เรามีตำแหน่งงาน เป็นหัวหน้าไลผลิต มีลูกน้องยุห้าคน สามคนนั้นบอกง่ายทำง่ายเข้าในหน้าที่การทำงานดีมาก แต่อีกสองคน...บอกยากไม่ฟัง แถมเถียงเรา เรามีความรุ้สึกแย่มากเลย ที่มีเหตุการแบบนี้ เกิดขึ้นบ่อยๆ  ซึ่งมันเป็นหน้าที่ของเราที่เมื่อเห็นว่าเขาคุยกัน ทำงานช้ากว่าที่ไม่คุยกัน ซึ่งเราก็ใจเย็นมากเราดูเขา ตั้งแต่เช้ายันบ่ายสอง ซึ่งเราคิดว่าต้องพูดแล้วล่ะ ถ้าเราไม่พูดเราก็จะถูกหัวหน้าเราต่อว่าได้ งานเรามีเป้าหมายการผลิต มีเวลาส่ง พอเราพูดออกไป เถียงเราสาดเสียเทเสีย จนเราโกรธมาก ซึ่งคำที่เราพุดออกไปนั้นเราพูดว่า  ช่วยกันเร่งมือหน่อยนะ คุยกันตั้งแต่เช้ายันบ่ายสองยังไม่จบอีกหรือ...