รักต่างวัย ที่ไม่มีวันลืมได้ แม้จะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังคง เฝ้ารอ

ครับผม ตามหัวข้อเลยครับ ผมมีควานในใจที่ไม่สามารถพูดกับใครได้ มันอาจจะเป็นเพราะ เรื่องนี้มันไม่ถูก จะเรียกว่ารักสามเศร้าไหมผมก็ไม่แน่ใจ แต่ผมอยากมาพูดในนี้ ให้ทุกคนได้อ่าน ให้ผมได้พูดว่าผม กำลังเป็นอะไรกันแน่ !!เรื่องมีอยู่ว่า ผม ชื่อ...อายุ22ปี ผมตกงาน จากที่ทำงานเก่า ผมจึงได้ไปสมัครงานใหม่ที่เป็นโรงงาน ผลิต กกน.ชาย แบร์นหนึ่ง ซึ่งผมได้ทำงานที่นั้น ผมไปทำงานวันแรกกับเพื่อนสองคน ผมได้ตำแหน่งพนักงานคลังสินค้า เป็นคลังหน้า ส่วนคลังหลังจะเป็นคลังวัตถุดิบ ซึ่งผมก็กำลังเรียนรู้งาน ทันใดนั้นผม ได้ยินเสียงหัวหน้าด่าลูกน้อง เป็นเสียงผู้หญิงดั่งลั่น ผมจึงมองลงไป ขนาดนั้นผมอยู่บนหอเลื่อนชั้นสาม ผมหั่นไปเห็น พี่ผญ ตัวเล็กๆ อายุราวๆ30ต้นๆได้ ซึ่งผมกล้าพูดเลยว่า ทันทีที่เจอเค้า ผมรู้สึกว่าเค้าเข้ามาพังทุกสเป๊กที่ผม ตั้งไว้เลยผมรู้สึกว่าชอบ ชอบเค้ามาก แต่ผมมีแฟนอยู่แล้ว ผมไม่รู้ว่าเค้ามีแฟนไหม แต่ทุกอย่างก็ชัดเจน เมื่อพักเที่ยง เค้ามีแฟนครับ เค้ามีแฟนเป็นทอม จากนั้นผมก็ไม่คิดอะไรมาก ก็คงจะแอบปลื้มแต่คงไม่มากกว่านั้น เพราะเค้าก็เป็นหัวหน้า แล่วอีกอย่างเป็นแฟนทอมคงไม่ชอบ ผช แล้วผมก็มีแฟนอยู่แล้ว ผมก็ส่องเฟสเค้านะ ผมตามหา555 แต่ผมไม่กล้า@ ตอนที่ผมส่องเฟสเค้าผมเห็นว่าเค้าเคยมีลูกแล้วหนึ่งคน แต่ผมไม่ได้สีเรียสอะไรหรอกผมเลยปล่อยไว้จู่ๆวันหนึ่งมีคน@ผมมาซึ่งผมก็ตกใจ เค้าไม่เคยคุยกับผมเลย มากสุดก้อแค่ยิ้มๆเวลาเดินผ่านเป็นมารยาท ผมคิดอยู่สองวันผมเลยตัดสินใจรับ@ เค้าก็ไม่ได้ทักอะไรผมมานะ แต่ผมก็ไลค์ทุกโพสที่เค้าโพส ทั้งๆที่ผมเป็นคนไม่ชอบกดไลค์ให้ใคร แล้วเหมือนตั้งใจรอกดให้เขาด้วยนะ ทั้งๆที่นานๆเค้าจะโพสที แต่เค้าก็กดให้ผมทุกโพสเหมือนกัน ช้าบ้างเร็วบ้าง ตามเวลาที่เค้าเห็น ผมพูดเลย ผมโพสไปเค้ามากดให้ผมผมคนดีใจเลย (ยาวหน่อยนะอ่านไหวไหมครับ) แล้วเราก็แลกไลค์กันไปมาอยู่นาน จนวันหนึ่ง ผมได้ตำแหน่งขับรถยก แล้วรถยกมันมีคันเดียว ซึ่งคนขับมีสองคน แล้วรถจะอยู่แค่คลังผม ส่วนน้อยที่จะไปคลังเค้า เค้าต้องมายืม แล้วผมก็ไปขับให้เค้า แรกๆเค้าก็มาสั่งงานลูกน้องเค้า สั่งๆล่ะเค้าก็ไป ผมไม่กล้าคุยอะไรกับเค้าเลย เค้าเป็นคนปากจัดผมเลยทำหน้าเฉยๆ ดึงทรงเข้มไว้ จนวันหนึ่ง ผมก็อาศัยว่าไปขับรถให้บ่อยเจอกันบ่อย เลยแซวเล่นไป เค้าก็แซวกลับ แล้วก็เลยคุยเล่นกัน แต่ก็ไม่ได้คุยอะไรเยอะ แต่แปลก พอได้คุยเล่น จากที่เค้ามาสั่งๆล้ะก้อไป ก็กลายเป็นเค้าอยู่จนผมกลับ เอาจริงๆผมสังเกตุเค้าตลอดแหล่ะ ผมชอบตั้งแต่วันแรกที่ผมเข้ามาแล้ว ผมก็แอบคิดนิดๆนะว่าเค้าคงชอบผมแหล่ะ แต่ก็นิดเดียวนะ ให้กำลังใจตัวเองพอประมาน มีวันหนึ่งผมไปขับรถ เค้าเดินมาหาผมที่รถ แล้วทำหน้าจริงจังมากแต่เค้าไม่เคยด่าผมนะ เค้าบอกผมว่า พี่ขอไลน์เองได้ไหม เอาไว้ตามมาขับรถ พี่ตามจากหัวหน้าเองแล้วมันช้า ผมก็ไม่คิดอะไร เลยให้ไลน์ แล้วคิดว่าคงคุยเรื่องงานแหล่ะ แต่พอวันจันทร์ ผมไม่ได้ไปทำงาน เค้าทักมาหาผม ทักมาแซวผมว่า คงนอนกับน้องสาวอ่ะดิ้เลยมาไม่ได้ ผมชอบบอกเค้าว่าไม่มีแฟนที่เห็นนั้นก็น้องสาว เค้าก็ชอบบอกผมว่า ที่เห็นนั้นก็เพื่อน ไม่ใช่แฟน ต่อๆ แล้วผมก็เลยตอบกลับว่าไม่ใช่ผมแฮ๊งค์เหล้าไปไม่ไหว ตอนนั้นยังเมาค้างอยู่เลยก็เลยกล้าพูดไปว่าผมก็อยากเจอพี่ทุกวันแหละ เท่านั้นแหล่ะ ก็เลยจีบกันแบบจริงๆจังๆเลย ถามว่าตอนนี้ผมเอาแฟนผมไปไว้ไหน ผมก็ยังรักเค้า แต่ผมก็ไม่รู้ดิ อีกคนก็เหมือนคนที่ผมตามหามานาน ความรู้สึกตอนนั้นมันพูดไม่ถูก เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ จนเริ้มบอกคิดถึง เริ้มบอกรัก เริ้มโทรหากัน แล้วมีครั้งหนึ่งเหมือนแฟนเขาสงสัย เพราะทำงานที่เดียวกัน แฟนเขาที่เป็นทอมเป็นหัวหน้าอีกแผนกหนึ่งแต่ยังจับไม่ได้ เขาเลยเลิกคุยกะผมไปช่วงหนึ่ง ซึ่งเขาหายไปโดยที่ไม่ได้บอกลาผมสักคำ ผมไม่รู้ว่าเขาจะเอาไงต่อ เขาไม่บอกให้ผมรอ เขาไม่พูดด้วยซ้ำว่าเกิดไรขึ้น ผมไม่รู้ดิ ผมหาคำตอบไม่ได้ผมเสียใจ ผมสับสนกับความรู้สึกตอนนั้นมากนี่ผมอกหักหรอ แต่ผมมีแฟนนะ แล้วผมก็กินเหล้าเมาทุกวันเลย  ผมเลยตัดสินใจว่าจะรอ ก่อนหน้าที่เขาจะหายไปเราเคยคุยกันว่า ถ้าปีใหม่ เราจะไปเที่ยวด้วยกัน เพราะแฟนเขากลับบ้าน เขาไม่กลับ ปล.เขาเป็นคนต่างจังหวัด มาอยู่บ้านพักในโรงงานกับแฟน !!แต่เขากลับหายไปก่อนปีใหม่ ผมเลยเลิกคิดเรื่องพวกนั้น จนถึงวันที่โรงงายหยุด ผมจะไปส่องไลน์เขาทุกวันว่าเมื่อไหร่จะปลดบล๊อกผม จนวันที่28ผมไปเปิดดูตามปกติ สรุปเค้าปลดบล๊อกผมแล้วตอนนั้นผมก็เมาด้วย 555 อ่อ ลืมบอกผมสายเมาผมเมาทุกวัน ผมเลยทักไป คุยได้นิดหนึ่งเค้าเลยโทรมา แล้วเข้ามาอธิบายทุกอย่างให้ผม เค้าอยากมาเจอผมตามสัญญาผมก็ให้เขามารับแล้วผมก็ขึ้นรถไปนั่งคุยกับเค้า ตั้งแต่ห้าทุ่มถึงตีสาม จากที่เมา ผมก็หายเมาเลย เค้าเขามาซบผมก่อน ผมให้เกรียติเค้าผมรักเค้า ผมจะไม่โฉยโอกาศ เขายื่นหน้ามาผมยื่นตอบ เลยจูบกัน ผมบอกเดียวไปนอนเป็นเพื่อน เขาพาผมกลับมานอนที่บ้านพักของโรงงาน ใช่ครับคืนนั้นเรามีอะไรกัน เหมือนผมซื้อหวยแล้วถูกหวยอ่ะครับ เพราะได้รักกับคนที่แอบชอบมาตั้งแต่วันแรก จากนั้นเราก็คุยกันตลอดรักกันมากขึ้น ทุกๆพักเที่ยงก่อนเข้างาน10นาที เราจะแอบไปเจอกัน ไปกอดกัน เพราะเรามีเวลาแค่นั้นจริงๆ เค้าอยากเจอผมผมก็อยากเจอเค้า ผมมีฟามสุข เวลาเค้าได้เจอผม เค้าดีใจมาก ผมรู้สึกว่าเค้าน่ารักเหมือนเด็กเพราะเค้าตัวเล็กๆดูไม่แก่เลยสำหรับผม แต่อย่างว่าความลับไม่มีในโลกวันหนึ่งแฟนเขาเดินเข้ามาเจอตอนกอดกัน ทุกอย่ามันก็เลยเป็นเรื่องแฟนเค้าตบเค้า หลายทีจนผมเข้าไปห้าม แล้วจะถึงเวลาทำงานพอดีผมเลยกลับมาทำงานส่วนเค้าก็คงนั่งเคลียกัน แฟนเค้าจะให้ผมออกงาน แต่ผมไม่ออก แล้วเค้าก็เคลียกันเองแล้วใช้ชีวิตกันต่อแบบปกติ เขาเคยบอกผมว่า เค้ายังเลิกกับแฟนปัจจุบันที่เป็นทอมไม่ได้ เพราะเหตุผลหล่ยอย่าง เต้าคบกันมาสิบกว่าปีแล้ว ว่างั้นนะแต่เค้ารักผมมากว่า เขาบอกผมงี้นะ แล้วผมกับเค้าก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย ทำงานที่เดียวกันเค้าหลบหน้าผม ต่อให้ผมมีหน้าที่ไปขับรถ เค้าก็ไม่เคยเดินมาเจอผมได้เลย มันเป็นอะไรที่เจ็บปวดครับ ผมคุยกับเค้า 8เดือน ผมรักเค้าไหม ตอบเลย ผมรักเค้ามาก ผมทำอะไรไม่ถูกจะไปพูดให้ใครฟังก็ไม่ได้ ผมชวนเพื่อนกินเหล้าทุกวันไม่เคยเว้น จนเพื่อนบอกว่าทำไมชอบกินเหล้าจัง ผมก็ยิ้ม แต่ไม่เคยพูดความรู้สึกในใจจริงๆของผมหรอก แต่ล่าสุดวันเกิดเค้า ตรงกับวันแห่งความรักพอดี ผมเลย ซื้อของขวัญให้เค้า ผมฝากลูกน้องเค้าไปให้ มันก็มีคนบางส่วนที่รู้เรื่องเค้ากับผมคนที่ไว้ใจจริงๆ วันต่อมาเค้าซื้อลูกอมที่ผมชอบ ฝากลูกน้องเค้ามาให้ นั้นคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่ได้สือให้กัน เพราะทุกวันนี้เค้ายังไม่ปลดบล้อกผม จนตอนนี้ ผมลาออกจากงานที่นั้นแล้ว เพราะผมมีปัญหาที่บ้าน ผมจึงต้องกลับมาบ้าน แล้วมันเป็นเวลาที่ครบ1ปีพอดี ผมจากเค้ามา ผมไม่มีแม้โอกาศได้คุย ไม่มีแม้โอกาศถามเค้า ว่าเค้ารักผมอยู่ไหม ผมควรทำไงต่อ ผมควรลืมไหม แต่คงเป็นไปไม่ได้ เพราะผมไม่เคยลืมเค้าได้เลยสักวัน เค้าเข้ามาเป็นความทรงจำของผมเยอะมาก เพราะแฟนผมกับผมทะเลาะกันบ่อยช่วงหลังๆเหมือนผมกับแฟนไม่ได้รักกันแล้ว!!ต่อๆ  ที่มันยังคาใจผม คือผมไม่รู้ว่าเค้ารักผมอยู่ไหม หรือไม่รักผมแล้ว หรือเค้าลืมผมไปแล้ว หรือยังไม่ลืม แต่เเค่ไม่อยากพูดถึง ผมรอเค้าเสมอครับ แล้วผมรู้ว่าถ้าเค้าเข้ามาเจอกระทู้นี้ เค้ารู้ว่าคงเป็นผม ผมไม่เคยเขียนกระทู้ครับ แต่ทุกๆว้นนี้ผมนอนไม่เคยหลับสนิท ผมคิดถึงครับ ผมฝันถึงเค้าตลอด บทเพลงที่เค้าชอบ ผมก็ชอบ เราชอบเพลงเหมือนกัน เพลงที่ผมฟังทุกวันนี้ไม่ว่าเพลงไหนก็นึกถึงแต่เขา ไม่รู้ว่าเค้ายังคงฟังเพลง ที่เราชอบแล้วคิดถึงผมอยู่ไหม แต่ผมยังเหมือนเดิมแล้วก็ยังคงรอ !!ผมเลิกกับแฟนมาสักพักแล้วแต่ผมไม่รู้สึกเสียใจเลย !! ต่อๆ ผมบอกกับเขาเสมอว่าพี่ต้องเผื่อใจนะ ตอนจบอาจจะไม่สวย มันต้องมีคนเจ็บผมบอกเค้าให้เผื่อใจตลอด จนลืมบอกตัวเอง ให้เผื่อใจไว้บ้าง ตัวเองไม่ได้เผื่อใจอะไรเลย ผมเสียใจที่ไม่ได้เอ่ยคำลากับเขามากกว่า ผมไม่ได้ลาเขาก่อนออกจากงานผมไม่เคยอยากจากเค้ามาทั้งๆที่ผมได้งานดีกว่าผมก็ไม่อยาก ออกมา ผมบอกกับเค้าเสมอ ว่าโรงงานนี้น่าอยู่ เพราะมีพี่ พี่ทำให้ผมอยากมาทำงานทุกวัน !!ถ้าพี่ผ่านมาเจอกระทู้นี้ให้พี่รู้ไว้ว่าผมยังรัก ยังรอพี่เสมอ แต่พี่คงไม่เจอเพราะพี่ไม่เคยอ่านพันทิบ ผมรักพี่เสมอนะครับ พี่จะกลับมาตอนไหนก็ได้ครับ ผมว่าคงไม่มีใครเคยเจอเรื่องแบบผมหรอก ทุกคนอาจจะมองว่าผมเลว ครับ ผมยอมรับว่าสิ่งที่เราทำมันไม่ถูก แต่บางทีหัวใจมันก็ชอบทำให้สับสน ชอบทำให้ต้องเป็นคนไม่ดี ทุกวันนี้ผมก็ยังยืนยันคำเดิม ว่าผมรัก ผมรอเสมอ ผมมาเขียนกระทู้ผมไม่ได้ต้องการไร ผมแค่อยากมาแชร์ความรู้สึกของผมอย่างน้อยๆ ผมก็ได้ระบาย ขอบคุณครับที่อ่านจนจบ อยากถามอะไรเพิ่มเติมทักมาหลังไมค์ได้ครับ