เริ่มเลยนะคะ บางทีอายุขนาดนี้ (42) ยังล่องลอยไร้จุดหมาย ใช้ชีวิตอยู่ไปวัน ๆ อย่างไม่มีจุดหมาย ไม่รู้จะไปทางไหนดี จะทำอะไรสมัยนี้ก็ต้องใช้เงิน ยิ่งอายุมากขึ้น
โอกาศกลับไปทำงานแทบเป็น 0 เลย ประสบณ์ที่ทำงานมาแทบไม่มีความหมาย 15 ปี วุฒิการศึกษา ปวส.คอมพิวเตอร์ธุรกิจ กลายเป็นคนไร้สาระไปวันๆ เริ่มไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง ทำอะไรก็ล้มเหลว
ครอบครัวก็เหมือนต่างคนต่างอยู่ ตอนนี้อาศัยเงินสามีใช้ไปวันๆ เขาเริ่มควบคุมการใช้เงินของเรา (เมื่อก่อนให้ถือบัตรตอนนี้แค่โอนเข้าบัญชีให้และไม่ให้ถือบัตร) มันอึดอัดมากเลยสำหรับคนเคยทำงานมีเงินใช้ไม่ขาด ตอนนี้ก็สมัครงานต่อไป กำลังเรียนตัดผ้าเพิ่มแต่ก็ไม่รู้จะได้แค่ไหนเพราะไม่ค่อยชอบ บางทีก็อยากกลับบ้านไปทำนากับพ่อแม่ทิ้งทุกอย่างไปอยู่บ้าน แต่ในความเป็นจริงมันไม่ง่ายขนาดนั้น
ขอโทษที่บ่นยาวไปหน่อยนะคะ
มีใครให้คำแนะนำหรือเสนอแนะหรือให้กำลังใจหรืออะไรก็ได้เรียกสติจขกท.ก็ได้นะคะขอบคุณค่ะ
ขอแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตเพื่อต่อสู้กับตัวเองต่อสู้กับปัญหาด้วยค่ะ
โอกาศกลับไปทำงานแทบเป็น 0 เลย ประสบณ์ที่ทำงานมาแทบไม่มีความหมาย 15 ปี วุฒิการศึกษา ปวส.คอมพิวเตอร์ธุรกิจ กลายเป็นคนไร้สาระไปวันๆ เริ่มไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง ทำอะไรก็ล้มเหลว
ครอบครัวก็เหมือนต่างคนต่างอยู่ ตอนนี้อาศัยเงินสามีใช้ไปวันๆ เขาเริ่มควบคุมการใช้เงินของเรา (เมื่อก่อนให้ถือบัตรตอนนี้แค่โอนเข้าบัญชีให้และไม่ให้ถือบัตร) มันอึดอัดมากเลยสำหรับคนเคยทำงานมีเงินใช้ไม่ขาด ตอนนี้ก็สมัครงานต่อไป กำลังเรียนตัดผ้าเพิ่มแต่ก็ไม่รู้จะได้แค่ไหนเพราะไม่ค่อยชอบ บางทีก็อยากกลับบ้านไปทำนากับพ่อแม่ทิ้งทุกอย่างไปอยู่บ้าน แต่ในความเป็นจริงมันไม่ง่ายขนาดนั้น
ขอโทษที่บ่นยาวไปหน่อยนะคะ
มีใครให้คำแนะนำหรือเสนอแนะหรือให้กำลังใจหรืออะไรก็ได้เรียกสติจขกท.ก็ได้นะคะขอบคุณค่ะ