กระทู้นี้สำหรับบางคนอาจจะว่าปัญญาอ่อนนะคะ แต่วันนี้เราจะมาเล่าความรู้สึกเรา
หนูอายุสิบสี่ค่ะเป็นเด็กธรรมดาครอบครัวไม่รวยมีพอกินพอใช้ ตอนช่วงปีที่แล้วเดือนตุลาคมหนูได้ดูคลิปบังทันซึ่งเป็นคลิปตลกค่ะหนูจำได้ว่าหนูขำแบบขำหนักมาก แบบโครตมีความสุขหลังจากนั้นก็ใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนเพื่อจำหน้าเมมเบอร์ ห้าห้าห้า หน้าแยกออกยากนิดนึง ช่วงคอนlove your self ไม่ได้ไปค่ะเพราะเก็บตังไม่ทันด้วย บางคนอาจจะบอกว่าทันนะคะแต่สำหรับหนูไม่ทันเพราะว่าช่วงนั้นสะสมเครื่องเขียนเยอะมาก แล้วก็พอวันกดบัตรร้องห่มร้องไห้ เสียใจที่ตัวเองไม่เก็บตังแบบแน่วแน่อันนี้ไม่โทษใคร สุดท้ายทำอะไรก็เกิดจากตัวเองทั้งนั้น พอมาช่วงหนึ่งได้ดูการกล่าวสุนทรพจน์ของม่อน เมนของหนูคืออาเอ็มเองค่ะ หนูดูไปดูมาทำให้คิดได้หลายอย่างเลย บังทันเริ่มที่จะตามหาฝันตัวเองตั้งแต่เด็กมาก เด็กจริงๆ หนูนับถือมาก มีประโยคนึงของอาเอ็มที่ทำให้หนูแบบซึ้งจริงๆ อาเอ็มบอกว่า เมื่อผมทำผิดสุดท้ายในวันพรุ่งนี้ เมื่อวานนี้ ตอนนี้ สุดท้ายก็ยังเป็นผม ผมเลือกที่จะโอบกอดตัวเองไว้พร้อมกับความผิดพลาดในวันนี้ที่ผมทำ อันนี้เป็นสรุปใจความที่ลองฟังดูค่ะ ถ้าลองเอามาคิดในชีวิตจริงก็ใช่นะคะสุดท้ายแล้วความผิดพลาดก็จะอยู่กับตัวเราจะดีแค่ไหนความผิดพลาดก็จะอยู่กับเราความผิดนี่แหละที่ทำให้เรามายืนจุดๆนี้ พี่ก้าเคยพูดว่า ผมมีไอดอลเป็นของตัวเองผมเคยคิดอยากที่จะเป็นแบบไอดอลของผม ผมพยายามมาก สุดท้ายพอผมมายืนอยู่จุดนี้ ผมก็เป็นได้แค่บังทันผมคือมินยุนกิ เพื่อนๆผมก็คือเพื่อนผม ผมไม่สามารถเป็นแบบไอดอลคนอื่นได้ เพราะตอนนี้ผมเป็นส่วนหนึ่งของบังทัน ใช่ค่ะสุดท้ายแล้วเราไม่สามารถเป็นแบบใครได้ แต่สุดท้ายเราจะเป็นในแบบที่เราเป็นได้ อย่างหนึ่งที่เราชอบที่สุดคือความคิดของบังทันพวกเค้าไม่ลืมในจุดที่ตัวเองเคยยืน บริษัทเริ่มจากการติดหนี้จนตอนนี้มีทรํพย์สินที่ใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมด บังทันคิดเสมอว่าการที่พวกเค้าได้มายืนจุดๆนี้ตอนนี้เวลานี้เพราะการซัพพอร์ตจากอามี่ ในมุมมองของบังทัน อามี่มาพร้อมกับแสดงสว่างที่พร้อมจะอยู่บนท้องฟ้าที่เป็นบังทันในยามค่ำคืนที่ไม่มีดาวหรือแม้แสงสว่างเลย และในมุมมองของอามี่ บังทันเป็นก็เป็นแสงสว่างให้กับมี่เหมือนกัน บังทันพยายามมาอย่างหนักในทุกปี ทุกเดือนและทุกวันบังทันแทบจะไม่ได้พักเลย อยากให้พักบ้างเพราะดูเหนื่อยกันมาก เราแค่อยากบอกว่า การชอบศิลปินเกาหลีไม่ใช่เรื่องปัญญาอ่อนในมุมมองหนู ศิลปินเป็นเหมือนแรงผลักดันให้เราหลายๆอย่าง เป็นเหมือนกับการอ่านหนังสือเลยแหละ มาแบ่งปันกันได้นะคะเริ่มชอบบังทันจากอะไรกัน
ชอบบังทันเพราะอะไร
หนูอายุสิบสี่ค่ะเป็นเด็กธรรมดาครอบครัวไม่รวยมีพอกินพอใช้ ตอนช่วงปีที่แล้วเดือนตุลาคมหนูได้ดูคลิปบังทันซึ่งเป็นคลิปตลกค่ะหนูจำได้ว่าหนูขำแบบขำหนักมาก แบบโครตมีความสุขหลังจากนั้นก็ใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนเพื่อจำหน้าเมมเบอร์ ห้าห้าห้า หน้าแยกออกยากนิดนึง ช่วงคอนlove your self ไม่ได้ไปค่ะเพราะเก็บตังไม่ทันด้วย บางคนอาจจะบอกว่าทันนะคะแต่สำหรับหนูไม่ทันเพราะว่าช่วงนั้นสะสมเครื่องเขียนเยอะมาก แล้วก็พอวันกดบัตรร้องห่มร้องไห้ เสียใจที่ตัวเองไม่เก็บตังแบบแน่วแน่อันนี้ไม่โทษใคร สุดท้ายทำอะไรก็เกิดจากตัวเองทั้งนั้น พอมาช่วงหนึ่งได้ดูการกล่าวสุนทรพจน์ของม่อน เมนของหนูคืออาเอ็มเองค่ะ หนูดูไปดูมาทำให้คิดได้หลายอย่างเลย บังทันเริ่มที่จะตามหาฝันตัวเองตั้งแต่เด็กมาก เด็กจริงๆ หนูนับถือมาก มีประโยคนึงของอาเอ็มที่ทำให้หนูแบบซึ้งจริงๆ อาเอ็มบอกว่า เมื่อผมทำผิดสุดท้ายในวันพรุ่งนี้ เมื่อวานนี้ ตอนนี้ สุดท้ายก็ยังเป็นผม ผมเลือกที่จะโอบกอดตัวเองไว้พร้อมกับความผิดพลาดในวันนี้ที่ผมทำ อันนี้เป็นสรุปใจความที่ลองฟังดูค่ะ ถ้าลองเอามาคิดในชีวิตจริงก็ใช่นะคะสุดท้ายแล้วความผิดพลาดก็จะอยู่กับตัวเราจะดีแค่ไหนความผิดพลาดก็จะอยู่กับเราความผิดนี่แหละที่ทำให้เรามายืนจุดๆนี้ พี่ก้าเคยพูดว่า ผมมีไอดอลเป็นของตัวเองผมเคยคิดอยากที่จะเป็นแบบไอดอลของผม ผมพยายามมาก สุดท้ายพอผมมายืนอยู่จุดนี้ ผมก็เป็นได้แค่บังทันผมคือมินยุนกิ เพื่อนๆผมก็คือเพื่อนผม ผมไม่สามารถเป็นแบบไอดอลคนอื่นได้ เพราะตอนนี้ผมเป็นส่วนหนึ่งของบังทัน ใช่ค่ะสุดท้ายแล้วเราไม่สามารถเป็นแบบใครได้ แต่สุดท้ายเราจะเป็นในแบบที่เราเป็นได้ อย่างหนึ่งที่เราชอบที่สุดคือความคิดของบังทันพวกเค้าไม่ลืมในจุดที่ตัวเองเคยยืน บริษัทเริ่มจากการติดหนี้จนตอนนี้มีทรํพย์สินที่ใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมด บังทันคิดเสมอว่าการที่พวกเค้าได้มายืนจุดๆนี้ตอนนี้เวลานี้เพราะการซัพพอร์ตจากอามี่ ในมุมมองของบังทัน อามี่มาพร้อมกับแสดงสว่างที่พร้อมจะอยู่บนท้องฟ้าที่เป็นบังทันในยามค่ำคืนที่ไม่มีดาวหรือแม้แสงสว่างเลย และในมุมมองของอามี่ บังทันเป็นก็เป็นแสงสว่างให้กับมี่เหมือนกัน บังทันพยายามมาอย่างหนักในทุกปี ทุกเดือนและทุกวันบังทันแทบจะไม่ได้พักเลย อยากให้พักบ้างเพราะดูเหนื่อยกันมาก เราแค่อยากบอกว่า การชอบศิลปินเกาหลีไม่ใช่เรื่องปัญญาอ่อนในมุมมองหนู ศิลปินเป็นเหมือนแรงผลักดันให้เราหลายๆอย่าง เป็นเหมือนกับการอ่านหนังสือเลยแหละ มาแบ่งปันกันได้นะคะเริ่มชอบบังทันจากอะไรกัน