อะไรเป็นตัววัดว่าเราเป็นผู้ใหญ่ อายุ ความคิด หรือ ประสบการณ์

ขอเริ่มก่อนเลยครับว่า ผมอายุ 19 เนอร์ด ไม่เที่ยว ไม่บุหรี่ ไม่เหล้า ไม่แวนส์ เรียนจบ ปวช สายคอม มา เราไฟแรงเลยสมัครเข้าไปทำงานในสถาบัณการศึกษาขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ขอเกริ่นก่อนว่าช่วงที่อยู่ ม.ต้น เราไปเป็นอาสา กู้ภัยและดับเพลิง และช่วง ปวช. ผันตัวไปเป็นโค๊ชกีฬา รายได้ค่อนข้างพอใช้ และว่างๆก็ไปทำร้านอาหาร เราเรียนอยู่เนี่ย เราทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เลิกขอตังแม่ตั่งแต่อายุ 15 และก็ซื้อรถมอไซค์คันนึงค่ายเขียว แม่ดาวน์ให้และรึบผิดชอบค่าผ่อนจนหมดด้วยตัวเอง หลังจากเรียนจบไม่นาน แม่ผมเสียกระทันหัน ทำให้ผมต้องเปลี่ยนงานและย้านถิ่นฐานกลับ กทม มาอยู่กับตายาย ทีแรกว่าจะเรียนต่อ ปวส แต่อยากทำงานมากกว่า เลยไปสมัครงานเลย ได้ตำแหน่งบริหารงานทั่วไป และ ดูแลระบบ ICT และเป็นครูดูแลนักเรียนประจำ หมายถึง ต้องอยู่ที่ รร 24ชม. พักฟรี ทานฟรี พอทำงานสักพัก ผลงานออกมาเป็นที่ยอมรับ ครูอีกหลายๆคนค่อนข้างเอ็นดู และคนที่อยู่ในตำแหน่งต่ำๆกว่าลงไปเริ่มนับถือในฐานะตำแหน่งสูงกว่า บางที่หัวหน้าแผนกฝากงานไว้แล้วเค้าไม่อยู่ เราก็ต้องตัดสินใจและสั่งงานเอง และต้องใช้สกิลการพูดกับ ผปค ไปด้วย
แต่ความฝันผมคืออยากมี Bigbike ไว้ขี่เล่นสักคัน เล็ง 300cc เลยกำลังจะไปถอยค่ายญี่ปุ่นสักคันราคาแสนต้นๆ เพราะเงินเก็บพอแล้ว แต่ติดปัญหาที่ทางบ้านผม บอกกับผมว่าผมยังมีความรับผิดชอบไม่พอ ยังคึกคะนอง (ผมขับมอไซค์ตั่งแต่ 15 และใช้ทุกวันตลอด) และประสบการณ์ยังไม่มี ซึ่งผมถามไปว่าแล้วทำยังไงถึงจะมีประสบการณ์ คำตอบที่ได้คือ "เดี๋ยวอายุมากๆเดี๋ยวมันก็มีประสบการณ์เอง" ผมแบบ WHAT !!! และหลายๆอย่างที่พวกเขาไม่เคยมองผมโตสักทีผมเลยอยากรู้ว่า
1. จะเป็นผู้ใหญ่ต้องอายุเท่าไหร่ หรือเราอายุน้อยแล้วมีความคิดที่ไม่ใช่เด็กๆก็เป็นได้
2. ประสบการณ์ มันคือการกระทำ หรือ ตัวเลขของอายุ ???
ขอบคุณมากครับที่อุสาห์อ่านจบครัย
*รบกวนไม่ด่านะครับ ช่วงนี้ชีวิตค่อนข้างแย่ครับ อยากจบอยู่ทุกวันๆ ติดแค่ผมยังมีคนข้างๆที่คอยจับมือผมไว้ทำให้ยังมีกำลังที่จะหายใจต่อไปครับ