สวัสดีค่ะกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของพวกเรา ซึ่งจะขอมาขอแชร์ประสบการณ์การท่องเที่ยว ต้องขอบอกก่อนเลยนะคะ ว่าการเดินทางไปต่างประเทศในครั้งนี้เป็นครั้งแรก และประเทศแรกที่เราเลือกจะไปก็คือ
ประเทศลาว โดยพวกเราเลือกจะไปกันที่
เวียงจันทน์-วังเวียง-หลวงพระบาง เนื่องจากเป็นประเทศที่ใกล้ที่สุดกับประเทศไทย การสื่อสารสามารถใช้ภาษาไทยสื่อสารกันได้ และที่สำคัญเราคิดว่าไปที่นั่นเราต้องรวยกัน!!แน่น่อนค่ะ ซึ่งจะจริงรึป่าวนั้นต้องติดตามอ่านกันค่ะ
โดยทริปของเราในครั้งนี้ใช้เวลาทั้งหมด 5 วัน 4 คืน
Day 1 : 28/03/2562
การเดินทาง : โดยเครื่องบินแอร์เอเชียไปลงยังจังหวัดอุดรธานี ----> ต่อรถตู้ไปยังด่านหนองคาย- ---> ต่อรถบัสจากด่านหนองคายไปด่านลาว ----> จ้างรถตู้เข้าเมืองเวียงจันทน์
การเดินทางไปลาวในครั้งนี้เรามีผู้ร่วมทริปด้วยกันทั้งหมด 7 คน มีผญ 5 คน ผช 2 คน โดยตั้งใจไปที่เมืองเวียงจันทน์เป็นที่แรก เพราะเป็นเมืองที่ใกล้ที่สุดจากไทย เราได้จองตั๋วเครื่องบินโดยสายการบินแอร์เอเชีย ไฟท์เวลา 17.15น. ที่ดอนเมือง เพื่อที่จะไปที่จังหวัดอุดรธานีก่อน แล้วข้ามไปยังเมืองเวียงจันทร์ ซึ่งเราคิดว่าจะเสี่ยงดวงไปหารถเอาข้างหน้าเอา
เราขึ้นเครื่องที่สนามบินดอนเมืองเวลา 17.15 น.
ขอบอกว่านี่เป็นการนั่งเครื่องบินครั้งแรกของพวกเรา ก็จะตื่นเต้น ๆ นิดนึง โชคดีที่เราได้นั่งข้างหน้าต่างเลยได้เก็บรูปบรรยากาศท้องฟ้ามา
ตอนที่เครื่องบินกำลังวิ่งละบินขึ้นท้องฟ้ารู้สึกเสียวท้องขึ้นมาแวบ ๆ เหมือนตอนขึ้นลิฟท์เลย...เครื่องบินบินขึ้นไปเรื่อย ๆ จนเห็นวิวรอบเมือง บ้านจากหลังใหญ่ก็กลายเป็นหลังจิ๋วไปเลย จนกระทั่งเครื่องบินบินขึ้นเหนือเมฆ ซึ่งเห็นก้อนเมฆชัดมาก จากที่ปกติเราเคยมองจากมุมล่างขึ้นบน แต่นี่เป็นการมองลงมาให้อารมณ์ที่ดีคนละแบบ
เราถึงจังหวัดอุดรธานีเวลา 18.30 น. ใช้เวลาประมาณชม.นิด ๆ จากดอนเมือง
เมื่อเราลงมาถึงทางออกของสนามบิน และพวกเราก็ตาดีเห็นร้านขายตั๋วรถตู้ไปยังด่านหนองคาย ซึ่งในขณะนั้นก็เป็นเวลาเย็นแล้ว พวกเราก็เลยตัดสินใจซื้อตั๋วไปเลยโดยที่ไม่ลังเล ตั๋วราคา 200 บาท
เรานั่งรถตู้จากสนามบินอุดรธานี แล้วมาถึงที่ด่านหนองคาย เวลา 19.45 น.
จากนั้นเราก็ทำเรื่องปั๊มบัตรพาสปอร์ต แล้วก็ซื้อตั๋วรถเพื่อข้ามไปยังด่านลาวในราคา 20 บาท
พวกเรานั่งรอรถที่จุดนั่งรอรถกันสักพักก็มีรถมาจอดรถข้างหน้า
นี่คือรถประจำทางที่จะพาเราจากด่านหนองคายไปยังด่านลาว ซึ่งเป็นรถอารมณ์คล้าย ๆ รถทัวร์แต่ไม่ใหญ่มาก และเป็นรถอาศัยลมธรรมชาติ
ใช้เวลาประมาณ 15 นาที เราก็มาถึงด่านลาว เมื่อเราเดินไปเข้าไปข้างในก็มีกลุ่มผู้ชายประมาณ2-3คน กรูเข้ามาหาเรา แล้วเอาบัตรมายื่นให้เขียน ทีแรกพวกเราก็ไม่กล้าเขียนเพราะนึกว่าเป็นคนมาหลอกให้ซื้อทัวร์ แต่เราเห็นเพื่อนเราเขียนกันไปแล้วก็เลย...เออเขียนก็ได้วะ จริงๆมันคือบัตรเขียนการเข้าออกของประเทศว่าเราจะไปเที่ยวที่ไหน และกลับวันไหน ด้วยความเคยชินเราก็เลยกรอกภาษาไทยลงไป พอมาดูเพื่อน อ่าว...เขียนภาษาอังกฤษกันหมด เราก็เลยเขียนไทยปนอังกฤษไปหมด ทั้งพ.ศ. และค.ศ.
จากนั้นเราก็นำใบนี้ไปยื่นให้พนักงานให้เขาปั๊มพาสปอต และเสียค่าเข้าประเทศลาวคนละ 40 บาท
เราดิวรถตู้กับคนแถวนั้นเพื่อให้เขาพาไปส่งยังที่พักที่เวียงจันทน์ซึ่งเราได้ทำการจองที่พักไว้ล่วงหน้าแล้ว โดยตอนแรกพี่คนขับรถคิดคนละ 100 บาท เรามีกันทั้งหมด 7 คน เราคิดว่าราคานี้บวกแน่นอน พวกเราเลยต่อราคา เขาก็เลยลดให้เหลือ 500 บาท เราก็ยังไม่หยุดเพียงเท่านี้บอกพี่แกว่าเราเนี่ยยังเป็นนักศึกษากันอยู่เลยยังหาตังค์ไม่ได้ แล้วก็มาลาวเพื่อรีวิวประเทศพี่นะ เขาก็เลยลดให้เหลือ 450 บาท จากตอนแรก 700 บาท
ในตอนนั้นพวกเรายังไม่มีเงินลาวกัน ก็เลยจะหาธนาคารเพื่อแลกเปลี่ยนเงิน พอไปหน้าเคาท์เตอร์ปุ๊บปรากฏธนาคารดันปิดละ เราเลยถามพี่คนขับเพื่อหาที่ซื้อซิมลาวก่อน ค่อยไปแลกเงินข้างหน้า พี่คนขับรถก็เลยแนะนำให้ไปที่ร้านขายของชำแถวนั้น ถ้าเป็นซิมเล่นเน็ตอย่างเดียวก็ 40 บาท ถ้าเป็นซิมโทรอย่างเดียว 100 บาท แต่ถ้าจะทั้งโทรและเน็ตรวมเป็น 140 บาท ส่วนเรื่องการจัดแจงลงทะเบียนซิมไรบลาๆ ก็ให้พี่คนขายเขาเป็นคนทำให้ทั้งหมด ซึ่งตรงนี้ใช้เวลาอยู่นานพอสมควรกว่าจะทำเสร็จเรียบร้อย
เราพูดกันเรื่องไปแลกเงินกันที่ไหนได้บ้างดังไปหน่อย พี่เจ้าของร้านขายของชำเลยถามเราว่าจะแลกเงินหรอ แลกกับพี่ก็ได้ เอาเท่าไหร่ว่ามาเลย เราแลกเงินใช้ส่วนตัวกันคนละ 1,000 บาท ซึ่ง 1,000 บาท แลกได้ 270,000 กีบ แล้วก็แลกเงินเพื่อใช้เป็นกองกลาง ได้มาทั้งหมดเป็นล้านกีบเหมือนจะรวยอะ555555 ซึ่งเราใช้เวลาตรงนี้นานมากในการเปลี่ยนซิม และแลกเงิน จนคิดว่าพี่คนขับจะไม่รอแล้วว
เราให้พี่คนขับรถไปส่งที่พักในเวียงจันทน์ที่เราได้จองไว้ใน Booking แล้ว ซึ่งใช้เวลานั่งรถจากด่านลาวไปยังที่พักที่เวียงจันทน์ไม่นานมาก จากตอนแรกที่คิดว่าจะต้องนั่งรถนานกว่านี้
เราตามหาที่พักกันโดยอาศัยกูเกิลแมพ และแล้วว...เราก็ตามหาที่พักกันเจอ ที่พักของเราชื่อ Mixay Chitchareune Guesthouse
จากนั้นเราก็ทำการเช็คอินกับที่พัก โดยเขาบอกว่าต้องแยกห้องกันนะ ห้องนึงได้ 5 คน อีกห้อง 2 คน โดยนอนรวมกับคนอื่นด้วย ซึ่งในตอนแรกเรานึกว่าจะได้นอนรวมด้วยกัน 7 คน เราเลยคุยต่อรองกับเจ้าของที่พักขอไปดูห้องนั้นนี้ เพราะไม่อยากนอนแยกกัน เพราะพวกเรามีผู้ชาย 2 คน ผู้หญิงอีก 5 คน ไป ๆ มา ๆใช้เวลาอยู่นานก็ได้ห้องพักที่ได้นอนด้วยกัน พอตกลงเอาห้องนี้เรียบร้อยก็ทำการจ่ายตังค์ 265,000 กีบ ซึ่งการจ่ายตังค์โดยเงินลาวครั้งแรกก็ งง ๆ กัน เพราะเงินเยอะมาก แล้วแบงค์ก็ดูงง ๆ ใช้ยากนิดนึง กว่าจะทำอะไรที่ที่พักเสร็จก็ปาไป 5 ทุ่มกว่า...เฮ้อเหนื่อย
ในตอนแรกเรามีแพลนจะไปเดินตลาดกลางคืนที่เวียงจันทน์กัน แต่ตลาดกลางคืนปิดประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง ซึ่งก็ไม่ทันแล้ว...เราเลยไม่มีที่ให้กินข้าวกัน พวกเราเลยเดินเร่ร่อนตามข้างถนน เดินกรี๊ด ๆ หลบแมลงสาบตามท่อ ซึ่งมีแมลงสาบเยอะมากกกกก
เดินไปเดินมาดูท่าว่าจะไม่มีร้านให้กินข้าว เพราะร้านปิดกันหมดแล้ว เราเลยเดินกลับไปที่ซอยที่พัก เห็นร้านบาร์ยังเปิดอยู่ เลยเอาวะเข้าร้านนี้ก็ได้ เพราะตอนนั้นเพื่อนทุกคนก็หิวข้าวกันหมด เข้าไปในร้านก็ดันไม่มีโต๊ะที่ให้นั่งพอกันหมด 7 คน เราก็เลยยกโต๊ะ เก้าอี้มาตั้งข้างนอกร้านกันเอง เพราะว่าข้างในร้านฝรั่งพูดกันเสียงดังมาก ๆ และกลิ่นบุหรี่แรงมาก
โดยบรรยากาศภายในร้านกึ่ง ๆ บาร์ผสมร้านอาหาร ซึ่งในร้านมีแต่นักท่องเที่ยวชาวยุโรปที่มานั่งกิน นั่งดื่มที่ร้านนี้กัน
โดยมื้อแรกของพวกเราคือข้าวผัด ด้วยราคา 29,000 กีบ หรือประมาณ 100 กว่าบาท มาลาวคือคิดว่าจะรวย คือคิดผิดอะ มากินข้าวมื้อแรกก็จนเลยจ้า ซึ่งรอข้าวนานมากกว่าจะได้ เหมือนเขาไปหุงข้าวมาเพื่อให้พวกเรากินใหม่อะ ระหว่างรอเพื่อนเลยลองสั่งเบียร์ลาวมานั่งชิมเล่น แต่ถั่วอร่อยมากเลยนะ เพราะว่าโคตรหิววว!!!
และนี่คือหน้าตาของข้าวผัด ประเทศลาว ซึ่งก็ดูเหมือนไม่ต่างกับไทยเท่าไหร่ ส่วนเรื่องรสชาตินั้นก็พอกินได้ แอบจืดไปหน่อย และข้าวแฉะมาก ที่เดาว่าเขาคงไปหุงข้าวใหม่ คงจะจริง เพราะว่าเหมือนเอาข้าวที่พึ่งสุกใหม่ ๆ มาผัดทำให้ข้าวแฉะ....กว่าพวกเราจะกินอะไรทำอะไรเสร็จก็ประมาณตี 1 แล้วก็รีบกลับที่พัก อาบน้ำนอน ฝันดีที่ทุกโคนน สรุปก็คือวันนี้มีแต่การเดินทางง
แล้วมาพบกันต่อในวันต่อไปจ้าาา
[CR] เที่ยววังเวียง หลวงพระบาง ไม่ยากอย่างที่คิด!!! งบน้อยก็ไปได้
Day 1 : 28/03/2562
การเดินทาง : โดยเครื่องบินแอร์เอเชียไปลงยังจังหวัดอุดรธานี ----> ต่อรถตู้ไปยังด่านหนองคาย- ---> ต่อรถบัสจากด่านหนองคายไปด่านลาว ----> จ้างรถตู้เข้าเมืองเวียงจันทน์
การเดินทางไปลาวในครั้งนี้เรามีผู้ร่วมทริปด้วยกันทั้งหมด 7 คน มีผญ 5 คน ผช 2 คน โดยตั้งใจไปที่เมืองเวียงจันทน์เป็นที่แรก เพราะเป็นเมืองที่ใกล้ที่สุดจากไทย เราได้จองตั๋วเครื่องบินโดยสายการบินแอร์เอเชีย ไฟท์เวลา 17.15น. ที่ดอนเมือง เพื่อที่จะไปที่จังหวัดอุดรธานีก่อน แล้วข้ามไปยังเมืองเวียงจันทร์ ซึ่งเราคิดว่าจะเสี่ยงดวงไปหารถเอาข้างหน้าเอา
ตอนที่เครื่องบินกำลังวิ่งละบินขึ้นท้องฟ้ารู้สึกเสียวท้องขึ้นมาแวบ ๆ เหมือนตอนขึ้นลิฟท์เลย...เครื่องบินบินขึ้นไปเรื่อย ๆ จนเห็นวิวรอบเมือง บ้านจากหลังใหญ่ก็กลายเป็นหลังจิ๋วไปเลย จนกระทั่งเครื่องบินบินขึ้นเหนือเมฆ ซึ่งเห็นก้อนเมฆชัดมาก จากที่ปกติเราเคยมองจากมุมล่างขึ้นบน แต่นี่เป็นการมองลงมาให้อารมณ์ที่ดีคนละแบบ
ใช้เวลาประมาณ 15 นาที เราก็มาถึงด่านลาว เมื่อเราเดินไปเข้าไปข้างในก็มีกลุ่มผู้ชายประมาณ2-3คน กรูเข้ามาหาเรา แล้วเอาบัตรมายื่นให้เขียน ทีแรกพวกเราก็ไม่กล้าเขียนเพราะนึกว่าเป็นคนมาหลอกให้ซื้อทัวร์ แต่เราเห็นเพื่อนเราเขียนกันไปแล้วก็เลย...เออเขียนก็ได้วะ จริงๆมันคือบัตรเขียนการเข้าออกของประเทศว่าเราจะไปเที่ยวที่ไหน และกลับวันไหน ด้วยความเคยชินเราก็เลยกรอกภาษาไทยลงไป พอมาดูเพื่อน อ่าว...เขียนภาษาอังกฤษกันหมด เราก็เลยเขียนไทยปนอังกฤษไปหมด ทั้งพ.ศ. และค.ศ.
เราดิวรถตู้กับคนแถวนั้นเพื่อให้เขาพาไปส่งยังที่พักที่เวียงจันทน์ซึ่งเราได้ทำการจองที่พักไว้ล่วงหน้าแล้ว โดยตอนแรกพี่คนขับรถคิดคนละ 100 บาท เรามีกันทั้งหมด 7 คน เราคิดว่าราคานี้บวกแน่นอน พวกเราเลยต่อราคา เขาก็เลยลดให้เหลือ 500 บาท เราก็ยังไม่หยุดเพียงเท่านี้บอกพี่แกว่าเราเนี่ยยังเป็นนักศึกษากันอยู่เลยยังหาตังค์ไม่ได้ แล้วก็มาลาวเพื่อรีวิวประเทศพี่นะ เขาก็เลยลดให้เหลือ 450 บาท จากตอนแรก 700 บาท
ในตอนนั้นพวกเรายังไม่มีเงินลาวกัน ก็เลยจะหาธนาคารเพื่อแลกเปลี่ยนเงิน พอไปหน้าเคาท์เตอร์ปุ๊บปรากฏธนาคารดันปิดละ เราเลยถามพี่คนขับเพื่อหาที่ซื้อซิมลาวก่อน ค่อยไปแลกเงินข้างหน้า พี่คนขับรถก็เลยแนะนำให้ไปที่ร้านขายของชำแถวนั้น ถ้าเป็นซิมเล่นเน็ตอย่างเดียวก็ 40 บาท ถ้าเป็นซิมโทรอย่างเดียว 100 บาท แต่ถ้าจะทั้งโทรและเน็ตรวมเป็น 140 บาท ส่วนเรื่องการจัดแจงลงทะเบียนซิมไรบลาๆ ก็ให้พี่คนขายเขาเป็นคนทำให้ทั้งหมด ซึ่งตรงนี้ใช้เวลาอยู่นานพอสมควรกว่าจะทำเสร็จเรียบร้อย
จากนั้นเราก็ทำการเช็คอินกับที่พัก โดยเขาบอกว่าต้องแยกห้องกันนะ ห้องนึงได้ 5 คน อีกห้อง 2 คน โดยนอนรวมกับคนอื่นด้วย ซึ่งในตอนแรกเรานึกว่าจะได้นอนรวมด้วยกัน 7 คน เราเลยคุยต่อรองกับเจ้าของที่พักขอไปดูห้องนั้นนี้ เพราะไม่อยากนอนแยกกัน เพราะพวกเรามีผู้ชาย 2 คน ผู้หญิงอีก 5 คน ไป ๆ มา ๆใช้เวลาอยู่นานก็ได้ห้องพักที่ได้นอนด้วยกัน พอตกลงเอาห้องนี้เรียบร้อยก็ทำการจ่ายตังค์ 265,000 กีบ ซึ่งการจ่ายตังค์โดยเงินลาวครั้งแรกก็ งง ๆ กัน เพราะเงินเยอะมาก แล้วแบงค์ก็ดูงง ๆ ใช้ยากนิดนึง กว่าจะทำอะไรที่ที่พักเสร็จก็ปาไป 5 ทุ่มกว่า...เฮ้อเหนื่อย
ในตอนแรกเรามีแพลนจะไปเดินตลาดกลางคืนที่เวียงจันทน์กัน แต่ตลาดกลางคืนปิดประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง ซึ่งก็ไม่ทันแล้ว...เราเลยไม่มีที่ให้กินข้าวกัน พวกเราเลยเดินเร่ร่อนตามข้างถนน เดินกรี๊ด ๆ หลบแมลงสาบตามท่อ ซึ่งมีแมลงสาบเยอะมากกกกก
แล้วมาพบกันต่อในวันต่อไปจ้าาา
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้