เราโดนคุณแม่กดดันมาตั้งแต่เด็กค่ะเราเป็นคนที่เรียนปานกลางเอาตามตรงเราคิดว่าเราไม่ได้เรียนแย่ขนาดนั้นด้วยซ้ำปกติก็ได้เกรด3+ตลอดแต่เป็นคนโง่คณิคศาสตร์ค่ะ แม่เราก็จะกดดันเปรียบเทียบกับคนอื่น แม่เราเคยติวคณิตศาสตร์ให้เราแม่เราเป็นวิศวะค่ะเป็นคนหัวดีมากเค้าคาดหวังกับเรามากพอสอนเราแล้วเราตอบไม่ได้เรายังไม่รู้เรื่องแม่ก็หยิกเราแรงมากจนแขนระบมเป็นรอยช้ำไปหมดเลยค่ะวันถัดมาไปโรงเรียนต้องใส่เสื้อหนาวทั้งวันเพราะอายเพื่อนค่ะมันเป็นรอยช้ำไปหมดตอนนั้นประมาณแค่ป.4เอง เราเข้าใจน้ะค้ะคนไทยเวลาสอนลูกก็จะใช้การดุการตีแม่เราก็เป็นอย่างนั้นค่ะ เพื่อนๆเรามีแต่คนที่พ่อแม่เข้าใจลูก มีอะไรลูกจะปรึกษาพ่อแม่ เรามีอะไรเราไม่เคยบอกแม่เลยค่ะ ถ้าไม่เก็บเอาไว้ในใจก็จะระบายให้เพื่อนฟังแต่คือบางเรื่องก็ไม่อยากจะบอกเพื่อนค่ะอาย เราไม่ไหวแล้วทำอะไรก็ผิดบางเรื่องก็ไม่ได้ผิดพอโต้ตอบก็หาว่าเถียงไม่เถียงก็บอกกวนตีน มองหน้าก็บอกคิดว่าเก่งหรอเอ้ายังไม่ได้ทำอะไรเลย เราโดนแม่ใช้เข็บขัดหนังฟาดหน้าเราร้องไห้แม่ก็บอก

คือไม่มีคำไหนจะบรรยายแล้วกับแม่พ่อเราเข้าใจเราค่ะมีอะไรก็พอคุยกับพ่อได้แต่พ่อก็จะเข้าข้างแม่เสมอกลุ้มใจค่ะ เคยคิดจะหนีออกจากบ้านหลายครั้งมากแต่ก็กลัวจะเป็นเรื่องใหญ่เราอึดอัดกับแม่มากกลับบ้านเหมือนนรกเวลาเราอยู่กับเพื่อนเรามีความสุขมากเลย เราไม่รู้ที่เราโดนมามันน้อยกว่าใครหลายๆคนรึเปล่าหรืออย่างไรแต่เราคิดว่าบางเรื่องเราก็ไม่ได้ทำอะไรเลยยังจะมาด่ามาว่ากันได้ตีอยู่นั่นแหล่ะ อ่อมีอยู่เหตุการณ์นึงตอนประมาณป.2เรานั่งดูทีวีอยู่ดีๆคือมันเป็นวันเสาร์วันพักผ่อนเรายังไม่ได้อาบน้ำพอแม่มาเห็นก็เขวี้ยงรีโมตทีวีใส่เราหัวแตกเลยค่ะตอนนั้นเจ็บมากตอนนั้นคุณยายเรามาเยี่ยมจากถูเก็ตพอดีแม่โดนยายด่าเลยค่ะจะฆ่าลูกเลยมั้ยขนาดนี้อ่ะคือเราไม่เข้าใจแม่มากเราเครียดแม่เราคงทำงานหนักแม่เราทำธุรกิจส่วนตัวค่ะต้องคิดต้องใช้สมองเยอะเครียดงานมากลับมาบ้านก็บ่นๆๆๆๆ อึดอัดมากเราควรจะทำยังไงดีอ่ะค่ะทำตัวยังไงให้เค้าเลิกบ่นซั้กทีโคตรอึดอัดเลยอยากจะหลุดพ้นเร็วๆเราไปเที่ยวกับเพื่อนแม่เพื่อนก็มารับเรา เรายังรู้สึกสบายใจไม่อึดอัดเท่าตอนอยู่กับแม่ด้วยซ้ำแม่เพื่อนดูแลเราดีมากเรามีความสุขมากเวลาอยู่กะใครก็ตามที่ไม่ใช่แม่ เราเข้าใจว่าทำงานมาเหนื่อยส่วนมากแม่ไม่ค่อยหยิบจับอะไรเองชอบสั่งให้เราทำนุ่นนี่ให้แต่เราก็เข้าใจว่าทำงานมาเหนื่อยแล้วคือบางทีของอยู่ใกล้ตัวตนเองแค่นั้นยังจะใช้เราใช้นู่นนั่นนี่ ใช่พ่อบ้าง ไม่ค่อยทำเองแม่ทำตามใจตัวเองตลอดทุกคนต้องฟังตัวเอง ตัวเองเป็นใหญ่เสมอ บางครั้งก็คิดว่าเรื่องเล็กขนาดนี้ยังจะเอามาเป็นปัญหาได้อีกหรอว้ะ เรานั่งอ่านเว็บตูนยึดทศ.เราเลยค่ะบอกว่าเตือนมากี่รอบแล้วไม่ให้อ่านยึดไป3วันจนเราหาเจอเองเลยปอบหยิบมา ถ้าเดาอาจจะเป็นอาการวัยทองมั้งค้ะ เหมือนโดนเข้าทรง เหมือนผีเข้า แม่เป็นคนโคตรจะหัวโบราณอ่านนิยายแจ่มใสคน

อ่านกันเยอะแยะ

บอกอ่านหาผัวหรอเอานิยายเราไปหมดเลยทำไรก็ผิดบางทีเราก็คิดว่าถ้าแม่เราไม่บ่นไม่ว่าเราขนาดนี้เราอาจจะตั้งใจเรียนกว่านี้ตั้งใจทำหลายๆสั่งมากกว่านี้ก้ได้เพราะพอดีมาบ่นมาด่าเรื่อยๆก็รุ้สึกท้อใจไม่ทำมันล้ะ เหนื่อย ขี้เกียจ อะไรอย่างงี้เราอยากถามทุกคนว่าเราต้องทำอย่างไรอ่ะค้ะแม่ถึงจะภูมิใจในตัวเรา เราควรปรับตัวยังไง อ้อเราลืมบอกเราอายุ14ปีน้ะค้ะเดือนหน้าจะ15แล้ว
ต้องทำตัวยังไงแม่ถึงจะพอใจ