ตอนนี้เหมือนจะไม่พอใจกลุ่มสังคมไม่คบหา ก็ไม่ต้องคบ ผมเป็นตัวอะไรก็ไม่ถามสิ่งที่สงสัย มันจะเข้าใจถูกหรอ

ครับ สวัสดีครับ ผม กี้ อยู่นิเทศฯ มหาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง

เดิมทีผมเริ่มศึกษาเล่าเรียนสูงๆเฉพาะม.ต้น และผมก็เริ่มด้อยพัฒนามาตั้งแต่ม.สาม ที่ผมล่วงเป็นที่ท้ายของห้อง เอ มันเกิดอะไรขึ้น นี่คือความจริงแท้ หรือถ้าสมองไม่แย่จริง มันมีอะไรเข้าไปทำลายกันแน่จนตอนนี้ผมก็ยังสงสัย ต้องล้างสารพิษล้างสิ่งแปลกปลอมสักหน่อยถ้าจะดี เหรอ? 

เรื่องผู้หญิงเป็นความรีกที่เป็นปริศนา เพราะเป็นคนที่เรียนได้ลำดับหนึ่งและต้นๆไม่เกินหลักสิบ ถึงเขาไม่เคยคุยด้วย จนจบม.สามได้จากไปเรียนที่อื่น ผมก็เตร็ดเตร่ในมัธยม ใช้ชีวิตเรื่อยๆ ผมเป็นคนคิดกับผู้หญิงคนนี้แบบเรียกว่าผมซื่อบื้อ ก็ไม่รู้น่ะสิว่าไม่ได้ชอบเรา แต่ไม่มีเธออยู่ในชีวิต ทำไมมันจะต้องจะเป็นจะตายด้วย เขาสิไม่ได้ทุกข์ร้อนว่า กี้ชอบหรือไม่ชอบหว่า เธอคงจะรู้จักตัวผมแล้วมันคงหงุดหงิดมากกว่าที่จะมา..... เอ กี้รักไม่รักนะ

ผมเรียนสายวิทย์เพราะแค่ฝันๆเรื่อง สัตวแพทย์ จุฬาฯ แต่ผมก็เรียนไม่ได้ ไม่ได้เป็นจริงๆ 

ประเด็นคือ ตอนเตร็ดเตร่ช่วงมัธยมผมเคยทำเรื่องแย่ๆ จริงๆไม่ตั้งใจจะมีเรื่องแย่ให้ตัวเองเจอตอนนี้  เลือกความรักก็เลือกคนไม่รัก แถมที่มีคนคิดรักผมแล้วผมก็ไม่เอา แต่ไม่ได้มีใครจะมาบอกว่าเป็นคนไหน เยอะหรือน้อย

ครับ ผมใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยไม่รู้เรื่องอะไรกับผู้คนเลย ทิ้งขว้างผู้คนมาทำวีรกรรมในชีวิตไว้เยอะ ผมยอมรับตรงนี้

ถ้าม.หกไม่เจอเวรกรรมแบบนี้ก็ไม่มีใครเข้าใจ สรุปว่าผมไม่มีคนมาชอบนี่หว่า แล้วช่วงม.หกเพื่อนมันก็หลอกให้กลับไปคิดกับเธอต่อ แต่ใครจะรู้ว่าผมมีปัญหาอุปสรรคเรื่องคนที่รักผมแล้วผมไม่เอา แต่ดูท่าว่าพ่อและแม่เลือกผู้หญิงคนที่รักผมน่ะ ผมพยายามจะแก้ ว่านี่มันคือปัญหาที่ได้มาโดยมีเบื้องหลัง ทางคนที่ผมจะเอาก็มีปัญหาของเขาเหมือนกันครับ เรื่องผู้ชายคนนึงมันไม่ยอมรับในตัวผม หรือผมแพ้มันอยู่แล้ว เรื่องผู้ชายคนรักเธอมีใช่มัย อือ เรื่องมันยังไม่จบหรอกแก แต่ผมไม่แน่ใจให้แน่นอนว่าเป็นเพื่อนคนใดในสองคน

เธอเป็นนักศึกษาแพทย์แบบว่าเธอ ซิ่ว ซึ่งผมไม่นับถือเธอเรื่องนี้ เธอเรียนจบแพทย์น่ะใช่ แต่ใครชอบคุณเธอบ้างล่ะ เธอเองก็กำลังแย่มั้ง สุดท้ายสายงานที่ทำไปมีประโยชน์จริงหรือเปล่า ปริญญาที่สองมาเรียนเอกชน ผมว่าแล้ว เธอไม่มค่าที่เรียนหมอ

ถ้าเกิดว่าหมอต้องรักแฟนเขา ต้องหมอด้วยกันสินะ ถ้าไม่ใช่หมอก็มีข่าวคราวที่ไปสืบสวนมาว่าเป็นคนมากวิชาการที่ประสบความสำเร็จแบบดร.รวดเร็ว สเปคของเธอน่ะ  ผมไปเรียนเพื่อเอาชนะสเปคตรงนี้ไม่ไหวหรอก

ผมไม่เชื่อว่าคุณค่าเธอเป็นแพทย์นะ ผมมีสิทธิ์ที่จะคลั่งเธอแต่ผมไม่คิดเรื่องค่าของคนระดับแพทย์นี่สิ ผมผิดปกติหรือไม่ ตอนนี้ก็ยังไม่ชอบผมอีก หมออะไรจะมาหยิ่งไม่พูดอะไรสักคำ 

หรือผมผิดที่การไม่น่าคบหา ไม่มีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องในด้านความรัก ผมว่าผมผิดโง่ตรงนี่ ไม่รักหรอ ไม่รักแล้วไงอะ มีอะไรสงสัยตัวเราก็ไม่ถามเรา

ครับ ถ้าวาสนาผมยังได้สัตวแพทย์จุฬาฯจริง ผมไม่พัฒนาตัวเองดีกว่าเหรอครับ? ดร.นายสัตวแพทย์ ผมไม่แบ่งเวลามาคิดกับผู้หญิงคนๆเดียวคนนี้แล้ว ยอมผิดหวังก็ได้ แบบผิดหวังโดยมีความสุขที่ได้ศึกษาระดับสูง ดูไม่น่าคบเท่านั้นน่ะ ผมยอมเป็นแบบนั้นเพื่อจิตใจตัวเองจะดีขึ้นครับ

กรรมที่ทิ้งขว้างคน ผมเรียนปริญญาตรีมาหลายที่ อยู่ปริญญาตรีมาสิบกว่าปีแล้ว อายุมากสมองมันเสื่อมไปตามวัย และเริ่มสูบบุหรี่ตอนอายุ22แอลกอฮอล์เล็กน้อย

ผมว่าผมไม่ได้ใช้สมองมาตั้งแต่ม.สาม แต่เวรกรรมอะไรไม่รู้ตอนม.หก ผมจึงกลับมาเริ่มตั้งใจอ่าน ตั้งใจเรียนตอนปีหนึ่ง และค้นหาเส้นทางชีวิตมาเรื่อยๆกับระดับปริญญาตรีหลายๆปี

ผมไม่น่าไปเรียนสายวิทย์มาก่อนเลย ถ้าจะมาเรียนนิเทศในปัจจุบัน

เออ แล้วกรรมอะไร ผู้หญิงแค่คนเดียว ผมจะเจอเวรกรรม ผมไม่มีทางให้เวรกรรม
สมัยเด็กๆมาสั่งสอนหรอก รู้ไว้ซะ ผมมันไม่มีเพื่อนคบหาได้ง่าย มีแต่คนรอบข้างเกลียดก็เพราะเธอไม่รักมันก็ส่วนหนึ่งแน่นอน กรรมตามทัน แค่ไม่รักก็ไม่น่าจะทำลายชีวิตผมให้ทุกข์ ผมไม่ยอมแน่ๆ

ผมจะเหลือแค่ไม่กี่คนที่ดูชีวิตผมออก

ตอนนี้ผมมีภาวะซึมๆเล็กน้อยที่ค้นหาคุณค่าของแพทย์หญิงคนนี้ จริงๆผมไม่เจ็บปวดเรื่องเธอเพราะผมทำใจมาได้เป็นชาติแล้ว แต่เหมือนได้รับรู้อ้อมๆ คนที่รักเธอกลายเป็นบ้า เสียสติ ผมก็แบบ ผมหรือเขาบ้ากันแน่เรื่องเธอแค่เนียะ

ผมมีเพื่อนเก่าสองคน สองทางในชีวิตเธอ(มั่นใจว่าเกี่ยวข้อง) คนนึงเก่าตั้งแต่ประถม หน้าตาไม่ได้หล่อ เคยเรียนได้น้อย เคยได้ติดต่อไปไหนมาไหนกันมานาน อีกคนนึงชายสวมแว่นมาตอนมัธยม ได้เก่งทุกด้าน หล่อเหมือนบีม กวี ออกกำลังกายตลอด กำลังมีปัญหาว่าถ้าเจ้าแว่นมันรักเธอแน่นอน ถือว่าเธอไม่มีใครมารักแล้วนะ ผมจึงซึมกับค่าของเธอ จะบอกว่ามีแค่เจ้าแว่น รักกันหรือไม่ ผมเริ่มไม่อยากคิดเป็นเพื่อนกับมันว่ะ แกใช่มั้ยที่มีลักษณะไม่กลัวเราน่ะเราชักสงสัยตัวแกมากขึ้น หรือลักษณะที่งอแงไม่เข้าใจคุณเธอ แถมเคยระบายอารมณ์ว่า คุกกี้มันดีไรไงฟะ

ปัจจุบันผมแยกตัวเองออกมาจากเพื่อนเก่าสองคน ให้สองคนนั้นเรียกว่าพวกพัฒนาดีเยี่ยม  เจ้าแว่นนะผมจบมัธยมมาก็ไม่ได้ติดต่อกันได้จริง แต่เพื่อนประถมไม่ได้หายไป เพื่อนประถมเริ่มตกอับชีวิตไม่ได้โอกาสทางการศึกษา ไม่จดจำอะไรได้เร็วแบบช่วงมัธยมและปีหนึ่งปีสองก่อนจะเลิกเรียน

ผมมีกรรม ผู้คนไม่พอใจผม ทั้งๆที่ตอนมหาลัยผมไม่ทำอะไรเลวร้ายเดือดร้อนในส่วนรวมแล้ว ผมไม่คบหาเพื่อนเก่าอีก เผื่อมันทั้งสองนั่นแหละเวรกรรมที่ตามผมอยู่ ผู้หญิงไม่รักก็ไม่เท่าไร เดี๋ยวไม่มีใครเข้าใจคนที่ธรรมดากับกะทิเป็นยังไงอีก

ผมว่า ผม กับ ผู้หญิงความรักของผมเป็นแค่คนธรรมดาน่ะ กว่าผมจะฝ่าฟันมาปีสาม ผมก็อยู่มหาลัยหลายที่ ไม่มีใครเข้าใจจริงๆหรอว่าผมต้องหนีรามคำแหง หนีสุโขทัยมาเพราะผมจะจำเนื้อหาอะไรได้ขนาดนั้นเล่า

การศึกษานั้นทางบ้านก็เคยให้อะไรมาเช่นกัน ไม่เคยประสบความสำเร็จจนกระทั่งวัยสามสิบ ผมจึงได้สิ่งที่ตามใจตนเองที่ผมอยากเรียนและอยากอาศัยอยู่

ครับ เอกชนที่แรกผมได้ 0.4 รีไทร์ไปแล้ว
และใครที่หมั่นไส้ เห็นผมเรียนนิเทศเอาตัวรอดมาปีสามได้ บางคนก็เหมือนจะมีเรื่อง คือ กะทิเรียนแพ้ผม มันแยกคนธรรมดาไม่ออกอีก จะมีเรื่องชกต่อยกัน กรรมอะไรวะเนี่ย ทั้งๆที่ผมวรอยู่กับปริญญาตรีมาก็นานเป็นสิบปี สมองเสื่อมไปตามวัยและบุหรี่ร่วมทำลาย ผมมันก็แค่ได้เส้นทางมหาลัยและความชอบนิเทศของผม มันไม่น่าพอใจขนาดนั้นเลยหรอ จะมาให้จุฬาฯ โอ ถ้าจุฬาฯจริง ผมไม่ใส่ใจผู้หญิงแพทย์ ผมคิดกับการเรียนของตัวเองแทน

ทำไมแยกตัวผมกับหัวกะทิไม่ออก ลองพิจารณาดู

เพื่อนคนหนึ่งที่ยังอยู่มาติดต่อในปัจจุบัน ผมว่าเขาคือกะทิอยู่บ้างนะ เกรดสองที่ไม่ลืมความรู้ แต่ผมเกรดสามไม่รู้อะไรเลย เพื่อนเป็นคนที่เคยเรียนเอกชนที่แรกและออกมาเรียนเอกชนที่ผมอยาก เราคุยเข้ากันได้ดี ผมมีอะไรที่ชอบติดต่อกันเพราะเขาเป็นกะทิสูบบุหรี่ ซึ่งเพื่อนเก่าแก่สองคนนั่นไม่ทำ

ผมต้องฝืนทนอยู่กับความหมั่นไส้ของผู้คน แต่ผมมีเงิน ผมอ่านหนังสือหลายเที่ยวซึ่งจริงๆ ผมไม่เคยเรียนมหาลัยได้เกรดสามหรือขึ้นปีสามมาก่อน ขอบคุณนิเทศฯเอกชนแห่งนี้ ผมคงหักหลังสังคมตัวเองที่มันจะอ่านหนังสือเท่าไหร่ก็ไม่มีความจำอะไรได้

ตอนนี้ ผู้หญิงยังคงไม่คิดรักผม  ผมว่ากรรมผมอาจจะเพราะเพื่อนเก่าผู้ชายน่ะ จะไม่พอใจผมไม่ยอมรับตัวผมเท่าที่ควร ผมจึงเจอเวรกรรม ผมไม่คบหากับเพื่อนสองคนนั่นอีก รู้สึกอย่างนึงคือเจ้าแว่นไม่น่ากลับไปคบแล้วล่ะ ถ้าเพื่อนชอบลูกทุ่ง หรือ มีเกาหลี และมีการศึกษาแบบปริญญาเอก ผมก็ไม่เห็นจะเป็นตามเขา

 ผมอาจจะกำจัดเธออยู่ เรื่องไม่รักผมก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรหรอก แต่ผมเลิกบุหรี่ไม่ได้สักที บุหรี่ทำผมแย่ลงหรือเธอแย่ลง นี่ไม่ได้ตั้งใจ  แต่ถ้าผมสืบจนรู้แน่ชัดแน่นอนว่าคนรักเธอคือใคร ผมก็ไม่เอามันหรอก ผมกำจัดมันทิ้งแน่ โดยเฉพาะถ้าคนที่รักเธอมีคนเดียว 

............ใจนึงเชื่อว่าเธอไม่เห็นมีใครอะไรเลยมาตั้งแต่แรก จะโสดสนิทเลยแล้วผมจะมีปัญหาของผมคนเดียว อีกใจรู้สึกกลุ้มกับปัญหาว่าเธอมีครอบครัวแล้วไม่ใช่ผมไปทำปัญหา เธอมีปัญหาครอบครัว

ครับ รู้สึกว่าผมแค่มาเส้นทางที่ผู้หญิงไม่รักอยู่เท่านั้นเอง มีเวรกรรมอะไรมากมายนักหนา

ปัญหาเธอมีคล้ายกัน เธอมีความรัก เธอไม่สมหวังล่ะมั้ง และปัญหาแฟนเธอกำลังเคลียร์