เกลียดคนที่ทำงานแต่เราทำเค้าไม่ได้ แต่เค้าด่าเราเหมือนขี้คลาด

มันเป็นเรื่องเล็กน้อยและไร้สาระมากเรื่องบางเรื่องจำเป็นต้องด่าทำหน้างิกทำงานราชการสักเปล่าแต่ทำตัวเองเหมือนใหญ่ไม่ใช้หัวหน้าสักหน่อย เรายืมนับเงินค่าภาษีว่าครบมัยชักสีหน้าคะ เวลาให้เงินไม่ครบแวดๆๆใส่เรา ไม่มีเศษจริงมาบ่นมากความ ต่อภาษีเสร็จเราดูอันไหนของเรามาว่าตะคอก มีลูกค้าหน้าร้านมาบ่ายสองมาต่อภาษีเราโดนตะคอกมาทำไมเวลานี้ตั้งแต่เช้าทำไมม่มา
เครียดจนร้องไห้เลยอะ ถามก็ไม่ได้นะเล่มในของเราคะตะคอกไม่เต็มใจพูดจะเป็นไม่รู้ไม่สนใจหรอ
คิดในใจไม่อยากทำแล้ว แต่มันเป็นอาชีพเราที่ต้องเค้าทำเราได้ แต่เรากลับทำเค้าไม่ได้  เราไม่ใช้ลูกน้องเค้า ขนาดไม่ได้เป็นเจ้านายใครยังขนาดนี้ เครียดอะ อยากจะเถียงด่ากลับไปไม่ให้เค้ามาทำเราอีกแต่เราไม่กล้าเรากลัวคำนินทา