เรื่องของผู้เป็นแม่ แต่เหมือนไม่ทำหน้าที่แม่

ขอเล่าเรื่องชีวิตตัวเองคร่าวๆนะครับ
ตั้งแต่ผมเกิดมา แม่ผมไม่ได้บอกว่าใครคือพ่อ เกิดมาก็เอาไปจ้างเขาเลี้ยง จ่ายค่าเลี้ยงบ้างไม่จ่ายบ้าง พอ 3 ขวบก็เอาไปไว้กับตา ช่วงแรกๆก็ส่งเงินให้บ้างแต่ไม่ได้มาก พอนานๆไปกับกลายเป็นตาและน้าที่ต้องเลี้ยงดู จนอายุ 16 ตาและน้าเสีย ซึ่งตัวเขาไม่ถูกกับญาติๆอยู่แล้ว จึงมีแต่คนต้องการให้เขาเอาผมมาอยู่ด้วย หลังจากผมมาอยู่กับเขาที่ กทม ผมก็ต้องไปทำงานพาทไทม์ สุดท้ายผมก็ได้เป็นพนักงานประจำ ผมก็ส่งเงินให้เขาบ้าง ไม่ส่งบ้างตามกำลัง แต่สิ่งที่ผมน้อยใจ ทำไมเวลาที่ผมไม่มีต้องด่าต้อง สาปเเช่งผมต่างๆนาๆ ทั้งชีวิตผมตั้งแต่จำความได้ ผมไม่เคยขออะไรแล้วได้จากเขาเลย แม้กระทั่งที่ดิน ที่เป็นสมบัติตากับยาย เขาก็เอาไปจำนองเล่นการพนันหมด แล้วทุกๆเดือนที่เขาขอเงินไป เขาก็เอาไปเล่นการพนันหมด ทั้งๆที่ตัวเขาก็ทำงาน ผมพยายามที่จะทำงานเก็บเงิน ซื้อทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมอยากได้ตั้งเเต่เด็ก ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมอยากได้ผมต้องพยายามสร้างด้วยตัวเอง  สรุปทั้งชีวิตผมใช้เวลาอยู่กับเขารวมกันยังไม่ถึงปีเลย ผมควรจะต้องทำอย่างไรต่อไป ในเมื่อเวลาผมมีผมให้ เวลาผมไม่มีคือไม่มี แต่กับโดนด่าสาปแช่ง ถ้าผมจะทำให้เขาติดต่อไม่ได้เลย ผมจะเลวไหม