มีใครเป็นเหมือนเราบ้าง ที่งี่เง่าเพราะต้องการความใส่ใจหรือความเอาใจมากขึ้น

ปกติเราเป็นคน ที่เชื่อใจแฟนไม่เคยระแวงหรือกังวลอะไรในตัวเค้า เพราะดูแลเราดี รักครอบครัวเรา ไปไหนไปด้วยกันตลอด หลังๆเค้าต้องทำงานหนักเพราะพ่อของแฟนไม่มีใครอยู่ช่วยงาน แฟนเลยต้องทำงานทุกวัน บางวันเลิก 2-3ทุ่มก็มี เราเข้าใจเค้ามาตลอดเค้าทำเพื่อเรา เพื่อครอบครัวเรา เค้าไม่เคยให้เงินขาดมือเราเลยสักครั้ง แต่พักหลัง แม้แต่จะปรึกษาเรื่องสำคัญแทบจะไม่มีเลย กลับมาบ้านทีก็อาบน้ำนอนกัน เราตื่นก่อนเค้าเพื่อที่จะไปขายของ ก็ไม่ได้เจอกัน เจออีกทีก็เย็น ถ้าเค้ากลับมืดก็นู่นแหละ เราคงนอนแล้ว

เมื่อวานนี้ เราต้องการความเอาใจใส่จากเค้าโดยการกระทำที่งี่เง่าเอามากๆ ทั้งๆที่เราไม่เคยเป็นมาก่อน เราทำท่าทีตรวจเช็คเฟสบุ๊คเค้า ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าเค้ามีเวลาน้อยมากที่จะเล่นเฟส เวลาจะติดต่อใครทีไม่มีเวลามานั่งพิมพ์ส่วนมากโทรเบอร์โทรอย่างเดียว เราซักถามเค้าว่าทำไมต้องมีคนนู่นนี่นั้นอยู่ในเฟสด้วยทำไมต้องติดตามด้วย แล้วที่ไปทำงานกลับดึกๆเนี่ยแอบไปงานวัดมาใช่มั้ย แล้วไปสนิทกับอีเด็กนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่(เด็กคนนั้นรู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ค่อยได้เจอกันเด็กคนนั้นคือลูกเลี้ยงของลูกน้องแหน) หาเรื่องทะเลาะกันสารพัดหวังว่าเค้าจะเห็นใจเราบ้างว่าอยากให้เค้าสนใจเราสักนิดนึง เราต้องการความรักจากเค้า เค้าตะคอกใส่เรา อารมณ์เสียใส่เรา หาว่าเราบ่น ด่าเราซ้ำอีก(เข้าใจว่าไม่สมควร และก็สมควรแล้วที่โดนด่า) เราบอกว่า ก็ไม่เคยมีเวลาให้กันหรอก วันๆก็ทำแต่งานกลับมาก็เล่นเกมอาบน้ำนอน วันๆได้คุยกันบ้างมั้ย? ..... แฟนเราส่ายหน้าหนี ด่าอีกต่างหาก น้ำตาเราไหล พูดดีๆกับกูสักคำก็ไม่มี เสียความรู้สึก รู้มั้ยว่ากูน้อยใจแค่ไหน อยากให้สนใจบ้าง ไม่ใช่พออยาก แล้วค่อยมาเอาใจกู ไม่โอเคเลยอะ ไม่ใช่คนงี่เง่าสุดท้ายก็กลายมาเป็นคนแบบนี้เฉย เข้าใจแล้วว่าผญ. ที่งี่เง่านั้นเค้าต้องการอะไร แล้วทำไมถึงต้องทำแบบนั้น (สำหรับผญ.ที่ต้องการความรักจริงๆ ไม่ใช่งี่เง่าเพราะสันดาน)