รู้สึกเหมือนตัวคนเดียว

ความรู้สึกที่ว่านี่คือ รู้สึกว่าคนรอบข้างไม่รัก  เหมือนไม่เห็นว่าเราสำคัญ ทั้งๆที่เราก็ว่าเราทำทุกอย่างดีที่สุดแล้ว ความรู้สึกที่ว่านี้เกิดขึ้นทั้งที่บ้านและที่ทำงานเลยค่ะ  ส่วนตัวแล้วเป็นคนคิดมากค่ะยอมรับเลย ... แต่รบกวนอย่าด่าซ่ำเติมกันนะค่ะของแบบนี้ไม่มาเจอกับตัวคงไม่รู้  เคยรู้สึกกันไหมว่า เฮ้ยทำไมไม่ยิ้มให้เราหรือคุยกับเราเหมือนที่คุยกับคนอื่นๆเลย  รู้สึกว่าคนๆนั้นเขาเมินๆใส่เราตลอด  ทั้งๆที่เราก็คอยช่วยเหลือเขาอยู่ตลอดนะ คือเจอแต่เรื่องเสียความรู้สึกตลอดๆเลย  ญาติก็อีกเวลาทำอะไรกันซุบซิบๆ ทำอะไรกินกันก็แอบกินกันหลังบ้านไม่เคยมีเราร่วมในวงด้วยเลย แต่ถ้าเป็นเรากินอะไรคือเรียกมาด้วยทุกครั้ง...คือส่วนตัวเป็นคแคร์ความรู้สึกคนรอบๆข้างเสมอ  (อาจจะเยอะไปอันนี้ยอมรับ) แต่เป็นนิสัยส่วนตัวของเรา สอบถามคนที่เป็นเหมือนกันหน่อยถ้าเป็นเราคุณจะวางตัวยังไงค่ะ  หรือขอคำแนะนำหน่อยว่าต้องยังไง  ทำตัวไม่ถูกแล้ว...
รู้สึกว่าตัวเองไม่มีความสุขเลยค่ะ  จะมองมุมไหน  จะคิดยังไงดีค่ะ  ให้เราสามารถอยู่ต่อไปได้อย่างมีความสุข ไม่ได้ต้องการอะไรมากมายเลย  ขอแค่ทำอะไรนึกถึงเราเหมือนตอนที่เรานึกถึงเขา  และแคร์ความรู้สึกกันบ้าง...แค่นั้นพอ
ทุกวันนี้พอกลับบ้านก็รู้สึกตัวคนเดียว มันว้าเหว่  และไม่อยากจะอยู่ที่นี่  แต่ไม่มีทางที่จะไปเอาตรงๆคือยังไงเราก็ต้องอยู่  ณ ตรงนี้  เพราะอยู่มาตั้งแต่เกิด