เรื่องเล่าของมนุษย์เงินเดือน​ วัยใกล้30

ปีนี้​ จขกท.อายุ28​ ปีค่ะ
เวลาผ่านไปเร็วมาก​ ยังคิดว่าตัสเองเพิ่งเรียนจบและทำงานได้ไม่กี่ปี
กระทู้นี้ขออนุญาตแชร์ประสบการณ์การทำงานที่ผ่านมานะคะ
จะเรียกว่าบ่นก็ได้ค่ะ
บริษัทแรก
เจ้านายคนไทย​ ทำเกี่ยวกับอุตสาหกรรมรถ​ อสังหาริมทรัพย์และขนส่งค่ะ​
เริ่มทำงานอายุ​ 22-27​ ปี​ ลาออกเมื่อปลายปี61
Job description ไม่แน่นอนค่ะ​ งานจับฉ่าย
เงินเดือนตามโครงสร้างบริษัท​ แต่น้อยกว่าค่าจ้างขั้นต่ำในตอนนั้น
สัมภาษณ์ที่นี่ผ่านเราก็เริ่มงานเลยค่ะ​ โดยไม่ได้ลองไปสัมภาษณ์ที่อื่นดู
ปีแรกเราได้ทำงานเกี่ยวกับรถค่ะ​ แต่ปีต่อๆไปมีบริษัทในเครือไม่มีคนทำงาน
เค้าเลยย้ายเราไปทำค่ะ​ 
ตัดสินใจลาออกเพราะทนทำงานต่อไปไม่ไหวค่ะ​ เพราะมีเจ้านายหลายคน
บางคนสั่งงานเรา​ อีกคนก็มาสั่ง​ งานค่อนข้าง​ Load เพราะมีเรารู้เรื่องสุดอยู่คนเดียว
เราแจ้งลาออกล่วงหน้า​ 3 เดือนค่ะ​ ปัจจุบันเงินค้ำประกันการทำงานก็ยังไม่ได้รับ​ 
สมัยทำงานที่นี่​ นอนไม่ค่อยหลับค่ะ​ อาจเพราะบ.อยู่ใกล้กับที่พักมาก​ ทำให้คิดถึงงาน
จะมีช่วงที่งานไม่หนัก​ ที่ไปต่างประเทศแต่ต้องมีงานส่งนะคะ
เราอยู่ในพาร์ทของอสังหาริมทรัพย์ค่ะ​ ต้องมีลงไปตรวจหน้างาน​ สัปดาห์ละครั้ง
หรือมากกว่า​ โดย​ไม่ได้​ค่า​ perdium บางครั้งกลับจากหน้างานถึง​ กทม​ 4 ทุ่มค่ะ
เราคิดว่าเราลาออกจากที่นี่ช้าไปค่ะ​ เพราะมัวแต่กลัวการเปลี่ยนแปลง
เราลาออกมาแบบไม่มีงานรองรับค่ะ​ แต่ยังมีเงินเก็บอยู่นิดหน่อย

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่