ผมจะเล่าให้ฟังนะครับ ผมเป็น นร/นักศึกษา ทั่วไปหล่ะครับไม่ได้พิเศษอะไร เกรดก็กลางๆครับ
พอดีว่ามีช่วงนึงที่มีนักเรียนเข้ามาใหม่ ผมก็รู้ข่าวมาสักพักแล้วครับ เธอชื่อ เกว(นามสมมุติ) ครับ วันนั้นเธอเดินมาพร้อมกับ อาจารย์ฝ่ายปกครอง 1 คนมาแนะนำกับคนในห้อง แค่ครั้งแรกที่เห็นผมก็รู้สึกว่าเธอคือคนที่ใช่เลยครับ มันรู้สึกถึงความรู้สึกที่ไม่เคยเป็นหัวใจผมเต้นแรงมากแล้วผมก็คุยกับเพื่อนว่า "เฮ้ยคนนี้แหนี้แหล่ะว่ะใช่เลย" เกว เป็น ทอมที่หน้าตาน่ารักมากครับ ผมสั้นๆ ไม่ขาวมาก และก็นิสัยดี ตอนนั้นผมไม่รู้ ว่าเธอเป็นทอม เจอกันครั้งแรกก็เลยสละสมุดให้เกวไป1เล่ม เวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนผมเกิดเรื่องทะเลาะกับอีก แกงค์นึง (ผมมีปัญหากันในห้องครับเลยแบ่งฝ่าย)แต่เกวเขาไปอยู่ฝั่งนั้นครับ ตอนนั้นเกว โกรธ ผมมากเพราะคนในห้องปั่นหัวเกว ว่าผมไม่ดียังไงบ้าง แต่ในความโชคร้ายก็มีความโชคดีครับ ช่วงนั้นเกนั้นเกวอยากที่จะมีเกรดสูงๆเพื่อเข้าต่อ มัธยมปลาย สาย วิทย์-คณิต ซึ่งอาจาอาจารย์ที่ปรึกษาก็บอกให้ผมดูแล เกว ให้ไให้ไปถึงห้องวิทย์-คณิตให้ได้ ผมก็ทำได้ครับเพราะว่ามันก็ไม่ได้ยากถ้าเราพยายาม ช่วงนั้นผมกับเกวเราเข้ากันมากเลย บวกกับที่ผมชอบเกวอยู่แล้วก็ทำให้ผมมีความสุขมาก คือ ช่วงนั้น เกวขออะไรผมก็ให้ (ผมซื้อกีตาร์ให้เกว1ตัวครับ) จนกระทั่งเกวมีแฟน เป็นน้อง ผญ.ชื่อ เมย์ (ชื่อเล่นจริง) ทั้งสองดูเข้ากันมากและก็ครบกัน 1 เดือนกว่าๆ ช่วงนั้นผมเศร้าๆครับเพราะว่าไม่รู้จะทำยังไง เครียดไปหมดได้แต่มองเขา รักกัน จนเกวเลิก กับเมย์ ผมเห็นเกเห็นเกวร้องไห้ แต่ผมก็ทำได้แค่ปลอบใจเกวเท่านั้น พาเกวไปดูหนังครับ ไปกินข้าวตามปกติ เกวก็ดีขึ้นมาบ้าง ต่อไปเป็นมัธยมปลายครับ เปิดภาคเรียนมาผมก็อยู่ สีแดง 1ใน4สีของรร.นะครับ การเรียนผมในทุกวันคือต้องเรียนแบบสองคน เกวสายตาสั้นมองกระดานไม่เห็นหรือแม้แต่โปรเจคเตอร์ ผมเลยต้องจดต้องจดและสอนเกวไปในตัวด้วย ซึ่งผมก็ไม่ได้ลำบากอะไร ช่วงนั้นผมเก็บตังค์จะซื้อ PS4 ครับซึ่งไกล้จะได้แล้วแต่ว่าเกวอยากกิน ชาบู ในทุกๆอทุกๆอาทิตย์ ผมก็เลนใช้ตังค์เก็บไปจนหมด 5000- 1หมื่น ครับ ภายในเวลา 2-3เดือน ครับ เกวจะชอบให้ผมซื้อเสื้อผ้าให้ ขั้นต่ำก็ 200 บาทครับทุกๆเย็น เกวจะให้เกวจะให้ผมเติม เงินมือถือให้วันละ 50 ขึ้นไปครับ ผมก็ไม่ได้เครียดเรื่อง เงินครับ เพราะผมทำงาน ที่ที่ร้านขาร้านขายของทุกๆวัน ถึง 5 ทุ่ม เวลาผ่านไปไวครับผมช่วยเกวให้มีเกรดดีๆครับผ่านมาจนเทอมสอง เกวมีแฟนครับ ชื่อ ปอย (ชื่อเล่นจริง) ตอนนั้นผมบอกความในใจกับ เกวไปแล้วครับ แต่เกวบอก เเค่เพื่อนก็พอแล้ว เวลาผมเจอปอย ผมจะทำหน้า น่ากลัวใส่ครใส่ครับเพราะผมไม่ชอบน้องเขาไม่ใช่คนดี แถมยังมีแฟนอยู่แล้ว อยู่เทคนิค จนมีเรื่องเกิดขึ้นครับ แฟนของปอย มารังควานเกมมาดึงเสื้อเกว ครับ ผมเลยไปเดินไปบอกว่าถ้าไม่เลิกยุ่งกับเกว กูจะ ทำให้อนาคตดับวูบ ต่อจากนั้น มันก็ขู่ว่าจะยิง เกว แต่ผมก็ขับรถไปส่งเกวที่บ้าน ปอย เพราะเกวต้องการ ผมนั่งเฝ้าเฝ้าเห็นภาพที่ทั้งคู่ นั้น กอดกัน จนผมบอกว่า เราไปกินข้าวก่อนนะ ผมขี่รถไปกินข้าว ผมน้ำตาไหลตลอดทาผผมไม่รู้ว่า จะทำยังไง ได้แต่รอช่ช่วงนั้นเกนั้นเกวจะให้ผมไปรับไปส่งทุกวันครับ และเกวก็จะเลิกเย็นเพราะเกวเป็น นัก กีฬา บ้บ้านห่างจาก14-15 กิโลได้ครับจนเกวเลิกกับปอยเพราะเกวรู้ว่าไม่ควรครบต่อไปผมรุ้สึก ดีมากในตอนนั้นนะครับ เกวไม่เสียใจเท่าไหร่ แล้ว ผมก็เป็นนักร้องใน รร.ครับ ผมชวนเกวมาดีดกีตาร์ให้เกวก็มานะครับ แต่ไม่ได้ขึ้นเล่นกับผมเพราะเกวยังไม่แม่นพอ ช่วงนั้น มันดีมากครับ เกวอยากได้อะไรผมซื้อให้ เกือบหมดเลยในช่วงนั้น จนเวลามันผ่านมา ช่วงปิดเทอม เกวมีซ้อมกีฬาทุกวันผมเลยไปรับไปส่งเกวปกติก็ดูซ้อมกีฬาทุกวันผมเลยไปรับไปส่งเกวปกติก็ดูแลอมกีฬาทุกวันผมเลยไปรับไปส่งเกวปกติก็ดูแลแบบ เพื่อนแหล่ะครับ แล้วก็ต้องเดินทางไปไกลกว่าปกตืเพราะต้องไปซ้อมในตัวเมืองก็เลยบวกไปอีก 10 กิโลครับ ผมทำแบบนี้เกือบทุกวัน แล้วช่วงปิดเทอมก็หมดไป เปิดเทอมมา เกวก็มีคนที่ชอบ ชื่อน้อง แบม(นามจริง) น้องแบมในสายตาผมเฉยๆครับแต่คนอื่นเขาว่า น่ารัก (ผมมองผญ.คนอื่นเท่ากันหมด เฉยๆ) ก็ไม่ค่อยมีอะไรมากครับ ส่วนใหญ่จะเรื่องเรียน จนมีค่าย สายวิทย์ ผมได้เล่นเกม์ จริงหรือทำ มีคนยิงคำถามใส่ผมว่าชอบใคร ผมก็ตอบ ว่า เกว ตอนนั้นเกวคง โกรธผมมากๆ พอมาถึงเกว มีคนถามว่าจะชอบ ผมไหม คำตอบคือ ไม่ วันนั้นผมช็อคครับนอนไม่หลับเลย ไข้ขึ้น ใจสั่น ตื่นเช้ามาก้มีทะเลหมอก ดีที่เกวยังชวนผมไปถ่ายรูป (ในเครื่องผมมีแต่รูปเกว)
ทุกๆวันความสัมพันธ์ กับไม่ค่อยดีเกวมีเพื่อนใหม่ ผมเริ่มไม่ค่อยสำคัญ ทั้งที่ผมให้เขาสำคัญที่สุด ผมเหมือนโดนเขี่ยออกช้าๆ กีฬาสีแดดร้อน(ผมไปยืนบังแดดให้เกวครับ )ผมตัวใหญ่นะ จนมีค่าย วิทย์ ที่น้องปอยมาด้วย เกวดูสนิทกับปอย ผมไม่ชอบเลยทั้งที่ ผมอยู่ข้างๆมาตลอดแต่กับ ไม่มีอะไรเลย มันกับแย่ลง ปัจจุบัน ผมก็ยังคง อยู่ ใน FriendZone นี้ครับ ไม่ได้ไปไหน ผมไม่สำคัญ อีกต่อไปแล้ว... ปล.ผมเล่าภาพรวมนะครับ ตอนนี้3ปีแล้วครับ
ผมติดใน FriendZone มา4ปีแล้วครับ จะทำไงดีครับ
พอดีว่ามีช่วงนึงที่มีนักเรียนเข้ามาใหม่ ผมก็รู้ข่าวมาสักพักแล้วครับ เธอชื่อ เกว(นามสมมุติ) ครับ วันนั้นเธอเดินมาพร้อมกับ อาจารย์ฝ่ายปกครอง 1 คนมาแนะนำกับคนในห้อง แค่ครั้งแรกที่เห็นผมก็รู้สึกว่าเธอคือคนที่ใช่เลยครับ มันรู้สึกถึงความรู้สึกที่ไม่เคยเป็นหัวใจผมเต้นแรงมากแล้วผมก็คุยกับเพื่อนว่า "เฮ้ยคนนี้แหนี้แหล่ะว่ะใช่เลย" เกว เป็น ทอมที่หน้าตาน่ารักมากครับ ผมสั้นๆ ไม่ขาวมาก และก็นิสัยดี ตอนนั้นผมไม่รู้ ว่าเธอเป็นทอม เจอกันครั้งแรกก็เลยสละสมุดให้เกวไป1เล่ม เวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนผมเกิดเรื่องทะเลาะกับอีก แกงค์นึง (ผมมีปัญหากันในห้องครับเลยแบ่งฝ่าย)แต่เกวเขาไปอยู่ฝั่งนั้นครับ ตอนนั้นเกว โกรธ ผมมากเพราะคนในห้องปั่นหัวเกว ว่าผมไม่ดียังไงบ้าง แต่ในความโชคร้ายก็มีความโชคดีครับ ช่วงนั้นเกนั้นเกวอยากที่จะมีเกรดสูงๆเพื่อเข้าต่อ มัธยมปลาย สาย วิทย์-คณิต ซึ่งอาจาอาจารย์ที่ปรึกษาก็บอกให้ผมดูแล เกว ให้ไให้ไปถึงห้องวิทย์-คณิตให้ได้ ผมก็ทำได้ครับเพราะว่ามันก็ไม่ได้ยากถ้าเราพยายาม ช่วงนั้นผมกับเกวเราเข้ากันมากเลย บวกกับที่ผมชอบเกวอยู่แล้วก็ทำให้ผมมีความสุขมาก คือ ช่วงนั้น เกวขออะไรผมก็ให้ (ผมซื้อกีตาร์ให้เกว1ตัวครับ) จนกระทั่งเกวมีแฟน เป็นน้อง ผญ.ชื่อ เมย์ (ชื่อเล่นจริง) ทั้งสองดูเข้ากันมากและก็ครบกัน 1 เดือนกว่าๆ ช่วงนั้นผมเศร้าๆครับเพราะว่าไม่รู้จะทำยังไง เครียดไปหมดได้แต่มองเขา รักกัน จนเกวเลิก กับเมย์ ผมเห็นเกเห็นเกวร้องไห้ แต่ผมก็ทำได้แค่ปลอบใจเกวเท่านั้น พาเกวไปดูหนังครับ ไปกินข้าวตามปกติ เกวก็ดีขึ้นมาบ้าง ต่อไปเป็นมัธยมปลายครับ เปิดภาคเรียนมาผมก็อยู่ สีแดง 1ใน4สีของรร.นะครับ การเรียนผมในทุกวันคือต้องเรียนแบบสองคน เกวสายตาสั้นมองกระดานไม่เห็นหรือแม้แต่โปรเจคเตอร์ ผมเลยต้องจดต้องจดและสอนเกวไปในตัวด้วย ซึ่งผมก็ไม่ได้ลำบากอะไร ช่วงนั้นผมเก็บตังค์จะซื้อ PS4 ครับซึ่งไกล้จะได้แล้วแต่ว่าเกวอยากกิน ชาบู ในทุกๆอทุกๆอาทิตย์ ผมก็เลนใช้ตังค์เก็บไปจนหมด 5000- 1หมื่น ครับ ภายในเวลา 2-3เดือน ครับ เกวจะชอบให้ผมซื้อเสื้อผ้าให้ ขั้นต่ำก็ 200 บาทครับทุกๆเย็น เกวจะให้เกวจะให้ผมเติม เงินมือถือให้วันละ 50 ขึ้นไปครับ ผมก็ไม่ได้เครียดเรื่อง เงินครับ เพราะผมทำงาน ที่ที่ร้านขาร้านขายของทุกๆวัน ถึง 5 ทุ่ม เวลาผ่านไปไวครับผมช่วยเกวให้มีเกรดดีๆครับผ่านมาจนเทอมสอง เกวมีแฟนครับ ชื่อ ปอย (ชื่อเล่นจริง) ตอนนั้นผมบอกความในใจกับ เกวไปแล้วครับ แต่เกวบอก เเค่เพื่อนก็พอแล้ว เวลาผมเจอปอย ผมจะทำหน้า น่ากลัวใส่ครใส่ครับเพราะผมไม่ชอบน้องเขาไม่ใช่คนดี แถมยังมีแฟนอยู่แล้ว อยู่เทคนิค จนมีเรื่องเกิดขึ้นครับ แฟนของปอย มารังควานเกมมาดึงเสื้อเกว ครับ ผมเลยไปเดินไปบอกว่าถ้าไม่เลิกยุ่งกับเกว กูจะ ทำให้อนาคตดับวูบ ต่อจากนั้น มันก็ขู่ว่าจะยิง เกว แต่ผมก็ขับรถไปส่งเกวที่บ้าน ปอย เพราะเกวต้องการ ผมนั่งเฝ้าเฝ้าเห็นภาพที่ทั้งคู่ นั้น กอดกัน จนผมบอกว่า เราไปกินข้าวก่อนนะ ผมขี่รถไปกินข้าว ผมน้ำตาไหลตลอดทาผผมไม่รู้ว่า จะทำยังไง ได้แต่รอช่ช่วงนั้นเกนั้นเกวจะให้ผมไปรับไปส่งทุกวันครับ และเกวก็จะเลิกเย็นเพราะเกวเป็น นัก กีฬา บ้บ้านห่างจาก14-15 กิโลได้ครับจนเกวเลิกกับปอยเพราะเกวรู้ว่าไม่ควรครบต่อไปผมรุ้สึก ดีมากในตอนนั้นนะครับ เกวไม่เสียใจเท่าไหร่ แล้ว ผมก็เป็นนักร้องใน รร.ครับ ผมชวนเกวมาดีดกีตาร์ให้เกวก็มานะครับ แต่ไม่ได้ขึ้นเล่นกับผมเพราะเกวยังไม่แม่นพอ ช่วงนั้น มันดีมากครับ เกวอยากได้อะไรผมซื้อให้ เกือบหมดเลยในช่วงนั้น จนเวลามันผ่านมา ช่วงปิดเทอม เกวมีซ้อมกีฬาทุกวันผมเลยไปรับไปส่งเกวปกติก็ดูซ้อมกีฬาทุกวันผมเลยไปรับไปส่งเกวปกติก็ดูแลอมกีฬาทุกวันผมเลยไปรับไปส่งเกวปกติก็ดูแลแบบ เพื่อนแหล่ะครับ แล้วก็ต้องเดินทางไปไกลกว่าปกตืเพราะต้องไปซ้อมในตัวเมืองก็เลยบวกไปอีก 10 กิโลครับ ผมทำแบบนี้เกือบทุกวัน แล้วช่วงปิดเทอมก็หมดไป เปิดเทอมมา เกวก็มีคนที่ชอบ ชื่อน้อง แบม(นามจริง) น้องแบมในสายตาผมเฉยๆครับแต่คนอื่นเขาว่า น่ารัก (ผมมองผญ.คนอื่นเท่ากันหมด เฉยๆ) ก็ไม่ค่อยมีอะไรมากครับ ส่วนใหญ่จะเรื่องเรียน จนมีค่าย สายวิทย์ ผมได้เล่นเกม์ จริงหรือทำ มีคนยิงคำถามใส่ผมว่าชอบใคร ผมก็ตอบ ว่า เกว ตอนนั้นเกวคง โกรธผมมากๆ พอมาถึงเกว มีคนถามว่าจะชอบ ผมไหม คำตอบคือ ไม่ วันนั้นผมช็อคครับนอนไม่หลับเลย ไข้ขึ้น ใจสั่น ตื่นเช้ามาก้มีทะเลหมอก ดีที่เกวยังชวนผมไปถ่ายรูป (ในเครื่องผมมีแต่รูปเกว)
ทุกๆวันความสัมพันธ์ กับไม่ค่อยดีเกวมีเพื่อนใหม่ ผมเริ่มไม่ค่อยสำคัญ ทั้งที่ผมให้เขาสำคัญที่สุด ผมเหมือนโดนเขี่ยออกช้าๆ กีฬาสีแดดร้อน(ผมไปยืนบังแดดให้เกวครับ )ผมตัวใหญ่นะ จนมีค่าย วิทย์ ที่น้องปอยมาด้วย เกวดูสนิทกับปอย ผมไม่ชอบเลยทั้งที่ ผมอยู่ข้างๆมาตลอดแต่กับ ไม่มีอะไรเลย มันกับแย่ลง ปัจจุบัน ผมก็ยังคง อยู่ ใน FriendZone นี้ครับ ไม่ได้ไปไหน ผมไม่สำคัญ อีกต่อไปแล้ว... ปล.ผมเล่าภาพรวมนะครับ ตอนนี้3ปีแล้วครับ