เราเป็นนักเรียนม.3 กำลังจะขึ้นม.4 เราเป็นคนที่เรียนได้กลางๆถึงเก่ง แต่ไม่ได้เก่งมากค่ะ เราไม่ค่อยรู้จักใคร เพื่อนที่เราคบด้วยก็ไม่ได้โด่งดังถึงกับมีคนรู้จักเยอะขนาดนั้น แถมเรายังเข้าหาใครยากด้วย ถ้าไม่ได้อะโลนมากจริงๆก็แทบจะไม่เริ่มคุยกับใครเลยค่ะ ทีนี้โรงเรียนมีให้ยื่นความจำนงอยากเข้าเรียนต่อสายอะไรกัน เพื่อนๆของเราเลือกเรียนสายวิทย์-คณิตกันเป็นส่วนใหญ่ แต่เราชอบภาษาและไม่ค่อยเก่งคณิตด้วย เลยตัดสินใจเลือกเรียนสายฝรั่งเศสค่ะ ตอนแรกทุกคนในบ้านก็เชียร์วิทย์-คณิตนะคะ แต่พอเห็นเราเตรียมพร้อมกับการเข้าสายนี้มาก ทั้งซื้อหนังสือภาษาฝรั่งเศสไว้ และเราอยากเรียนมากจริงๆ เค้าเลยตามใจเรา บอกให้เรามีความสุขกับการเรียน ตอนนั้นเรามั่นใจมากๆที่จะเรียนสายฝรั่งเศส พอเค้าประกาศรายชื่อนักเรียนแล้วมีชื่อเราอยู่โดยที่ไม่มีเพื่อนเราเลยก็เริ่มรู้สึกแปลกๆแล้วค่ะ ในใจคิดว่าอย่างน้อยคงต้องมีคนที่เราพอสนิทด้วยอยู่บ้าง แต่มันไม่มีเลยค่ะ สำหรับเราสังคมในห้องคือสิ่งสำคัญนะคะ ถ้าเรามีเพื่อนที่รู้ใจ สนิทกัน เราว่ามันจะทำให้เราสนุกกับการเรียนมากขึ้น แต่ก็คิดในแง่ดีค่ะ มีคนที่มาจากห้องเรียนพิเศษ (เช่น English Program , Intensive) เลยคิดว่ามันคงไม่ยากที่จะทำความรู้จักกัน เลยไม่ได้อะไรค่ะ ทีนี้โรงเรียนเริ่มเปิดรับสมัครนักเรียนห้องเรียนภาษาอังกฤษเข้มข้น นักเรียนจากห้องเราที่มาจากห้องพิเศษก็ไปสอบกันเยอะเลยค่ะ แล้วเค้าก็ดันติดกันหมดเลยค่ะ! แต่เราไม่ได้ไปสอบ เพราะคิดว่ามันเรียนค่อนข้างหนัก เราอยากสนุกกับการเรียนไปเรื่อยๆ ไม่อยากเหนื่อยกับมัน เลยคิดว่าห้องปกตินี่แหละดีสุดละ ทีนี้มันจะมีคนที่คะแนนไม่ถึงเกณฑ์ใช่มั้ยคะ นักเรียนพวกนั้นก็จะเป็นตัวสำรอง ส่วนใหญ่เป็นพวกที่เรียนไม่เก่ง และเราคิดว่ามารยาทไม่ค่อยดีอ่ะค่ะ อันนี้ไม่ได้เหยียดนะคะ

แต่เราเคยเห็นสังคมของเค้าค่ะ เป็นพวกเด็กเก่าไม่ค่อยสนใจการเรียน พอเป็นตัวสำรองก็เท่ากับว่าไม่ติดสายไหนเลย คือไม่มีที่เรียนอ่ะค่ะ พอคนที่ไปสอบห้องอิ้งเข้มข้นเค้าติดกันหมด เลยมีที่ว่าง โรงเรียนเลยเอาคนที่เป็นตัวสำรองเข้ามาค่ะ กลายเป็นว่าในห้องเรามีแต่คนแบบนั้น และเราไม่ค่อยอยากรู้จักด้วย มันรู้สึกแย่มากเลยค่ะ เอาจริงๆเรากลัวนะ เค้าดูหยาบคายกันมากเลยอ่ะ บางคนก็ดูแรงมากๆจนไม่กล้าคุยด้วย แล้วอย่างที่เราบอกไปว่าเราค่อนข้างให้ความสำคัญกับสังคมในห้อง คนที่เป็นตัวสำรองที่เข้ามาใหม่ส่วนใหญ่เค้ารู้จักกันอยู่แล้ว แต่เรารู้จักแค่ไม่กี่คน แถมไม่ค่อยสนิทกันด้วย ทีนี้เลยคิดไปไกลเลยค่ะ 'เราจะจะเริ่มคุยกับใครยังไงดี เราจะเข้ากับใครได้มั้ย' ฟุ้งซ่านต่างๆนาๆเลยค่ะ เราแค่ชอบ อยากเรียนสายนี้เพราะคิดว่าต้องมีคนที่เก่งๆและอยากเรียนจริงๆอยู่ แต่คนพวกนั้นเค้าไปอยู่ห้องอิ้งเข้มข้นกันหมดเลย กลายเป็นว่าคนในห้องเรา 80% คือคนที่เหมือนกับว่าแค่มีที่เรียนก็เรียน จะสายอะไรก็ได้ พอคิดอย่างงี้แล้วความอยากเรียนฝรั่งเศสก็หายไปเลยค่ะ มีแต่ความคิดอยากย้ายไปสายอื่นหรือไม่ก็ห้องพิเศษ
เรายังไม่ได้เริ่มเรียน มันคงไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดใช่มั้ย ตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้ เปลี่ยนสายก็ไม่ได้แล้ว ที่ทำได้ก็คงเป็นหาวิธีสร้างปฏิสัมพันธ์กับคนในห้องเผื่อเอาไว้นั่นแหละค่ะ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆคิดว่าเราจะทำความรู้จักกับเค้ายังไงดี จะเริ่มบทสนทนาโดยที่ไม่ทำให้เค้าคิดอะไรไม่ดีกับเรายังไงดีคะ
กลัวปรับตัวกับเพื่อนใหม่ไม่ได้ ทำยังไงดีคะ?
เรายังไม่ได้เริ่มเรียน มันคงไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดใช่มั้ย ตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้ เปลี่ยนสายก็ไม่ได้แล้ว ที่ทำได้ก็คงเป็นหาวิธีสร้างปฏิสัมพันธ์กับคนในห้องเผื่อเอาไว้นั่นแหละค่ะ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆคิดว่าเราจะทำความรู้จักกับเค้ายังไงดี จะเริ่มบทสนทนาโดยที่ไม่ทำให้เค้าคิดอะไรไม่ดีกับเรายังไงดีคะ