้เสมอ คือชอบเห็นคนอื่นดีกว่า ล่าสุดเราชวนเพื่อนมาทำงานด้วย ก็พูดดักเอาไว้แล้วว่า เด๋วดูถ้าเพื่อนมาทำงาน ทีนี้จะยิ่งไปกันใหญ่ มีเพื่อนสนิทมาทำงานด้วยคงไม่เห็นเค้าในสายตา
เราไม่รู้จะทำยังไง ตอนแรกที่มีปัญหา เราก็พยายามพาเค้าไปทำความรู้จักกับเพื่อนๆเรา จนทุกวันนี้เค้ารู้จักกือบทุกคน ไปไหนมาไหนด้วยกันกับเพื่อนเราได้ และถ้านอกเวลางานเราแทบจะไม่ไปกับเพื่อนเลย ถ้าไม่มีเค้าไปด้วย ถ้าว่างจากงาน หรือเลิกงานแล้ว เราก็กลับบ้านมาช่วยเค้าตลอด ยอมรับว่ามีบ้างที่เวลาไปกับเพื่อนในเวลางานที่ไม่ใช่กินข้าว ก็แอบโกหกเค้าบ้าง เพราะไม่อยากทะเลาะกับเค้า
เราไม่รู้จะทำยังไง.......เราเข้าใจเค้านะคะ(เพราะเคยทำงานบริษัท มีสังคม แต่ตอนนี้เปิดร้านเป็นของตัวเอง ไม่ค่อยมีเวลาไปเจอเพื่อน ไม่มีสังคมที่ทำงาน ก็เหมือนมีแค่เรา) แต่บางทีมันก็อดไม่ได้ที่จะหัวเสียเหมือนกันค่ะ.........เพราะทุกวันนี้เวลาทะเลาะกัน ก็จะมีการเอาเพื่อนที่ทำงานมาเปรียบเทียบเสมอ
หรือจริงๆแล้วเราเห็นเพื่อนที่ทำงานสำคัญกว่าจริงๆ.......
####..ถ้ามีกระจกที่ส่องแล้วเห็นตัวเองก็คงดี..####