ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า ไม่ได้รู้สึกด้วยตัวเองแต่มีคนบอกว่าผมไม่มีค่า มันจะไม่รู้สึกถ้าเป็นคนอื่นพูดแต่คนที่พูดเขาเป็นยายของผมเอง ทั้งๆที่ผมทำทุกอย่างเพื่อพ่อ แม่ และยาย ผมเรียนทั้งๆที่ไม่รู้ว่าผมเรียนเพื่ออะไร แต่ผมก็ยังเรียนเพราะยายอยากให้ผมเรียน ผมพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ยายพอใจ แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือคำดูถูก ยายบอกกับผมว่าคนโง่ๆอย่างผมควรจะไปเป็นนู่น เป็นนี่ คนอย่างผมมันทำอะไรไม่เป็น ขนาดขับรถยนต์ยังขับไม่เป็น เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นแค่เพราะผมขับรถยนต์ไม่เป็น มันอาจจะดูเหมือนเป็นเรื่องตลก แต่สำหรับผมทุกคำที่ผมได้ยินได้ฟังมันไม่ตลก สำหรับผมมันเป็นคำดูถูกที่เจ็บที่สุดเท่าที่ผมเคยได้ยินมาเพราะเป็นคำที่ออกมาจากปากยายของผมซึ่งเป็นคนในครอบครัวของผมเอง