ช่วงเดือนพฤศจิกาปีที่แล้ว
เรารู้จักกับพี่คนนึงผ่านไอจี
แน่นอนค่ะ ไลค์โหดเท่านั้นถึงทำให้ได้คุยกัน
.
ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ เพราะมันแค่คนรู้จักผ่านแอพ
เลยเฉยๆ แต่พอคุยไปคุยมา เลยมารู้ว่า บ้านพี่แกอยู่จังหวัดที่เราเรียนมหาลัยอยู่
บังเอิญมากๆ🤣
.
พี่แกเรียนทหารที่นครนายกค่ะ
พอวันเสาร์ อาทิตย์ พี่แกก็กลับบ้าน กลับแค่บางอาทิตย์นะคะ
เราคุยกันตั้งแต่พฤศจิกาค่ะ คุยบ้างไม่คุยบ้าง
เพราะพี่แกบอกเราว่า มีแฟนแล้ว
เราเลยยิ่งไม่อะไร เฉยๆกับแกไป
.
ตั้งแต่รู้จักกัน แกจะชอบทักมาคุยค่ะ
มีขอไลน์เราด้วย แต่เราไม่ได้ให้ไป 55555
จนมาถึงเดือนเมษา ช่วงสงกรานต์ค่ะ
พี่แกหยุดยาว ได้กลับบ้าน
ส่วนเราก็กลับบ้านไปแล้ว แต่ต้องกลับมามอก่อน
.
จากนั้นพี่แกก็ทักมาหาเรา ชวนไปกินข้าว
ตอนนั้นเราก็งงๆแบบอะไรว่ะ 5555
นั่นแหละค่ะ แล้วพี่แกก็มารับเราที่มอ
พาไปหาขอบกินอร่อยๆ เดตแรกเลย เราประเดิมกันที่จิ้มจุ่มข้างทาง
จำได้แค่ว่า เราเจอกันครั้งแรก เราเขินมากกกกก🙈
.
ก็เคอะเขินมากๆอะค่ะ เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเหมือนกัน
จนถึงเวลาที่เราต้องกลับหอค่ะ พี่แกอาสาไปส่งเราที่หอ
แต่มีเพื่อนแกไปด้วยนะคะ เพื่อนแกเป็นคนขับรถ
ส่วนเรานั่งเบาะหลังกัน ตอนนั้นอิ่มมาก
เคลิ้มไปกับทางด้วย 5555 แน่นอนค่ะ จะหลับ
.
แล้วก็หลับไปจริงๆ มารู้ตัวอีกที พี่แกจับมือเรา
แล้วหัวเราก็ซบไหล่พี่แก ตื่นมาคือเขินมากกก
ทำได้แค่ขอโทษ แล้วรีบลงจากรถ ><
.
พอมาถึงหอเราก็คุยกัน ขอบคุณกัน
หลังจากเจอกันครั้งแรก พี่แกก็ทักมาบ้าง ไม่ทักมาบ้าง
เป็นปกติค่ะ อีกอย่างเราคิดไว้เสมอว่าพี่แกมีแฟนแล้ว
เลยไม่ได้สนใจอะไรมากเท่าไหร่
.
เราเคยถามพี่เค้าเรื่องเค้ากับแฟน เค้าก็บอกเราว่า
พี่เป็น นร.ทหาร เวลากลับบ้านก็ไม่ค่อยมี ไม่ค่อยได้เจอแฟน
มีปัญหาเพราะห่างกันนี่แหละ เราก็อือออไป ไม่ได้สนใจมากเท่าไหร่
เรารู้ว่าเราควรอยู่ในจุดไหน
.
เราคุยกันแบบนี้มาจนถึงเดือนกรกฎาคม
พี่แกกลับบ้านค่ะ มาเจอเราครั้งที่สอง
แต่รอบนี้ เราไปกินเหล้ากับเพื่อน พี่แกมาหาเราก็เริ่มเมาแล้ว
คืนนั้นอยู่ด้วยกัน ได้สัมผัสจูบแรก
เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกอีกความรู้สึกนึง
คืนนั้นเกือบจะมีอะไรกันแล้วค่ะ
ดีที่เราดึงสติตัวเอง ปฏิเสธพี่แกไปได้
.
เราบอกพี่แกว่า พี่มีแฟนแล้ว เรามาทำแบบนี้กัน
มันไม่ถูกเลยนะ แล้วพี่แกก็ขอโทษเราค่ะ
แล้วก็ไปส่งเราที่หอ
จากคืนนั้น เราก็คุยกันบ้าง ไม่คุยกันบ้าง
เหมือนเดิม เหมือนวันแรกเลย
.
พอเดือนสิงหา เรามีปัญหาต้องย้ายที่เรียนค่ะ
เข้าไปเรียนใน กทม. พี่แกก็รู้ว่าเราย้ายที่เรียน
แล้วก็บอกว่า ว่างวันไหนจะมาหาเรา
.
จนมาถึงเกือบปลายเดือนธันวา
พี่แกมาหาเราที่มอใหม่ค่ะ เราเขินทุกครั้งที่ได้คุย ได้เจอแก
ได้อยู้กับแก วันเวลาผ่านไป ความรู้สึกมันเริ่มเปลี่ยนค่ะ
แต่เราก็รู้นะคะ ว่าเราควรอยู่ตรงไหน
.
หักห้ามใจตัวเองตลอด เราไปกินข้าว
ช้อปปิ้งด้วยกัน ได้ชีวิตเหมือนแฟนกันเลยค่ะ
พอตอนกลางคืน เพื่อนเราชวนไปร้านเหล้า
เราปฏิเสธเพื่อนคนนี้ไม่ได้ ก็กะว่าจะไป แล้วก็ชวนพี่แกไปด้วย
แต่พี่แกบอกเราว่ามีสอบ ต้องอ่านหนังสือ
เราเลยปล่อยให้พี่แกอ่าน แล้วเราจะรีบกลับมาหา
.
ตอนนั้นรู้สึกห่วงพี่แกมากค่ะ อุตส่าห์เดินทางจาก รร.มาหาเราตั้งไกล
พอเที่ยงคืนเราก็ขอเพื่อนกลับมาหาพี่แกก่อน
พอกลับหอมาพี่แกก็หลับคาหนังสือไปแล้ว
ตอนนั้นทำได้แค่เก็บหนังสือให้ แล้วก็ปล่อยให้แกหลับ
.
ตอนเก็บพยายามเก็บให้เบาที่สุด แต่พี่แกก็ตื่น
ตอนนั้นเราก็เมาๆนิดนึงค่ะ คืนนั้นก็เลยมีไรกันเรียบร้อย
เรามีไรกันครั้งแรก ตั้งแต่รู้จักกันมา
ความรู้สึกมันเหมือนแค่เราเป็นแค่คู่นอนค่ะ
เพราะพี่เค้าก็มีแฟนแล้ว เราเลยคิดว่า ผ่านๆไปเถอะ
เรื่องแค่นี้เอง
.
พอต้นเดือนมกราพี่แกไปฝึกภาคสนาม 3 เดือน เต็มๆ
กลับมาอีกทีคือเดือนเมษา นั่นคือเดือนปัจจุบันนี่เองค่ะ
ตลอด 3 เดือนที่พี่แกไม่อยู่ เราก็ทำหน้าที่ของเราให้ดี
เราตื่นเช้ามาวิ่ง สลับกับตอนเย็น อ่านหนังสือรอพี่แก
.
เมื่อก่อนเราเป็นคนติดเที่ยวกลางคืนนะคะ
ก่อนที่พี่แกจะไปฝึก พี่แกบอกเราว่า ผญ.ที่เที่ยวกลางคืน เป็น ผญ.ที่ดูแรง
ผช.ส่วนมาก เขาไม่ชอบกันหรอก (อันนี้แล้วแต่ทัศนคติของแต่ละคนนะคะ)
พอหลังจากที่พี่แกไปฝึก เราเปลี่ยนตัวเองเฉย
เราไม่ไปร้านเหล้าเลย เราคิดว่าเราอยากจะทำทุกวันให้มันดี
ปรับปรุงตัวเราเองให้ดีขึ้น เหมือนเลิกเที่ยวเพราะพี่แกอะค่ะ
.
จนถึงเดือนเมษา เรานัดเจอกันค่ะ ล่าสุดนี้
เรามีไรกันอีกแล้ว จนเราแยกกัน
พี่แกจะไปเจอเพื่อน เราเลยถามว่า เราไปเจอเพื่อนพี่ด้วยได้ไหม?
แต่พี่แกก็ปฏิเสธเราไปค่ะ บอกว่าอย่าเลย
เพื่อนพี่แล้วก็แฟนมันรู้จักกับแฟนพี่หมด
.
ตอนนั้นรู้สึกว่านอยด์ค่ะ
แต่ก็ทำได้แค่เข้าใจ ตอบไปว่าไม่เป็นไร แค่นี้เราก็ผิดต่อแฟนพี่เค้ามากๆแล้ว
พอเราแยกกัน พี่แกก็วกกลับมาหาเราอีก
ถามว่า หนูจะด่า จะถามไรพี่ก็ได้นะ พี่พร้อมตอบ
ตอนนั้นเราทำได้แค่ยิ้ม และถามกลับไปว่า
ถามอะไร หนูโอเคมาก ไปเจอเพื่อนเถอะ
.
แต่พี่แกก็เหมือนรู้ว่าเราไม่โอเค
แกก็เหมือนจะอยู่ต่อ แต่เราก็ไล่ให้พี่แกไปค่ะ
เราก็ไลน์ไปหาประมาณว่า “ตั้งแต่รู้จักกันมา 1 ปีกว่าๆ หนูรู้สึกว่า
มันโอเคมากๆที่เราเป็นอยู่กันแบบนี้ จนกระทั่งมามีอะไรกัน
ความรู้สึกมันยิ่งมากไปกว่านั้นทุกที หนูเตือนตัวเองตลอด ว่าเราคงเป็นกันได้แค่นี้
หนูขอโทษนะ ที่นอยด์ๆใส่ แต่ช่างมันเถอะ”
.
พี่แกอ่านค่ะ แต่ไม่ตอบ
เหมือนประมาณว่า ใครรู้สึกก่อน คนนั้นแพ้
ตอนนั้นก็เฉยๆค่ะ ไม่สนใจก็ไม่เป็นไร ปล่อยไป
พอผ่านมา 4 วัน
พี่แกไลน์มาขอโทษ แล้วก็บายๆ
.
ตอนนั้นงงค่ะ บายๆอะไร
ใช่ค่ะ พี่แกหาย...
ทั้งไลน์และไอจีบล็อคเราหมดเลยค่ะ
ตอนนั้นก็กลืนนำ้ลายตัวเองเลย
เจ็บเฉย🤣
.
เราไม่โอเคตรงที่ว่า ที่หายไป หายเพราะอะไร
ทำไมไม่บอก เราจะได้โอเค รับทราบ
แต่นี่เล่นหายไปเลยทั้งที่ไม่บอกกล่าวอะไร
มันทรมานใจคนแบบเรามากกก
.
รู้สึกผิดต่อแฟนนี่ใช่ไหมคะ?
.
จนหลายวันผ่านไป พี่แกอันบล็อคเราค่ะ
เราเปิดไอจีสาธารณะ เพ้อถึงพี่แกผ่านสตอรี่
เพ้อคิดถึง บลาๆ
พี่แกมาดูหมดเลยค่ะ ตอนนั้นดีใจมาก
ดีใจที่เค้ายังมาส่อง ดีใจที่เค้าได้รับรู้ว่า เราคิดถึงเค้า
.
นานเข้าพี่แกมาดูบ่อยๆ เราเลยทักไปหาผ่านไอจีค่ะ
เราทักไปว่า ไม่หายไปได้ไหม หนูทรมานใจมากเลยตอนนี้
พี่แกก็ตอบเรามาค่ะ ตอบมาว่า หนูงอแงจังอะ พี่ร็สึกอะ ขอโทษจริงๆ
แล้วก็หายไปเลยค่ะ
.
มันเป็นประโยคที่ค้างคาใจเรามาก
คำว่า”พี่รู้สึก” คือรู้สึกแบบไหนเหรอคะ
รู้สึกว่าทำผิดกับแฟนหรือรู้สึกอะไร เราอยากรู้มาก
แต่ถามต่อไป พี่แกก็เล่นไม่ตอบเราแล้ว
.
เราไม่รู้ว่าที่ผ่านมา เรารู้สึกยังไงกับพี่แก
ตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกัน จนถึงวันนี้เราก็ยังรู้สึกดีกับแกอยู่
แต่ไม่รู้ว่า ในความรู้สึกดีนั้น มันรู้สึกดียังไง
เรารู้แค่ว่า เราทรมานใจ ที่ไม่มีเขา
ปวดใจทุกครั้งที่พี่แกมาดูสตอรี่เรา
.
ทุกวันนี้ก็ยังดูนะคะ เพียงแต่เค้าไม่ได้ฟอลเรา
เราไม่ได้ฟอลเค้า ไม่ได้คุยกันแล้ว
เราอยากรู้ว่า เรารักพี่เค้าหรือเราแค่หลงเค้า?
แล้วที่พี่เค้าบอกว่า เค้ารู้สึก คือรู้สึกอะไรเหรอคะ?
.
ขอบคุณทุกคนที่อ่านนะคะ
แล้วก็ขอบคุณสำหรับคำตอบด้วยค่า
แบบนี้เรียกว่ารักหรือหลง?
เรารู้จักกับพี่คนนึงผ่านไอจี
แน่นอนค่ะ ไลค์โหดเท่านั้นถึงทำให้ได้คุยกัน
.
ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ เพราะมันแค่คนรู้จักผ่านแอพ
เลยเฉยๆ แต่พอคุยไปคุยมา เลยมารู้ว่า บ้านพี่แกอยู่จังหวัดที่เราเรียนมหาลัยอยู่
บังเอิญมากๆ🤣
.
พี่แกเรียนทหารที่นครนายกค่ะ
พอวันเสาร์ อาทิตย์ พี่แกก็กลับบ้าน กลับแค่บางอาทิตย์นะคะ
เราคุยกันตั้งแต่พฤศจิกาค่ะ คุยบ้างไม่คุยบ้าง
เพราะพี่แกบอกเราว่า มีแฟนแล้ว
เราเลยยิ่งไม่อะไร เฉยๆกับแกไป
.
ตั้งแต่รู้จักกัน แกจะชอบทักมาคุยค่ะ
มีขอไลน์เราด้วย แต่เราไม่ได้ให้ไป 55555
จนมาถึงเดือนเมษา ช่วงสงกรานต์ค่ะ
พี่แกหยุดยาว ได้กลับบ้าน
ส่วนเราก็กลับบ้านไปแล้ว แต่ต้องกลับมามอก่อน
.
จากนั้นพี่แกก็ทักมาหาเรา ชวนไปกินข้าว
ตอนนั้นเราก็งงๆแบบอะไรว่ะ 5555
นั่นแหละค่ะ แล้วพี่แกก็มารับเราที่มอ
พาไปหาขอบกินอร่อยๆ เดตแรกเลย เราประเดิมกันที่จิ้มจุ่มข้างทาง
จำได้แค่ว่า เราเจอกันครั้งแรก เราเขินมากกกกก🙈
.
ก็เคอะเขินมากๆอะค่ะ เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเหมือนกัน
จนถึงเวลาที่เราต้องกลับหอค่ะ พี่แกอาสาไปส่งเราที่หอ
แต่มีเพื่อนแกไปด้วยนะคะ เพื่อนแกเป็นคนขับรถ
ส่วนเรานั่งเบาะหลังกัน ตอนนั้นอิ่มมาก
เคลิ้มไปกับทางด้วย 5555 แน่นอนค่ะ จะหลับ
.
แล้วก็หลับไปจริงๆ มารู้ตัวอีกที พี่แกจับมือเรา
แล้วหัวเราก็ซบไหล่พี่แก ตื่นมาคือเขินมากกก
ทำได้แค่ขอโทษ แล้วรีบลงจากรถ ><
.
พอมาถึงหอเราก็คุยกัน ขอบคุณกัน
หลังจากเจอกันครั้งแรก พี่แกก็ทักมาบ้าง ไม่ทักมาบ้าง
เป็นปกติค่ะ อีกอย่างเราคิดไว้เสมอว่าพี่แกมีแฟนแล้ว
เลยไม่ได้สนใจอะไรมากเท่าไหร่
.
เราเคยถามพี่เค้าเรื่องเค้ากับแฟน เค้าก็บอกเราว่า
พี่เป็น นร.ทหาร เวลากลับบ้านก็ไม่ค่อยมี ไม่ค่อยได้เจอแฟน
มีปัญหาเพราะห่างกันนี่แหละ เราก็อือออไป ไม่ได้สนใจมากเท่าไหร่
เรารู้ว่าเราควรอยู่ในจุดไหน
.
เราคุยกันแบบนี้มาจนถึงเดือนกรกฎาคม
พี่แกกลับบ้านค่ะ มาเจอเราครั้งที่สอง
แต่รอบนี้ เราไปกินเหล้ากับเพื่อน พี่แกมาหาเราก็เริ่มเมาแล้ว
คืนนั้นอยู่ด้วยกัน ได้สัมผัสจูบแรก
เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกอีกความรู้สึกนึง
คืนนั้นเกือบจะมีอะไรกันแล้วค่ะ
ดีที่เราดึงสติตัวเอง ปฏิเสธพี่แกไปได้
.
เราบอกพี่แกว่า พี่มีแฟนแล้ว เรามาทำแบบนี้กัน
มันไม่ถูกเลยนะ แล้วพี่แกก็ขอโทษเราค่ะ
แล้วก็ไปส่งเราที่หอ
จากคืนนั้น เราก็คุยกันบ้าง ไม่คุยกันบ้าง
เหมือนเดิม เหมือนวันแรกเลย
.
พอเดือนสิงหา เรามีปัญหาต้องย้ายที่เรียนค่ะ
เข้าไปเรียนใน กทม. พี่แกก็รู้ว่าเราย้ายที่เรียน
แล้วก็บอกว่า ว่างวันไหนจะมาหาเรา
.
จนมาถึงเกือบปลายเดือนธันวา
พี่แกมาหาเราที่มอใหม่ค่ะ เราเขินทุกครั้งที่ได้คุย ได้เจอแก
ได้อยู้กับแก วันเวลาผ่านไป ความรู้สึกมันเริ่มเปลี่ยนค่ะ
แต่เราก็รู้นะคะ ว่าเราควรอยู่ตรงไหน
.
หักห้ามใจตัวเองตลอด เราไปกินข้าว
ช้อปปิ้งด้วยกัน ได้ชีวิตเหมือนแฟนกันเลยค่ะ
พอตอนกลางคืน เพื่อนเราชวนไปร้านเหล้า
เราปฏิเสธเพื่อนคนนี้ไม่ได้ ก็กะว่าจะไป แล้วก็ชวนพี่แกไปด้วย
แต่พี่แกบอกเราว่ามีสอบ ต้องอ่านหนังสือ
เราเลยปล่อยให้พี่แกอ่าน แล้วเราจะรีบกลับมาหา
.
ตอนนั้นรู้สึกห่วงพี่แกมากค่ะ อุตส่าห์เดินทางจาก รร.มาหาเราตั้งไกล
พอเที่ยงคืนเราก็ขอเพื่อนกลับมาหาพี่แกก่อน
พอกลับหอมาพี่แกก็หลับคาหนังสือไปแล้ว
ตอนนั้นทำได้แค่เก็บหนังสือให้ แล้วก็ปล่อยให้แกหลับ
.
ตอนเก็บพยายามเก็บให้เบาที่สุด แต่พี่แกก็ตื่น
ตอนนั้นเราก็เมาๆนิดนึงค่ะ คืนนั้นก็เลยมีไรกันเรียบร้อย
เรามีไรกันครั้งแรก ตั้งแต่รู้จักกันมา
ความรู้สึกมันเหมือนแค่เราเป็นแค่คู่นอนค่ะ
เพราะพี่เค้าก็มีแฟนแล้ว เราเลยคิดว่า ผ่านๆไปเถอะ
เรื่องแค่นี้เอง
.
พอต้นเดือนมกราพี่แกไปฝึกภาคสนาม 3 เดือน เต็มๆ
กลับมาอีกทีคือเดือนเมษา นั่นคือเดือนปัจจุบันนี่เองค่ะ
ตลอด 3 เดือนที่พี่แกไม่อยู่ เราก็ทำหน้าที่ของเราให้ดี
เราตื่นเช้ามาวิ่ง สลับกับตอนเย็น อ่านหนังสือรอพี่แก
.
เมื่อก่อนเราเป็นคนติดเที่ยวกลางคืนนะคะ
ก่อนที่พี่แกจะไปฝึก พี่แกบอกเราว่า ผญ.ที่เที่ยวกลางคืน เป็น ผญ.ที่ดูแรง
ผช.ส่วนมาก เขาไม่ชอบกันหรอก (อันนี้แล้วแต่ทัศนคติของแต่ละคนนะคะ)
พอหลังจากที่พี่แกไปฝึก เราเปลี่ยนตัวเองเฉย
เราไม่ไปร้านเหล้าเลย เราคิดว่าเราอยากจะทำทุกวันให้มันดี
ปรับปรุงตัวเราเองให้ดีขึ้น เหมือนเลิกเที่ยวเพราะพี่แกอะค่ะ
.
จนถึงเดือนเมษา เรานัดเจอกันค่ะ ล่าสุดนี้
เรามีไรกันอีกแล้ว จนเราแยกกัน
พี่แกจะไปเจอเพื่อน เราเลยถามว่า เราไปเจอเพื่อนพี่ด้วยได้ไหม?
แต่พี่แกก็ปฏิเสธเราไปค่ะ บอกว่าอย่าเลย
เพื่อนพี่แล้วก็แฟนมันรู้จักกับแฟนพี่หมด
.
ตอนนั้นรู้สึกว่านอยด์ค่ะ
แต่ก็ทำได้แค่เข้าใจ ตอบไปว่าไม่เป็นไร แค่นี้เราก็ผิดต่อแฟนพี่เค้ามากๆแล้ว
พอเราแยกกัน พี่แกก็วกกลับมาหาเราอีก
ถามว่า หนูจะด่า จะถามไรพี่ก็ได้นะ พี่พร้อมตอบ
ตอนนั้นเราทำได้แค่ยิ้ม และถามกลับไปว่า
ถามอะไร หนูโอเคมาก ไปเจอเพื่อนเถอะ
.
แต่พี่แกก็เหมือนรู้ว่าเราไม่โอเค
แกก็เหมือนจะอยู่ต่อ แต่เราก็ไล่ให้พี่แกไปค่ะ
เราก็ไลน์ไปหาประมาณว่า “ตั้งแต่รู้จักกันมา 1 ปีกว่าๆ หนูรู้สึกว่า
มันโอเคมากๆที่เราเป็นอยู่กันแบบนี้ จนกระทั่งมามีอะไรกัน
ความรู้สึกมันยิ่งมากไปกว่านั้นทุกที หนูเตือนตัวเองตลอด ว่าเราคงเป็นกันได้แค่นี้
หนูขอโทษนะ ที่นอยด์ๆใส่ แต่ช่างมันเถอะ”
.
พี่แกอ่านค่ะ แต่ไม่ตอบ
เหมือนประมาณว่า ใครรู้สึกก่อน คนนั้นแพ้
ตอนนั้นก็เฉยๆค่ะ ไม่สนใจก็ไม่เป็นไร ปล่อยไป
พอผ่านมา 4 วัน
พี่แกไลน์มาขอโทษ แล้วก็บายๆ
.
ตอนนั้นงงค่ะ บายๆอะไร
ใช่ค่ะ พี่แกหาย...
ทั้งไลน์และไอจีบล็อคเราหมดเลยค่ะ
ตอนนั้นก็กลืนนำ้ลายตัวเองเลย
เจ็บเฉย🤣
.
เราไม่โอเคตรงที่ว่า ที่หายไป หายเพราะอะไร
ทำไมไม่บอก เราจะได้โอเค รับทราบ
แต่นี่เล่นหายไปเลยทั้งที่ไม่บอกกล่าวอะไร
มันทรมานใจคนแบบเรามากกก
.
รู้สึกผิดต่อแฟนนี่ใช่ไหมคะ?
.
จนหลายวันผ่านไป พี่แกอันบล็อคเราค่ะ
เราเปิดไอจีสาธารณะ เพ้อถึงพี่แกผ่านสตอรี่
เพ้อคิดถึง บลาๆ
พี่แกมาดูหมดเลยค่ะ ตอนนั้นดีใจมาก
ดีใจที่เค้ายังมาส่อง ดีใจที่เค้าได้รับรู้ว่า เราคิดถึงเค้า
.
นานเข้าพี่แกมาดูบ่อยๆ เราเลยทักไปหาผ่านไอจีค่ะ
เราทักไปว่า ไม่หายไปได้ไหม หนูทรมานใจมากเลยตอนนี้
พี่แกก็ตอบเรามาค่ะ ตอบมาว่า หนูงอแงจังอะ พี่ร็สึกอะ ขอโทษจริงๆ
แล้วก็หายไปเลยค่ะ
.
มันเป็นประโยคที่ค้างคาใจเรามาก
คำว่า”พี่รู้สึก” คือรู้สึกแบบไหนเหรอคะ
รู้สึกว่าทำผิดกับแฟนหรือรู้สึกอะไร เราอยากรู้มาก
แต่ถามต่อไป พี่แกก็เล่นไม่ตอบเราแล้ว
.
เราไม่รู้ว่าที่ผ่านมา เรารู้สึกยังไงกับพี่แก
ตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกัน จนถึงวันนี้เราก็ยังรู้สึกดีกับแกอยู่
แต่ไม่รู้ว่า ในความรู้สึกดีนั้น มันรู้สึกดียังไง
เรารู้แค่ว่า เราทรมานใจ ที่ไม่มีเขา
ปวดใจทุกครั้งที่พี่แกมาดูสตอรี่เรา
.
ทุกวันนี้ก็ยังดูนะคะ เพียงแต่เค้าไม่ได้ฟอลเรา
เราไม่ได้ฟอลเค้า ไม่ได้คุยกันแล้ว
เราอยากรู้ว่า เรารักพี่เค้าหรือเราแค่หลงเค้า?
แล้วที่พี่เค้าบอกว่า เค้ารู้สึก คือรู้สึกอะไรเหรอคะ?
.
ขอบคุณทุกคนที่อ่านนะคะ
แล้วก็ขอบคุณสำหรับคำตอบด้วยค่า