กลับไปคบกับเค้าดีไหม?

เราคบกันมาเก้าเดือน​ (แฟนผมเป็นผู้หญิงนะ​ 55+) และถึงจุดจบในเร็ววันที่ผ่านมา...

ชีวิตช่วงที่คบ​ ผมได้ทะเลาะกับเค้าแทบทุกวัน​ เพราะต่างคนต่างไม่ชอบนิสัยซึ่งกันและกัน​(แบบบางเรื่องที่ไม่ชอบจริงๆนะอคติเลย)​ และมีทัศนคติที่ต่างกัน​ (อาจจะเป็นเพราว่าเค้าเด็กกว่าผม​4 ปีด้วยมั้ง)​เค้าชอบคนดูแลเทคแคร์มาก​ ให้รับส่งตลอด​ ซึ่งผมก็ไม่ได้เป็นคนแบบนั้นซะด้วย พอรับส่งไม่ได้ก็ทะเลาะกัน​งอลกัน​  ชอบพูดจาทำหน้าทำทาง​  ประชด​ เสียดสีใส่ผม​ จนจุกไปหลายรอบ​ ซึ่งมักจะทะเลาะจากเรื่องเล็กๆทั้งนั้น​​(และผมก็ขี้หงุดหงิดขี้รำคาญซะด้วย โมโหแรงพูดจาขวานผ่าซากซะด้วย)​ และเค้ามักจะเห็นเรื่องที่ผมทำเป็นสิ่งที่แบบไม่ควร​ ก็จะชอบทำสีหน้าแล้วพูดตักเตือน​( ไอ้ผมเองก็ไม่ชอบให้ใครมาสั่งซะด้วย​ แบบชอบผู้หญิงที่เจ้ากี้เจ้าการชี้นิ้วสั่ง)​

ซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่าเราเข้ากันไม่ได้​เลย​ (ปล.แต่เรื่องดีๆก็มีนะครับ)

ทีนี้เราสองก็พยายามปรับ​ หาสิ่งที่เราสองคนควรจะปรับกันได้​ แต่ยิ่งพูด​ เหมือนกลับกลายเปนว่า​ ยิ่งมีเงื่อนไขผูกมัด​ เหมือน​ มีโซ่มาล็อคขาเราทั่งคู่ด้วยกฏต่างๆ จึงทำให้คบกันแบบ​ ทรงๆ​ หรืออาจจะทุกข์ใจผมเองมากกว่าซะด้วย​ ผมรู้สึกว่า​ เค้าเอาแต่ใจ​ และงี่เง่าซะส่วนใหญ่​ ส่วนตัวผมเองก็ไม่ได้ดีในบางเรื่อง​ (ในช่วงระหว่างเก้าเดือนก็ทำให้ผมรู้สึกอยากเลิก​ และบอกเลิกเค้าไปประมาณสามครั้ง​ และก็ง้อเองทุกครั้ง​ เพราะไม่อยากเสียเค้าไป)​

ทีนี้ต้องท้าวความว่าเราที้งคู่คบกันโดยบังเอิญ​ เจอกันที่ทำงาน​ ต่างคนต่างไม่ชอบสเปคกัน​ แต่ว่างเลยลองคบกัน​ คุยได้เดือนนึงก็คบกันซะละ

ทีนี้การทะเลาะกันมาก​ จนผมทนไม่ไหว​ เลยต้องเลิกกับเค้า​ (เพราะเค้าประชดบอกเลิกผม​ บอกว่าทนไม่ไหวละ​ถ้าไม่มางานกินข้าวบ้านเค้า​ ก็เลิก​ ซึ่งผมป่วยไปไม่ไหว ขี้เกียจขับรถถ่อสังขารไป,​ผมก็เลยถือโอกาสเลิกเลย​) แต่เค้าก็ร้องให้ฟูมฟาย​ แสดงให้เห็นว่ารักผมมาก​ และก็บอกว่าพร้อมที่จะปรับเพื่อเรา​ แต่ค่อยๆปรับ​ ไม่สามารถปรับให้ได้หมด​

เราปรึกษาครอบครัวเพื่อน​   เค้าบอกว่านิสัยสันดานเปลี่ยนกันยาก​ ถ้าพื้นเพนิสัยเข้ากันไม่ได้​ จะดันทุรังคบต่อทำไม​

เราก็ดื้อดึงในใจ​ อยากจะทำเหมือนที่ผ่านมาเค้าไม่เคยทำอะไรให้เราทุกข์เลย​ และพร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่​ แต่ช่วงอาทิตย์หรือสองอาทิตย์หลังจากเลิกกัน​ เราคิดถึงเค้าอยากกลับไปหา​ แต่พอจะกลับไป​ มันแบบ​ รู้สึกอะไรมาดึง​ ไม่ให้กลับไป​ แบบไม่เอาการทะเลาะกันบ่อยๆ​ แบบเดิมอีกแล้ว​

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นในตอนนี้​จะเลิกกันเกือบหนึ่ง​เดือนละ
​เราก็ยังคงคิดถึงเค้า​ คิดถึงสิ่วดีๆที่เค้าทำให้เรา​ ดูแลเทคแคร์ดี​ หนักแน่น​ ไม่เจ้าชู้​ดี​ ไม่เหมือนคนส่วนใหญ่ในปัจจุบันที่แบบ​ คบแบบไม่จีรัง​แอบมีกิ๊ก​ ไม่ซื่อสัตย์)​เจอละอบอุ่น​ (ทำงานที่เดียวกัน)​

แต่ก็ยังคิดวนเวียนกลัว​ ไม่กล้ากลับไป​ กลัวเจอ  กลัวทุกข์​ กับการทะเลาะ​ หรือความเอาแต่ใจงี่เง่าของเค้า​ และเหนื่อย​ ยังไม่พร้อมที่จะ​ มานั่งคุย​ตั้งกฏในการคบกัน​

หลายๆคนที่เราปรึกษาบอกเราเหงา​ เราไม่ได้รักเค้า​
เลยทำให้เราสงสัยในตนเองมาตลอดว่า​ เรารักเค้าจริงๆรึป่าว​ กลับไป​ มันจะดีขึ้นไหม​ เพราะทุกครั้งที่เราเจอเค้าเราก็ดีใจบ้างนะ​ รู้สึกอบอุ่นดี​ หายฟุ๊งซ่าน​ (อาจจะกลัวการอยฟุ่คนเดียว​ เหงา​ คิดถึงเค้า​ เลยคิดฟุ๊งซ่าน)​

ผมควรกลับไปดีไหม​ อดทนเจอกับปัญหาเดิมๆ​ ค่อยๆแก้ไขกับไป​กับเค้าให้ดีขึ้น​ ซึ่งก็ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะดีขึ้น?

หรือไม่หันหลังกลับแล้ว​ อดทนเดินหน้าต่อไป​ ฝึกอยู่คนเดียวให้ด้​ ทนเหงาให้ได้?