สวัสดีครับ ผมมีปัญหาหนึ่งที่อยากปรึกษาและถือระบายไปด้วยในตัวเลยละกัน บอกก่อนเลยว่าเพิ่งสมัครพันทิปมาเพื่อตั้งกระทู้นี้เลย พิมพ์ในมือถือด้วย ขออภัยถ้าอาจพิมพ์ตกหล่นในบางคำนะครับ
คือ..ที่ทำงานปัจจุบันผม มีพนักงานชายที่เข้ามาใหม่เมื่อประมาณตุลาคมปีที่แล้ว ตั้งนามสมมติว่าบีละกันนะครับ แล้วผมมีส่วนในการตัดสินใจรับเข้าทำงานด้วยเนื่องจากช่วงนั้นพนักงานน้อยและเหมือนผมเป็นคนเก่าที่อยู่มาก่อน มองจากภายนอกเค้าแล้ว ผมกับพี่พนักงานอีกคนก็ปรึกษากันเล็กน้อย มีแอบคิดตรงกันว่า รับเข้าแล้วกลัวจะเหมือนคนก่อนๆรึเปล่า คือไม่มีมารยาท และเนื่องจากขี้เกียจเสียเวลารับคนเข้าๆออกๆบ่อยๆ ด้วย
แรกๆก็ปกติ ผมก็สอนงานพี่เค้า ถามประวัติเล็กๆน้อย เขาอายุห่างผมประมาณ 4-5ปี ได้ ก็โตพอเป็นผู้ใหญ่แล้ว เช้ามาทำงานเจอหน้ากันทักทายตามปกติ มีคุยหยอกล้อกันบ้างแต่ไม่เคยใช้คำหยาบ จนกระทั่ง..ประมาณช่วงปลายปี เหมือนสนิทกันมากขึ้น เริ่มมีการใช้คำหยาบคาย(จากใครไม่รู้) เวลาเรียกชื่อผมก็จะขึ้นต้นด้วย ไอ้ อี่ ทั้งๆที่ผมเรียกเค้าพี่มาตลอด แต่ด้วยความที่ผมเป็นคนไม่ค่อยพูดด้วยมั้ง เค้าคงคิดว่าผมไม่ค่อยอะไรมาก ไม่ใช่ผมไม่รู้สึกนะ แต่จริงๆไม่ได้สนิทอะไรถึงขั้นต้องเรียกชื่อนำหน้าด้วยคำพวกนั้นเลย..
ตั้งแต่นั้นมาผมก็เฉยๆ และไม่ค่อยรู้สึกเคารพเขาเหมือนแต่ก่อนละ และยิ่งนานเข้าเหมือนรู้สันDานมากขึ้นอ่ะครับ เริ่มมีการยืมเงิน ยืมจุกจิก บางทียืม2วันติด เนื่องจากเค้าเพิ่งได้งานแล้วเงินที่ได้อาจไม่พอ หรือยังจัดการเงินไม่เป็นอะไรก็แล้วแต่ ผมก็คิดตางนี้ ส่วนตัวผมเป็นคนใจอ่อนด้วย ก็ให้ไปปกติ แต่ความรู้สึกก็ไม่ค่อยเต็มใจนักหรอก ฮ่าๆ เพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึง2เดือนเองมั้งก็กล้ายืมเงินกันแล้ว!! ก็แปลกนะที่พนักงานคนอื่นก็มี และเวลานั้นเค้าก็สนิทกับทุกๆคนแล้วด้วย แต่มายืมกับผมคนเดียว?
จากเรื่องยืมเงิน ก็เรื่องคำพูดบ้าง ช่วงที่มีคนจีนคนใหม่ที่บริษัทส่งให้มาดูแลระบบงานใหม่ๆ เพิ่งเคยมาไทยไม่รู้งาน พูดไทยไม่ได้ อังกฤษก็ฟังได้นิดๆหน่อยๆ แต่ผมก็เลือกใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารกับเขา เพราะมีผมคนเดียวที่พอสื่อสารกับเค้ารู้เรื่อง..
ตั้งแต่คนจีนย้ายมา ทำให้การสื่อสารมันลำบาก พี่บีมันจะชอบทำปาก และพูดล้อเลียนแบบ เบรๆๆๆๆๆ เวลาคนจีนเค้าพยายามคุยกับผมอยู่ พนักงานคนอื่นก็ขำดิ 555 แต่ผมไม่ขำด้วยไง อุตส่าห์ช่วยแปลและพยายามตั้งใจฟัง เพราะอังกฤษคนจีนเค้าพูดผิดพูดถูกบ้าง ก็จะจับใจความ เสียสมาธิหมด เรื่องการพูดแทรก และชอบด่าแรง บางทีด่าเล่นพ่อล่อแม่ แช่งไปถึงความตายเลยก็มี (ด่าคนจีน) คงคิดว่าเค้าเป็นคนๆหนึ่งที่ฟังภาษาไทยไม่ได้ เลยคิดจะด่าอะไรเสียๆหายๆก็ได้งั้นเหรอ? พนักงานคนอื่นก็โตกว่าผมทุกคนนะ แต่ไม่มีใครห้ามเลยครับ มีแต่จะหัวเราะ เพราะส่วนใหญ่ก็อยู่ทีมพี่บีหมด
ผมขออนุญาตยกตัวอย่างพฤติกรรมสุดจะทนที่เขาทำบ่อยสุด เช่น..
ชอบจามแบบดังมากๆ และติดกันหลายรอบ สูงสุดประมาณ5รอบ คือเรื่องจามมันห้ามไม่ได้ ผมก็เข้าใจ แต่ตัวเองนั่งอยู่ใต้แอร์ด้วย และไม่มีการปิดปากเวลาจาม เชื้อโรคทั้งนั้น.. รวมไปถึงการเกาหัว หรือปัดผมแรงๆในห้องทำงาน ตอนมาใหม่ๆเคยนั่งรถซ้อนท้ายเค้าไปซื้อข้าวเที่ยงข้างนอก แล้วสังเกตุเห็นว่าเค้ามีรังแค เวลาซ้อนนี่ต้องยื่นหน้าไปด้านข้างใกล้ๆหน้าเขาอ่ะ ฮ่าๆๆ เพื่อไม่ให้รังแคเวลาโต้ลมมันปลิวเข้าตา จมูก ปาก..
การกินอาหารอิ่มแล้ว เดินเข้ามาเรอต่อหน้าคนอื่นๆ และเรอดังมาก!! ดังออกมา ไม่ได้ดังในลำคอ (ไม่จำเป็นต้องกินอาหารอิ่มหรือเรอเฉพาะข้างนอก นั่งทำงานอยู่เฉยๆก็เรอออกมาได้) ทำเหมือนอยู่บ้านตัวเอง ต่อหน้าคนจีนก็บ่อย 555 ผมทั้งขำและรู้สึกอายแทนมากๆ ขณะเดียวกันก็สงสารที่คนจีนได้ทำงานร่วมกับคนไทยที่มีพฤติกรรมสถุNหมูขนาดนี้
การพูด/ใช้คำที่ไม่เหมาะสมกับผม ไม่ว่าจะเป็นการพูดฉีกหน้า ทำให้อับอาย ล้อนู่นนี่ เหมือนเป็นปมมาก่อนอย่างงั้นอ่ะ และจะใช้กับผมคนเดียวด้วยนะ เพราะผมเด็กสุด แต่ผมไม่ค่อยตอกกลับ เพราะเวลาพูดผมชอบพูดไปตามความรู้สึกจริงๆ มันเลยดูแรงและอาจทำให้เกิดการทะเลาะกันได้ เลยเลี่ยงมาพูดรักษาน้ำใจแทนมานานแล้ว (เคยเป็นคนพูดตรงแล้วเสียคนสนิทมาก่อน)
พูดไม่เป็นคำพูด นัดวันจะจ่ายเงินที่ยืม พอถึงเวลาทวงจริงๆบอกไม่มี? ล่าสุดยืมเงินไปหลักร้อย บอกจะคืนให้สิ้นเดือน ผ่านมาจะครบ2เดือนอยู่ละ ไร้วี่แวว ไม่ใช่ว่าลืม ต่างคนต่างรู้ แต่ผมเบื่อ ขี้เกียจจะทวง (ทำไมคนทวงหนี้ต้องเป็นฝ่ายเกรงใจวะ?) ฮ่าๆ
และอีกเรื่องคือการเปิดเพลงเสียงไปด้วยขณะทำงาน ดังขนาดที่ผมใส่หูฟังเปิดเพลงของตัวเองยังรบกวนเลย แล้วเพลงที่เปิดก็อะไรก็ไม่รู้ แนวตื๊ดๆในผับ พวกรถดิสโก้หรอ ผมเรียกไม่ถูก ที่มันมีไฟกระพริบๆ ถามว่า
อยากฟังไหม? ก็ไม่ เปิดแบบไม่เกรงใจ เหมือนตัวเองใหญ่แล้ว!!!
อื่นๆย่อยๆมีอีกเยอะสำหรับคนนี้ รู้สึกพลาดจริงๆที่รับเค้าเข้ามา การที่เรามองคนจากภายนอก มันมีส่วนช่วยได้จริงๆนะ ทั้งการแต่งตัว บุคลิก..
ณ ตอนนี้ถ้าพูดถึงเรื่องงาน คือ พี่บีเค้าทำงานโอเค หลายๆคนดูเหมือนจะชินไปกับพฤติกรรมแบบนั้นไปด้วย.. เหมือนผมแปลกอยู่คนเดียวเหรอ? ที่รับไม่ได้กับเรื่องพวกนี้ ควรปรึกษา MD ในการจัดการกับคนพวกนี้ไหม..? ผมคิดว่ามันเสียสุขภาพจิตและสภาพแวดล้อมการทำงานมาก ส่วนความรู้สึกตอนนี้ งานคืองาน มีงานก็ช่วยกันทำ นอกเหนือจากนี้ก็แค่ไม่ยุ่งกันก็พอ และมันก็ได้ผลจริงๆ การที่ไม่คุยกัน (เห็นเราเงียบมันก็ไม่กล้ายุ่ง) แลกกับที่ได้ยินการสบถคำหยาบทำเหมือนกับเพื่อนสนิท ก็ยอม..
มีใครต้องทนทำงานกับเพื่อนร่วมงานที่มีพฤติกรรมแบบนี้บ้างไหมครับ?
คือ..ที่ทำงานปัจจุบันผม มีพนักงานชายที่เข้ามาใหม่เมื่อประมาณตุลาคมปีที่แล้ว ตั้งนามสมมติว่าบีละกันนะครับ แล้วผมมีส่วนในการตัดสินใจรับเข้าทำงานด้วยเนื่องจากช่วงนั้นพนักงานน้อยและเหมือนผมเป็นคนเก่าที่อยู่มาก่อน มองจากภายนอกเค้าแล้ว ผมกับพี่พนักงานอีกคนก็ปรึกษากันเล็กน้อย มีแอบคิดตรงกันว่า รับเข้าแล้วกลัวจะเหมือนคนก่อนๆรึเปล่า คือไม่มีมารยาท และเนื่องจากขี้เกียจเสียเวลารับคนเข้าๆออกๆบ่อยๆ ด้วย
แรกๆก็ปกติ ผมก็สอนงานพี่เค้า ถามประวัติเล็กๆน้อย เขาอายุห่างผมประมาณ 4-5ปี ได้ ก็โตพอเป็นผู้ใหญ่แล้ว เช้ามาทำงานเจอหน้ากันทักทายตามปกติ มีคุยหยอกล้อกันบ้างแต่ไม่เคยใช้คำหยาบ จนกระทั่ง..ประมาณช่วงปลายปี เหมือนสนิทกันมากขึ้น เริ่มมีการใช้คำหยาบคาย(จากใครไม่รู้) เวลาเรียกชื่อผมก็จะขึ้นต้นด้วย ไอ้ อี่ ทั้งๆที่ผมเรียกเค้าพี่มาตลอด แต่ด้วยความที่ผมเป็นคนไม่ค่อยพูดด้วยมั้ง เค้าคงคิดว่าผมไม่ค่อยอะไรมาก ไม่ใช่ผมไม่รู้สึกนะ แต่จริงๆไม่ได้สนิทอะไรถึงขั้นต้องเรียกชื่อนำหน้าด้วยคำพวกนั้นเลย..
ตั้งแต่นั้นมาผมก็เฉยๆ และไม่ค่อยรู้สึกเคารพเขาเหมือนแต่ก่อนละ และยิ่งนานเข้าเหมือนรู้สันDานมากขึ้นอ่ะครับ เริ่มมีการยืมเงิน ยืมจุกจิก บางทียืม2วันติด เนื่องจากเค้าเพิ่งได้งานแล้วเงินที่ได้อาจไม่พอ หรือยังจัดการเงินไม่เป็นอะไรก็แล้วแต่ ผมก็คิดตางนี้ ส่วนตัวผมเป็นคนใจอ่อนด้วย ก็ให้ไปปกติ แต่ความรู้สึกก็ไม่ค่อยเต็มใจนักหรอก ฮ่าๆ เพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึง2เดือนเองมั้งก็กล้ายืมเงินกันแล้ว!! ก็แปลกนะที่พนักงานคนอื่นก็มี และเวลานั้นเค้าก็สนิทกับทุกๆคนแล้วด้วย แต่มายืมกับผมคนเดียว?
จากเรื่องยืมเงิน ก็เรื่องคำพูดบ้าง ช่วงที่มีคนจีนคนใหม่ที่บริษัทส่งให้มาดูแลระบบงานใหม่ๆ เพิ่งเคยมาไทยไม่รู้งาน พูดไทยไม่ได้ อังกฤษก็ฟังได้นิดๆหน่อยๆ แต่ผมก็เลือกใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารกับเขา เพราะมีผมคนเดียวที่พอสื่อสารกับเค้ารู้เรื่อง..
ตั้งแต่คนจีนย้ายมา ทำให้การสื่อสารมันลำบาก พี่บีมันจะชอบทำปาก และพูดล้อเลียนแบบ เบรๆๆๆๆๆ เวลาคนจีนเค้าพยายามคุยกับผมอยู่ พนักงานคนอื่นก็ขำดิ 555 แต่ผมไม่ขำด้วยไง อุตส่าห์ช่วยแปลและพยายามตั้งใจฟัง เพราะอังกฤษคนจีนเค้าพูดผิดพูดถูกบ้าง ก็จะจับใจความ เสียสมาธิหมด เรื่องการพูดแทรก และชอบด่าแรง บางทีด่าเล่นพ่อล่อแม่ แช่งไปถึงความตายเลยก็มี (ด่าคนจีน) คงคิดว่าเค้าเป็นคนๆหนึ่งที่ฟังภาษาไทยไม่ได้ เลยคิดจะด่าอะไรเสียๆหายๆก็ได้งั้นเหรอ? พนักงานคนอื่นก็โตกว่าผมทุกคนนะ แต่ไม่มีใครห้ามเลยครับ มีแต่จะหัวเราะ เพราะส่วนใหญ่ก็อยู่ทีมพี่บีหมด
ผมขออนุญาตยกตัวอย่างพฤติกรรมสุดจะทนที่เขาทำบ่อยสุด เช่น..
ชอบจามแบบดังมากๆ และติดกันหลายรอบ สูงสุดประมาณ5รอบ คือเรื่องจามมันห้ามไม่ได้ ผมก็เข้าใจ แต่ตัวเองนั่งอยู่ใต้แอร์ด้วย และไม่มีการปิดปากเวลาจาม เชื้อโรคทั้งนั้น.. รวมไปถึงการเกาหัว หรือปัดผมแรงๆในห้องทำงาน ตอนมาใหม่ๆเคยนั่งรถซ้อนท้ายเค้าไปซื้อข้าวเที่ยงข้างนอก แล้วสังเกตุเห็นว่าเค้ามีรังแค เวลาซ้อนนี่ต้องยื่นหน้าไปด้านข้างใกล้ๆหน้าเขาอ่ะ ฮ่าๆๆ เพื่อไม่ให้รังแคเวลาโต้ลมมันปลิวเข้าตา จมูก ปาก..
การกินอาหารอิ่มแล้ว เดินเข้ามาเรอต่อหน้าคนอื่นๆ และเรอดังมาก!! ดังออกมา ไม่ได้ดังในลำคอ (ไม่จำเป็นต้องกินอาหารอิ่มหรือเรอเฉพาะข้างนอก นั่งทำงานอยู่เฉยๆก็เรอออกมาได้) ทำเหมือนอยู่บ้านตัวเอง ต่อหน้าคนจีนก็บ่อย 555 ผมทั้งขำและรู้สึกอายแทนมากๆ ขณะเดียวกันก็สงสารที่คนจีนได้ทำงานร่วมกับคนไทยที่มีพฤติกรรมสถุNหมูขนาดนี้
การพูด/ใช้คำที่ไม่เหมาะสมกับผม ไม่ว่าจะเป็นการพูดฉีกหน้า ทำให้อับอาย ล้อนู่นนี่ เหมือนเป็นปมมาก่อนอย่างงั้นอ่ะ และจะใช้กับผมคนเดียวด้วยนะ เพราะผมเด็กสุด แต่ผมไม่ค่อยตอกกลับ เพราะเวลาพูดผมชอบพูดไปตามความรู้สึกจริงๆ มันเลยดูแรงและอาจทำให้เกิดการทะเลาะกันได้ เลยเลี่ยงมาพูดรักษาน้ำใจแทนมานานแล้ว (เคยเป็นคนพูดตรงแล้วเสียคนสนิทมาก่อน)
พูดไม่เป็นคำพูด นัดวันจะจ่ายเงินที่ยืม พอถึงเวลาทวงจริงๆบอกไม่มี? ล่าสุดยืมเงินไปหลักร้อย บอกจะคืนให้สิ้นเดือน ผ่านมาจะครบ2เดือนอยู่ละ ไร้วี่แวว ไม่ใช่ว่าลืม ต่างคนต่างรู้ แต่ผมเบื่อ ขี้เกียจจะทวง (ทำไมคนทวงหนี้ต้องเป็นฝ่ายเกรงใจวะ?) ฮ่าๆ
และอีกเรื่องคือการเปิดเพลงเสียงไปด้วยขณะทำงาน ดังขนาดที่ผมใส่หูฟังเปิดเพลงของตัวเองยังรบกวนเลย แล้วเพลงที่เปิดก็อะไรก็ไม่รู้ แนวตื๊ดๆในผับ พวกรถดิสโก้หรอ ผมเรียกไม่ถูก ที่มันมีไฟกระพริบๆ ถามว่า
อื่นๆย่อยๆมีอีกเยอะสำหรับคนนี้ รู้สึกพลาดจริงๆที่รับเค้าเข้ามา การที่เรามองคนจากภายนอก มันมีส่วนช่วยได้จริงๆนะ ทั้งการแต่งตัว บุคลิก..
ณ ตอนนี้ถ้าพูดถึงเรื่องงาน คือ พี่บีเค้าทำงานโอเค หลายๆคนดูเหมือนจะชินไปกับพฤติกรรมแบบนั้นไปด้วย.. เหมือนผมแปลกอยู่คนเดียวเหรอ? ที่รับไม่ได้กับเรื่องพวกนี้ ควรปรึกษา MD ในการจัดการกับคนพวกนี้ไหม..? ผมคิดว่ามันเสียสุขภาพจิตและสภาพแวดล้อมการทำงานมาก ส่วนความรู้สึกตอนนี้ งานคืองาน มีงานก็ช่วยกันทำ นอกเหนือจากนี้ก็แค่ไม่ยุ่งกันก็พอ และมันก็ได้ผลจริงๆ การที่ไม่คุยกัน (เห็นเราเงียบมันก็ไม่กล้ายุ่ง) แลกกับที่ได้ยินการสบถคำหยาบทำเหมือนกับเพื่อนสนิท ก็ยอม..