สวัสดีทุกคน☺ คืองี้ เรื่องของเรามีอยู่ว่าเราคุยกับนักเรียนนายสิบ เหล่าเเพทย์อยู่ 30เมษานี้ เค้าก็จะติดยศเเล้ว เราคุยกันมาได้เกือบจะ2เดือนเเล้ว ดูเหมือนจะน้อยไป แต่หลายๆคนที่เเฟนเป็นทหารน่าจะรู้กันว่าเค้าจะไม่มีเวลาให้ เข้ารร.ไปก็ไม่ได้ติดต่อกันเเล้ว รอวันที่เค้าโดนปล่อยออกถึงจะได้คุย เราก็รอนะ ความคิดถึงมันทำให้ทรมานมากอ่ะ คิดถึงหน้าเค้า เสียงเค้า ไม่มีเค้าอยู่กับเรานี่แบบ โห่ทรมานอ่ะ แต่เราก็รอเค้านะ ถึงเค้าไม่ค่อยมีเวลาให้เเต่ออกจากรร.มาทีเค้าก็เิาเวลาตรงนั้นมาคุยกับเรา ดึกเเค่ไหนก็คุย ทั้งๆที่ฝึกมาก็เหนื่อย  เราทั้งคู่รู้สึกเหมือนกัน เเต่เราอยากคุยกันไปเรื่อยๆไม่รีบร้อน เเต่เดี๋ยวพอเค้าติดยศ เราทั้งคู่ก็จะห่างกันไปอีก เราคนลพบุรี เค้าคนสงขลา การจะได้เจอกันทีคงนานๆทีเลย ไหนจะงาน ลาไม่ค่อยได้อีก เรากลัวว่าถ้าสถานะเราเป็นได้เเค่นี้กันอยู่ เราไม่รู้ว่าเรามีสิทธิ์อะไรในตัวเค้ามั่ง เเต่เราอยากคุยเเบบเปิดเผย มันจะเป็นการเรียกร้องเกินไปมั้ยอ่ะ  เรากลัวมีคนมาทำให้เค้ารู้สึกดีกว่า ยิ่งห่างกันเรากลัวเค้าจะรู้สึกกับเราน้อยลง